The Lost Battalion (2001)

Oorlogje spelen in de bossen, zo komt deze film een beetje over. Van een TV-productie op dit vlak hoef je uiteraard geen grootse praktijken te verwachten, maar gaf The Lost Battalion op weinig momenten een realistisch gevoel. Het oogde meer als een actiefilm en dat had ik op een gegeven moment wel gezien. Thematiek als uitputting en wilskracht worden onvoldoende uitgewerkt en wat overblijft is een actieprent doordrenkt van het bekende Amerikaans patriottisme.

Leuk om een keertje gezien te hebben, maar geen klassieker.

Ik heb bij het kopen van de DVD waarop deze film te zien is eigenlijk een grote gok genomen, maar toen ik de film bekeek werd ik aangenaam verrast.

Dit komt voornamelijk door de goede acteerprestaties, maar het komt zeker ook door het goede camerawerk waardoor de film een trieste sfeer heeft gekregen.

Daarom ga ik deze film zeker voor een tweede keer bekijken.

''New York City gangsters.''

Een zoveelste film over een zoveelste waargebeurde gevecht.

Tot zover heb ik een grote indruk dat de gevechten tijdens de Grote Oorlog veel woester en bruter waren dan van de 2de. Tijdens de Grote Oorlog heb je te maken met de zogenaamde loopgravenoorlog, waar beide partijen een aanval inzette, om daarna weer terug te trekken of enkele meters grond te winnen... op kosten van vele doden. Ook de gevechten waren wat heviger; meer one-on-one combat waar je bajonet meer te pas kan komen dan je loop.

Je volgt hier een battalion van meer dan 500 soldaten onder leiding van majoor Whitlesey. Hun orders zijn om Argonne in te nemen en zo het centrum van het bos weten te houden. Uiteraard wordt hun bezorging van eten en drinken en een fikse ondersteuning van het Franse leger beloofd. Zodra de mannen achter komen dat het allemaal niet waar is, moeten ze zich - zonder medicijnen, proviand en versterking - tegen een grotere vijand beschermen.

Personages bestaan uit jonge vrijwilligers tot wel wat oudere en ervaren beroepsmilitairen. De meeste personages hier zijn de 'gangsters uit NYC'. Italianen, Ieren en joden zijn enkele afkomsten waar het vermoeide battalion uit bestaat. Bij het begin vond ik Whitlesey maar een arrogant officier die graag alles tot op de puntjes wilt hebben, maar hoe langer de film duurt des te beter je hem goed gaat vinden. Hij geeft om zijn mannen en begrijpt ze en dat is een punt wat hem sympathiek maakt.

De uniformen en wapens zien er prima uit. Evenals de brute gevechten die hier voorkomen. Er komen genoeg schermutselingen en aanvallen in voor, want zodra de Amerikanen het verdedigingslinie aan de rand van het bos hebben overmeesterd, worden ze snel genoeg omsingeld, wat tot enkele Duitse tegenaanvallen uitloopt. Gek genoeg trekken de Duitsers telkens terug, terwijl de Amerikanen omsingeld waren. Maar zoals de gevangengenomen lt. Leak zei, vechten de Duitser niet tegen hedendaagse soldaten. Naast alle gevechten, heb je ook nog beelden van het bos. Het ziet er allemaal prima uit en komt overtuigend neer. Met wat loopgraven en andere kraters om te schuilen, is het Argonne bos één grote oorlogszone.

Er komt ook een gigantische militaire blunder in voor wat aan meer dan 60 Amerikaanse soldaten het leven kost. Berekeningsfouten van positie leidt tot verkeerd afgestelde mortieraanvallen van de Amerikanen. De bommen komen weliswaar aan, maar niet op Duitse hoofden maar op Amerikanen. Het hakt er behoorlijk in, mede omdat het echt heeft plaatsgevonden.

Voor de rest was het acteren niet altijd geweldig goed, maar het stoorde niet enorm. Qua realisme is het vaak wat vergezocht, want het leek eigenlijk meer op een standaard actie-film waar de helden makkelijk 15 vijanden konden uitschakelen.

Toch geen teleurstellende ervaring, maar ook geen supergeweldige. Het is gewoon een oorlogsfilm dat je een keertje moet zien en wat het natuurlijk extra interessant maakt is een waargebeurde verhaal over de slag om Argonne.

Typisch Hollywood. De teneur van de film ging maar door op de vaste voet, geen enkele verrassing. Ik ben wel geïnteresseerd in de WO1, het onderwerp "verdient" die magere twee sterretjes. Maar eigenlijk is dat als film nog te veel.

Het is toch erg jammer dat er maar weinig goede films zijn over de eerste wereldoorlog. The Lost Battalion verandert er in elk geval niets aan. Het heeft wel een aantal mooie scenes, maar de actie is niet bepaald overtuigend en sowieso is de film te kort om een goed verhaal uit te werken. Qua opzet wijkt het niet af van de middelmaat. De zogenaamde belangrijkheidsfactor spat er nou niet bepaald vanaf en omsingelde legereenheden in een bos heb ik wel vaker gezien. Het is jammer dat het een Amerikaanse productie is. Op bepaalde momenten ligt dat er te nadrukkelijk op. Met name de eindspeech zorgt voor een vieze nasmaak. Jammer, want The Lost Battalion kijkt prima weg. Het is verder vooral het verhaal dat te wensen overlaat.