The Lady (2011)

Mooi, weer een film van Luc Besson, zonder een geanimeerde Arthur.

Helaas trekt het verhaal me niet, maar Besson blijft een interessant regisseur.

Lijkt me een erg interessante film, het verhaal is goed en David Thewlis is één van mijn favoriete acteurs.

Tja, het is schier onmogelijk om niet geraakt te worden door dit verhaal. Het is sowieso een mooie aanleiding om eens meer bewust te worden wat voor vrouw Suu Kyi was en hoe de situatie zich in Myanmar de laatste decennia heeft ontwikkeld. Als film echter stelde The Lady niet bijster veel voor. Talloze uitleggerige scènes die dit extreem ambitieuze portret van veel zeggingskracht ontdoen. Elke tien of vijftien minuten werd ik als kijker weer duidelijk op het feit gewezen dat ik toch echt een film aan het kijken ben. En dat is niet de aanpak die een verhaal als deze verdient. Yeoh en Thewlis vertolken hun rollen echter met passie wat de 130 minuten durende zit toch redelijk snel voorbij doet vliegen.

Ik las al flink wat negatieve kritieken over The Lady. Deed men in het verleden ook al vlug met Luc Besson om welke reden ook. Yeoh en Thewlis leveren twee sterke prestaties als een politiek geëngageerd koppel. Aung San Suu Kyi vind ik zo al een vrouw die heel veel bewondering oproept. De wat populistische biopic van Besson vertelt de jaren vanaf de augustusrevolutie in 1988 tot Aris' overlijden aan prostaatkanker in 1999. Aris wordt gezien als de ware kracht achter Suu Kyi en moedigde haar aan om haar volk en land te steunen, omdat ze als dochter van de generaal die Birma naar de onafhankelijkheid loodste geen beter symbool is in een land die onderdrukt wordt door militaire machthebbers. Het leverde haar een Nobelprijs voor de Vrede op. Dit drama werpt naast een blik op een land die snakt naar democratie ook een kijk op een moedige militante die heel wat verdriet heeft gekend. Op vandaag, bijna een kwart eeuw later (!) is de strijd nog niet gestreden maar lijkt het de goede weg op te gaan. Een film waar men lessen uit kan trekken.