Zebra Crossing (2011)

5 stemmen | gemiddelde 3,50
Verenigd Koninkrijk
Drama93 minuten
geregisseerd door
Sam Hollandmet
Lee Turnbull,
Greg Wakeham en
Kyle TresloveTommy, Sean en Billy zijn goede vrienden van Justin. Het soort vrienden dat je hard houdt, zodat je kunt overleven. Ze kijken naar je uit en maken je zo nu en dan aan het lachen. Het enige probleem is dat Justin eigenlijk wel uit deze vriendenkring wil. Hij wil wat van het leven maken en wil weg van het geweld en de drugs. Maar dat is niet gemakkelijk, in het bijzonder wanneer Tommy's drugsschulden de groep in grote problemen brengt. En net als Justin soelaas lijkt te vinden in een nieuwe uitdaging dreigt zijn wereld in elkaar te vallen.
3,5
[permalink] geplaatst op 4 februari 2011, 17:44 uurWinnaar van o.a. de 'British Independent Film Award', dit low budget portret (geheel in zwart-wit) van vier teenagers in Zuid Londen, over maatschappelijke vervreemding, ontevredenheid, ontkenning van morele waarden en ongebreideld geweld. Sam Holland heeft gekozen voor een recht-door-zee, compromisloze, ongenuanceerde, deprimerende, seksistische, homofobische aanpak. Hierdoor is de film wat te pretentieus en lijdt zo nu en dan schipbreuk. Maar door de constante dreiging is het ook schrikaanjagend en een oprecht en veelbelovend debuut van deze regisseur.
4,0
[permalink] geplaatst op 22 februari 2011, 23:41 uurSterke film, denk American History X en Trainspotting, in het begin zelfs wat Guy Ritchie-achtig, maar dat verdwijnt al snel.
Wel een film die heel eerlijk en rauw voelt. Veel gebruik van voiceover, welke poëtisch en ook observerend aandoet. Draagt goed bij aan het grimmige sfeertje. Die sfeer die in eerste instantie vooral wordt neergezet door het nutteloze leven van de jongens en het vele geweld.
Toch wordt duidelijk dat achter het schijnbaar nutteloze geen. lege karakters zitten. De focus van de film ligt vooral bij Justin, niet geheel vreemd dat hij ook de persoon is met het meest heldere inzicht. So be it. Geen groots plot verder. Ik vind ook niet dat de film het van een sterk verhaal moet hebben.
Wel van de grimmige sfeer en die werkt hier. Het audiovisuele, samen met het poëtische tintje en het rauwe geweld werken goed samen.
Ja de regisseur wil hier misschien nog wat teveel. Het ene shot is in slow motion, het andere versneld. Eerst komt er dikke Grime uit je speakers, vervolgens opgevolgd door dramatische en minimale piano muziek. Echt een lijn kent het vaak niet, maar zorgt er toch voor dat ik me niet heb verveeld.
Verder is het ook niet zo dat de film helemaal geen stijlkenmerken heeft. Het geweld, de voiceover, het zwart-wit en sommige toch wel bijzondere shots waren zeer eigen.
Geen film die het van een groot verhaal moet hebben dus, maar meer van zijn sfeer en stijl. Ook niet iets heel nieuws, maar wel prima uitgevoerd. Dat is ook wat waard.