Beau Travail (1999)

Ik ben teleurgesteld. Zeker na de eerste helft van de film, die ik erg sterk vond. De film kakt daarna volledig in. Er wordt een enorme spanning opgebouwd in de eerste helft, maar daar blijft niks van over in de tweede helft van de film (ik voel me zelfs een beetje bedrogen). Je verwacht dat er iets gaat gebeuren, maar er gebeurt niks, alleen nog meer gestileerde beelden, die wel mooi zijn, maar steeds minder betekenis lijken te hebben. En dan de eindscene.
De mooie cinematografie maakt veel goed, maar inhoudelijk kon ik er uiteindelijk weinig mee.

Eens. Cinematografisch werkelijk een pareltje, hoewel de inhoudelijke invulling wat te wensen overlaat. Vaak verliest Denis zich in holle, dichterlijke frasen; 'Beau Travail' heeft dan iets pseudo-intellectueel. Naar het (onverwacht tragische) einde van de film toe overstijgt Denis het flauwe intellectualisme en werkt haar sobere toon best goed. De oogverblindende fotografie doet de rest. Alleen is diepgaande emotionele betrokkenheid dan niet meer mogelijk.
Het homo-erotische karakter van de film vond ik bovendien wel iets hebben: Denis expliciteert de lust niet, of juist constant, maar dan zodanig subtiel dat het een sluimerende, langgerekte tinteling wordt...bijzonder fascinerend.

De Artificial Eye-uitgave van deze film heeft overigens een vervelende, dikke korrel, vooral in de eerste tien minuten. Weet iemand toevallig of er betere versies of de markt zijn voor een eventuele aanschaf?
Voorlopig 3,25*

Helaas kon deze Beau Travail me niet echt bekoren. Een weinig boeiend verhaal, dito personages en een wat saai geheel. Het ziet er bij vlagen prachtig uit, maar het ''leegte'' gevoel wist mij niet te pakken en deed me weinig. Muziek was ook weinig bijzonder; 'Kiss Kiss' van Tarkan is ook zo'n vreselijke plaat. De dansscénes in de disco vond ik trouwens echt hilarisch belabberd (zag er niet uit), al was 'Rythm of the Night' op het einde wel grappig (de scéne was wel vreselijk treurig). Al een tijdje niet meer gehoord dat nummer. Njah, ik kan hier helaas geen voldoende uit halen nu.

Gisterenavond gezien tijdens een door expats wekelijks georganiseerde filmavond (met doorgaands van die block-busters als king kong en ramboen zo.........). Was aangenaam verrast met de keuze van de organisatie voor Beau Travail en onaangenaam verrast door de reacties achteraf. Vooral 'saai, langdradig en stupid.' Zat ik daar een beetje in extase tussen van die knuppels......

Voor mij was dit de tweede keer dat ik deze film zag. De eerste keer geleend en moest hem toen weer terug geven (moest, want ik had hem graag gehouden). dat was volgens mij in 2007. Nu dus een tweede kijkbeurt en ben ik klaar voor een beoordeling. Ik zet hem op 4,5*. Om de parachtige beelden (ben gek op woestijn), de leegte en de eenzaamheid van Galoup die voortreffelijk in beeld wordt gebracht.

Tot slot: wat had ik graag een paar dagen op de set van deze film rondgekeken........
Totslot 2: eerste film die ik van Denis zag. Volgende is 'Chocolat', die al enige tijd in mijn kast staat te rijpen........

Cinematografisch hoogstaand, verder leeg. Lavant deed het wel aardig, maar het is vooral de manier waarop hij in beeld gebracht wordt wat de sfeer creëert. De oefeningen waren toch wel het hoogtepunt van de film, lekker dromerig sfeertje aldaar.

Te afstandelijk, 3.5*

Fraaie film, maar het echte speciale ontgaat mij toch. Ik had ook meer het documentaire-idee. Dat was dan wel erg mooi en boeiend om eens te zien, ik kende het vreemdelingenlegioen eigenlijk alleen van naam. Al met al heb ik me dan ook wel vermaakt met de mooie landschappen en trainingen, meer dan een voldoende zit er echter niet in.
3.0*

Een grimmig poëtische, exotische film (met politieke dimensie) als een ongewone liefdesgeschiedenis, over vreemdelingenlegioen soldaten die door het herhaald gadeslaan van mannenlijven iets mystieks heeft en zowel militair- als homo-erotisch genoemd kan worden. De driloefeningen en trainingsrituelen worden getoond als anatomische panorama's en een militair ballet. Voelbaar zijn de onderdrukte spanningen door de verschillende rassen van de soldaten en autoriteit, onderdrukking, discipline, jaloezie en eer lijken rituelen vol zelfbestraffing. De personages lijken verloren en te hopen eens gevonden te worden. Een recensent noemde deze film een sterke en kleurrijke droom.

De terugblik van de hoofdpersoon wordt vooral vormgegeven door mooie beelden, te weinig door een goed en boeiend verhaal. Het verhaal was voor mij niet boeiend en te traag. Ik heb aardig wat geduld gehad en verwachtte een "ommekeer in de film" maar een echt hoogtepunt bleef uit...

De homo-erotische sferen en gezagsverhoudingen worden wel getoond maar voegen weinig toe aan een goed verhaal. Danselementen, muziek en korte opnamen van "actiemomenten" voegden voor mijn gevoel te weinig toe aan het verhaal: het bleven losse flodders.

Ook al zijn de films inhoudelijk niet vergelijkbaar: de muziek en dans in een film als Dancer in the Dark voegen veel meer toe aan het verhaal.