Alle Tijd (2011)

Ik vond de film zo algemeen, nergens werd echt op ingegaan. Niettemin wel moeten huilen maar dat komt meer omdat kanker zo'n prominente plek heeft in mijn leven.

Het is een goede Nederlandse film. Beter dan ik had verwacht. Goede opbouw van de film alleen dan wordt het een beetje afgeraffeld. Het acteerwerk af en toe een beetje overdreven. Maar ik heb me prima vermaakt

Leuke film, al weet ik niet zo goed waarom.
Het verhaal begint en gaat nergens over. Het is een beetje een RomCom. Maar toch genoot ik ervan. Het boeide me, en ik kan niet precies zeggen waarom. Op het moment dat de drama echt begint gaat het ineens heel snel en wordt de gevoelige snaar nooit echt geraakt, maar toch is het boeiend en interessant. Je gaat je niet vervelen bij deze film, ookal bevat het vrij weinig.
Ohja, de relatie tussen Molly en Maarten is erg goed gedaan! Dat moest er dan nog even bij.

Goeie film over een broer en zus die al jaren samenwonen, en waarbij de zus vertrekt om bij haar vriend in te trekken. Een drama/komedie over relatie's in alle vormen en maten met genoeg mooie momenten. Het verhaal is een beetje stuurloos, maar dit wordt zeker goedgemaakt door het charmante karakter van de film en het aangename tempo. Verder is het acteerwerk ook prima, waarbij Paul de Leeuw in feite zichzelf speelt.

Lieve Paul,

Ik vind je eigenlijk maar een vervelende, schreeuwerige vent, die even vervelende en schreeuwerige programma's aan elkaar praat, en hoeveel charisma je ook hebt, je humor is de mijne niet echt. Je bent dan ook niet favoriet, hoeveel gevoelige liedjes je ook verder maakt. En toch heb ik uiteindelijk Spion van Oranje gekeken, en dacht ik maar een fractie van een seconde na, voor ik Alle Tijd ging huren. Ik dacht nog, het zal wel een vervelende ervaring worden. Na This Means War ging ik dan ook maar gelijk kijken, of wat ik dacht, waar was. En aan het einde van de film, wist ik dat ik er weer eens naast zat. Ik zit er weleens vaker naast. Wat ben je ontroerend. Wat ben je ingetogen. Wat ben je eigenlijk een bijzondere artiest. Waarom duik je in hemelsnaam op in zogenaamd leuke komedies, als je zoveel meer dan dat kunt doen? Ik genoot zo ongelooflijk van je, Paul, en dat meen ik. Toen de film afgelopen was, en ik nadacht over de bijzondere band tussen jouw Maarten en Molly. Toen moest ik zowaar glimlachen, in het donker na genietend van deze bijzonder mooie film. In samenwerking met Lineke als Reina, Teun Luijkx als Teun, Christopher Parren als Arthur.. Het is zo ongelooflijk mooi. Ik moest eraan denken wat Karina deed, en hoe je de film tot en met droeg. Kippenvel. Ik vond het allemaal zo prachtig. En ik vroeg me dan ook af: Paul, waarom heb je een imago opgebouwd als schreeuwlelijk? Er heeft zoveel meer in je gezeten dan iedereen ooit gedacht heeft, je hebt het voor elkaar om me met open mond te laten achterblijven. Het liefst zou ik je een dikke knuffel willen geven.

Dank voor een geweldige film. Ik hoop dat je nog veel meer van dit soort rollen gaat maken. Je brengt mijn mening wel aan het wankelen.

Mooi bericht van Soom hierboven en ergens begrijp ik het ook wel. Paul moet als het ware in z'n eentje deze film trekken, en doet dat verdienstelijk.

Helaas blijft verder bijna ieder facet van de film in gebreke, daarmee doelend op de andere acteurs en de regie maar met name het script is af en toe om te huilen. Zeer saaie, primaire conversaties die zelfs op kantoor nog sterker zijn. En niet dat de acteurs daar veel aan kunnen doen, maar vaak wordt het ook nog eens uitgesproken alsof ze alles live van de autocue oplezen. Het begin van de film is ook vrij rommelig, waardoor ik zelfs in het begin niet in de smiezen had wat de relatie tussen de verschillende personages precies was (kan eventueel ook aan mij hebben gelegen).

Als klap op de vuurpijl wil de film op het eind het emo-trucje van 'Komt een vrouw bij de dokter' herhalen, maar dat hele ziekteproces van Molly komt niet van de grond en sterft een langzame dood (excuses). Daarmee ook de doodsteek gevend aan het scenario en de rest van de hoop op een goede afloop, figuurlijk gesproken.

Toch niet alleen maar kommer en kwel. Leuk om eens een keer Den Haag te zien als opnamestad en het camerawerk en geluid zaten ook mee. Bepaalde scenes waren ook wel aandoenlijk en fraai vormgegeven, maar zodra ik eenmaal uit m'n concentratie ben dan blijf ik dat met films vaak ook, en zo na de 70e minuut kwam ik er gewoon niet meer in.

Positieve dingen gezien en een aardig idee, maar het complete plaatje klopte gewoon niet.


Edit: de actrice die Reina speelde deed het, net als Paul, ook prima.

Die Paul. Hij is inderdaad veel meer dan een (wannabe)grappige homo met een dikke buik en een kalend hoofdje. Maar dat wist ik al langer.

Ik heb een hele tijd terug een making off gezien van deze film en ik was best onder de indruk. Ik wilde 'Alle Tijd' dan ook graag zien.

De film begint prima. Rustige opbouw, uitdieping van de personages en langzaam aan leer je ze beter kennen. Paar leuke momentjes ( de homo-hond ) Paul heeft iets wat in aandoenlijk vind. Iets aaibaars bijna. Hij weet altijd een lach op mijn gezicht te toveren. Heerlijk hoe hij stiekem toch nog dat stuk taart van zijn vriendin op eet en checkt of niemand hem ziet. Toch wel mijn soort humor. Ook bijvoorbeeld:

''Ik heet Arthur.'' - '' Goh! Lelijke naam.'' en ''Hier ligt Maarten. Eindelijk slank.''' Heerlijke zelfspot.

De band tussen Maarten en Molly is vanaf de eerste seconde geloofwaardig en puur. Ook de ontluikende romance van Maarten vond ik schattig. Mooie, gevoelige soundtrack ook. Beetje een tearjerker, maar dat mag ook wel bij een film als deze.

Beetje jammer dat de ziekte pas na een dik uur aan bod komt, waardoor het laatste half uur kort aanvoelt. Misschien ook maar beter, want het is wel aangrijpend, ookal speelt het zich in sneltreinvaart af. Haar dood vond ik dan ook een beetje abrupt. Pats, boem, dood en hoppa rouwkaartjes uitkiezen. Beetje onpersoonlijk bijna.

Bij de begrafenis moest ik wel een paar traantjes laten. Erg mooi gespeeld. Klasse acteerwerk gedurende de hele film. Met name toch wel Paul. Impressed.

Op zich een aardige film, maar ik werd er niet emotioneel door geraakt.
Naar mijn idee kwam dit omdat er teveel gebeurde in de film.
Molly gaat samenwonen, trouwen, kan dan niet kiezen tussen 2 mannen, wordt zwanger, daarna hoort ze ineens uit het niets dat ze een dodelijke ziekte heeft.
Ook nog een verhaallijn erbij van de broer en jongere 'weet ik niet homo" ,
veel te veel drama voor anderhalf uur.
Ik stoorde me ook aan sommige scenes bijv: zo zit Maarten aan het sterfbed van zijn zus in het ziekenhuis samen met baby Finn, heel lief en gemoedelijk. En ineens zitten ze samen onder
de douche, wat op zich heel aangrijpend en ontroerend was.
Maar kwam zo abrubt ertussen.
Als ze het gewoon bij de ziekte van haar hadden gelaten en dat samen met de karakters van Maarten en Molly beter hadden uitgediept was de film beter uit de verf gekomen.

Dit is absoluut een hele leuke film. Hij wordt lekker klein en intiem gehouden waardoor er een warme, pakkende sfeer ontstaat. Paul de Leeuw weet dat met zijn acteerwerk ook nog te versterken. Ik had in "Alles is Liefde" al een voorproefje kunnen zien van Paul in een redelijk serieuze rol en daar deed hij het ook niet onverdienstelijk. Door deze film weet ik helemaal zeker dat hij absoluut dit soort rollen kan dragen.

De band tussen broer en zus is heel ontroerend. Het verhaal is heel dramatisch maar het wordt niet geoverdramatiseerd. Er zitten zelfs genoeg leuke humoristische scènes tussen waardoor het wel emotioneel is maar het wordt geen echte zware kost. Die balans vind ik heel knap gedaan.

Wat ik ook heel mooi vond aan het verhaal waren alle onderlinge verhoudingen. Bijvoorbeeld de band tussen Maarten en Reina was heel mooi. Ook leuk om te zien is hoe de dierenarts in de groepsdynamiek word opgenomen. Dit gaf nog dat extra beetje sfeer en warmte aan de film.

Ja, dit is wat mij betreft absoluut een aanrader.

De kracht van Paul de Leeuw ligt misschien wel bij het grote contrast van zijn werk in Alle Tijd en de realiteit - waarin hij een, met ADHD bewapend, komiek is, die amper serieus kan zijn. Daarnaast is hij erg sympathiek in deze film, met een hoog aaibaarheidsgehalte. Verder speelt hij weinig overtuigend en vooral volgens het boekje - soms is het net alsof hij voorleest uit dat boekje. En daar hebben zowat alle acteurs last van; alsof ze de dialogen aflezen of toegeworpen krijgen van een souffleur, met daarnaast een erg zwakke delivery. Het is te duidelijk geschreven, en ik heb daarnaast het idee dat de schrijvers tranen met tuiten lachen om hun eigen werk. Het is te geforceerd, sowieso een groot mankement van minstens driekwart van de Nederlandse film. Wel een sterk acteermoment tijdens de uitspatting van Molly en de reactie van Maarten daaropvolgend.

Pluspunt is de luchtigheid tijdens de ziekte van Molly. Al leggen de makers daar juist weer teveel nadruk op. Het is vooral een gebrek aan kundigheid van de makers, dat ervoor zorgt dat Alle Tijd niet van de grond komt.

En dan komt de enorm overbodige begrafenis, die alle luchtigheid en subtiliteit rondom de ziekte van Molly met een ferme stoot wegbeukt.

2,5*
En natuurlijk hulde voor Alwin Pulinckx die het aandurfde om met Paul de Leeuw te tongen.

En natuurlijk hulde voor Alwin Pulinckx die het aandurfde om met Paul de Leeuw te tongen


Hahaha ja inderdaad, dat moet je maar durven, gadver!