Birdy (1984)

Ik heb gisteren het adembenemend mooie boek van William Wharton uitgelezen, onwetend van het feit dat het ooit verfilmd was. Overigens gaat dit boek niet over de oorlog in Vietnam, maar over de Tweede Wereldoorlog.

Best een mooie film, maar hij kan bij lange na niet tippen aan het boek. De situaties volgen elkaar wat te snel op, het einde van de film is een domper. Modine en Cage acteren subliem.

Potver3, da's nou net wat ik wilde aanhalen. Toch e e n nuance : Apart einde idd en dat Vietnam-gebeuren heeft wel enig nut, omdat Birdy hier zelf ook in meevocht en gek is geworden. Misschien is het hele vogel-gebeuren wel een Leid-motief voor de gekte van Vietnam.


***1/2

Het einde vond ik juist erg goed. Eerst dacht ik: ojee nu springt ie van t gebouw en is ie dood, erg te verwachten, maar nee hoor, goeie verrassing zo, laten ze meteen zien dat Birdy helemaal genezen is. Die Belgische pipo in t begin (weet zn naam ff niet) zei dat de film nogal traag was maar ik heb me geen moment verveeld. Erg goed geacteerd ook door beide hoofdrolspelers. 4*.

Ja dat zou idd ook kunnen, maar het leek me toch eerder dat ie gewoon flipte toen die heli neerstorte. Het maakt trouwens niet veel uit dat het zich in Vietnam afspeelde, maar meer om oorlog in het algemeen. In het boek gebeurt namelijk alles in WO II.

Ja, prachtige film met leuke en onverwachte stukjes.

en zeker wel 3 1/2 ster waard

Beklijvende anti-oorlogsfilm met een trage, doch boeiende verhaallijn en schitterende vertolkingen van Cage en Modine. Atypische oorlogsfilm door de wat dromerige vertelstijl en het gebrek aan oorlogscènes. ****

Ik heb het boek niet gelezen, maar dit is zo'n film die me er wel erg naar deed verlangen en dat is geen compliment.

Veel elementen uit het verhaal waren erg boeiend, zeker in de tweede helft. maar de flashbackstructuur werkte niet echt, de flashbacks naar de tijd voor Vietnam verstoorden de sfeer een beetje. Dat deel had volgens mij beter aan het begin gekund. Liever was ik meer in hoofd van Birdy gekropen. Ik had zijn situatie wat meer willen invoelen. Wel erg goede rollen van Cage en zeker van Modine.

Het einde was raar en ongeloofwaardig. Alles kwam wel heel snel op zijn pootjes terecht en de laatste scene eindigde wel vrij bruut.

Mooie muziek trouwens, al sloot het soms meer aan bij de film die ik had willen zien dan bij de film die ik zag. Best goed, maar ik zit een beetje met een onvoldaan gevoel.

3.0*

Veel van wat ik nu ga schrijven zou eigenlijk misschien aan het boek toegeschreven moeten worden maar ik ken het boek niet dus geef ik de film maar de credits.

Een prachtig verhaal en wat ontwikkelt dit verhaal zich ook mooi zeg. Hoe Cage eerst gehaald wordt om Modine te helpen, maar hoe langzaam blijkt dat Cage eigenlijk gewoon Modine nodig heeft

Een paar prachtige scene's waar Modine een monoloog houd met de schaduw van die vogel op de muur, of wanneer Modine "vliegt" door de stad op die muziek

Verder door de hele film mooie muziek en ook sterk geacteerd. Waren deze 2 heren toen nog onbekend?

Over het einde; het was inderdaad wel een anticlimax, maar of ik dat nou erg vind...ik denk het niet. Wat had ik liever gezien, ik zou het niet weten. Vind het eigenlijk wel prettig om niet te weten hoe het uiteindelijk afloopt met beide heren. Eigenlijk gewoon een heel subtiel happy end dit.

4 sterren zonder twijfel.

Idd doen de acteurs het prima, ze bepalen echt de sfeer van de film. Het einde is verassend en het ziet er eigenlijk wel raar,abrupt uit, maar slecht kan ik het niet noemen.

Film met één van de raarste eindes ooit (er is al het nodige over gezegd). De acteerprestaties zijn bovenmodaal, maar dat mag met deze cast verwacht worden.

3,5*.

deze film heeft gewoon het mooiste einde wat ik ooit gezien heb.

Ik vond het einde destijds eigenlijk wel het enige minpuntje aan de verder geniale film. Ik kan me voorstellen dat je het een leuk einde vindt, maar ik vond het totaal niet passen bij de rest van de film.

waarom vind iedereen het einde toch zo slecht, dat vind ik nou juist wel leuk.

Mooie film met een mooie kijk op het shellshock-syndroom.

Wat een namen horen er bij deze film: Alan Parker, Nicolas Cage en Peter Gabriel. Voeg hierbij het feit dat schrijver William Wharton niet alleen WOII veteraan was maar ook iemand die met succes studeerde op het gebied van kunst en psychologie en je kunt stellen dat deze combinatie op z’n minst interessant is te noemen. En dat is deze even intrigerende als unieke film ook, zo kom je er maar weinig tegen! Het tempo van Birdy is over het algemeen aan de trage kant, bijna hypnotiserend. We zien de kennismaking tussen de zich bijna autistisch gedragende Birdy en de vlotte Al, de ene gefascineerd door vogels, de ander door meiden. En toch vinden ze elkaar en groeit er een vriendschap, die zich gedurende deze film met vallen en opstaan ontwikkelt. Het uitgangspunt wordt de opname van Birdy in een inrichting en het bezoek van Al die ervoor moet zorgen dat hij uit zijn mutistische en katatone gedragingen terugkeert naar de realiteit. Regisseur Alan Parker heeft mooi werk verricht door het versmelten van die beelden met flashbacks van hun samenzijn tijdens de adolescentie en in Vietnam. De rol van de autoritaire en kille majoor/psychiater lijkt een metafoor voor de kritisch blik van de auteur op het functioneren van de psychische hulpverlening: hij wil dat de patient gaat communiceren maar zelf praat hij wel maar communiceert niet. Er zit veel ontroering in Birdy, zeker op de momenten waarop je Al zijn onmacht ziet om Birdy te bereiken maar ook wat er allemaal gebeurt omtrent Birdy en zijn gele parkietje. In het laatste deel culmineert Birdy naar een grootse finale met een zeer verrassend slot, wat een prachtfilm! Hopelijk vinden wat meer MovieMeter filmfans hun weg naar deze film, nog geen pagina aan recensies is wel erg weinig voor zo'n boeiende film ....

wel een goede film alleen een beetje saai op sommige momenten
maar het einde vond ik wel erg leuk
toch maar een 3.0

pracht film, goed geacteerd!
En ik ben een vrouw, ik weet het... Maar ik hou van een happy end.
Dit was in ieder geval een leuk eind, weer eens wat anders dan de gemiddelde romantische Amerikaanse eindes