Un Écran Nommé Désir (2006)

Nog altijd online te bekijken! klik hier!

Zo, dat heeft even geduurd, maar hij staat er alsnog op.

Véél filmfragmenten en bekende regisseurs, maar helaas nét iets te veel film, en nét iets te weinig psycho-analyse. Althans, dat vind ik.

Verder een feest der herkenning. Aanrader!

Heb ik ook gezien. Bijzonder leuk om te zien, vooral om écht goeie films en cineasten voorbij te zien komen. Al waren die vooral de moeite, en de link met Freud enz. wat minder.

Heb ik hier nog ergens opgenomen liggen maar naar de score te zien moet ik me niet echt spoeden om het te zien. Wel goed dat hij uiteindelijk op de site is geraakt.

Ach, 55 minuutjes zijn zo bekeken

True

Een hoop gelul om niks. Doe niet zo moeilijk en kijk gewoon een film of ga er in spelen.
Wel ontzettend leuk om af en toe wat oude filmpjes voorgeschoteld te krijgen! Mooie documentaire om een aantal nieuwe MUST-SEE ideetjes op te doen, maar verder niet echt bijzonder interressant (voor mij)!

Hartstikke interessant onderwerp maar dit kan toch veel beter uitgewerkt worden.

Leuk hoor, al die stukjes film die ze lieten zien maar aan het einde van de documentaire had ik nou niet echt het idee dat me iets wezenlijks bijgebracht was. Enige wat ik eraan overgehouden heb is een aantal nieuwe films op mijn nog zien lijstje.

Top werk trouwens SnakeDoc, het toevoegen van deze film! En waarom frankrijk eigenlijk als productieland?

Thnx,..

Frankrijk is het productieland omdat deze documentaire daar oorspronkelijk vandaan komt en blijkbaar in elkaar is gezet! Un Écran Nommé Désir is dan ook de officiele docu titel!

Ahum uche uche.....!

Wat is er narva?
Vanzelfsprekend ook top werk narva hoe kon ik dat nou over het hoofd zien? Hoe kwam het nou dat het zo lang duurde eigenlijk? Heb verschillende keren na de uitzending gezocht...

Omdat ook ik eerst niet door had dat dit eigenlijk een frans geregeld werkje was.

GELUKKIG WIST NARVA ER MEER VAN EN HEEFT HIJ ME GETIPT DIT ALSNOG IN TE ZENDEN!

Later werd hij nog eens afgewezen omdat er niet genoeg bewijs was dat deze afbeelding afkomstig was uit de documentaire. Vandaar de vertraging

Ha ha oké, bedankt!

Films en psychoanalyse, schijnbaar niet zo'n uitstekende combinatie

Van Hitchcock tot David Lynch was een documentaire die al een aantal maanden digitaal stof stond te happen op mijn decoder maar waar het nooit van kwam om hem te zien. Nu had ik zin om iets kort te zien en vermits dit schijnbaar Frans stukje cinema maar een klein uurtje duurt, was het de perfecte gelegenheid om het eens te zien. De verwachtingen waren redelijk hoog maar de score hier op de site zorgde er al voor dat mijn verwachtingen ietwat getemperd werden en maar goed ook want anders had dit wel een erg grote teleurstelling geweest.

Het concept is nochtans wel uitermate boeiend. Nu ben ik helemaal niet thuis in het wereldje van de psychoanalyse maar types zoals Freud zeggen me natuurlijk wel iets. Ook de titel van de documentaire (als je dit zo kunt noemen) wekt erg grote verwachtingen want een groot deel van het oeuvre van Lynch is erg bevreemdend en Hitchcock gaf ons met Spellbound een uitstekende film over het onderwerp. Genoeg stof dus voor een interessante film maar jammer genoeg wordt er teveel gebruik gemaakt van het laten zien van allerlei films en worden Hitchcock en Lynch een aantal keren gewoon genoemd zonder enige betekenis. En daar zit dan ook het knelpunt van de documentaire doordat er gewoon een hele boel films worden geïntroduceerd aan de hand van allerlei korte fragmenten maar dat het allemaal niet echt veel nut heeft. Pas op, het zijn allemaal boeiende films (Suddenly Last Summer, een aantal werken van Fellini, ...) maar er wordt gewoon teveel gebruik gemaakt van de films. Het lijkt alsof Kapnist de link met de psychoanalyse compleet heeft overschat en dat er eigenlijk helemaal niet zo veel te linken valt. Ik zeg het, de fragmenten zijn boeiend maar ze zijn niet hetgeen wat ik verwachtte toen ik las waarover Van Hitchcock tot David Lynch ging.

Waarom dan toch nog een voldoende? Afgezien van het bedrieglijke concept van de film, niet zozeer het idee zelf maar de uitwerking is bedrieglijk, zijn er nog wel een aantal goede zaken op te merken. Zo zijn er veel interviews met een aantal legendarische regisseurs die stuk voor stuk boeiend weten te vertellen. Oké, het gaat hier allemaal over archive footage en dat betekent dus dat het allemaal footage is dat maar wat bijeen is geraapt door Kapnist maar dat is ergens nogal logisch. We krijgen footage van Hitchcock, Fritz Lang, Godard, Fellini en nog meer. En dat is de reden waarom dit toch nog op een manier het waard is om te kijken.

Niet wat ik ervan had verwacht maar toch nog enigszins boeiend. De link met de psychoanalyse komt niet uit de verf, de interviews met de regisseurs wel, alleen is het wel jammer dat de stem van de Nederlandstalige commentaargever ronduit irritant was.

3*

Wat een onzin zeg! Ik wilde deze net gaan kijken op Uitzending Gemist. Moet ik tot 22:00 uur wachten, omdat hij voor 16 jaar en ouder is.

Lol!