The Browning Version (1994)

122 stemmen | gemiddelde 3,59
Verenigd Koninkrijk
Drama97 minuten
geregisseerd door
Mike Figgismet
Albert Finney,
Greta Scacchi en
Matthew ModineLeraar klassieke talen moet gedwongen met pensioen. Gehaat door zijn studenten (bijnaam: Hitler) en collega's. Zijn vrouw minacht en bedriegt hem. Hij kijkt terug op zijn leven en begint menselijker te worden. Uiteindelijk krijgt hij alsnog de waardering die hij verdient.
4,0
[permalink] geplaatst op 15 januari 2003, 0:42 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenWat is die Albert Finney toch een geweldig acteur en wat een pijnlijk en bijzonder verhaaltje wordt hier verteld. Echt een klein juweeltje. Omdat het een toneelbewerking is hoef je niet een spectaculaire cinematografie te verwachten maar het acteerwerk is weergaloos.
Als Finney's karakter op een gegeven moment opvangt dat hij de 'Hitler of the lower sixth' wordt genoemd en je hem dat ziet slikken, ooooh! Zakdoekjes in de hand. Dan snap je dat hij snapt dat de waarden die hij zijn leerlingen wilde meegeven waarschijnlijk een grote mislukking is en dat is zooo pijnlijk. Ook het ontslag door de slappe hoofdmeester (Michael Gambon) en hoe Finney niet vecht voor zichzelf is zo pijnlijk.
Wat een film.
De Browning Version met Michael Redgrave uit 1951 schijnt ook heel goed te zijn.
FisherKing
[permalink] geplaatst op 15 januari 2003, 0:55 uurBedankt Renske; Jouw uitleg gaat me weer inzien hoe sterk de rol van Albert Finney is. En ook de film.
4,0
[permalink] geplaatst op 22 augustus 2003, 19:05 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenPrachtige film! De film wordt inderdaad bijna geheel gedragen door Albert Finney, die sterk acteert, maar ook goed acteerwerk van o.a. Greta Scacchi, Matthew Modine en Julian Sands.
Renske, die scene's die jij schetst zijn idd erg pijnlijk. Nog een paar pijnlijke scene's;
*Als zijn vrouw hem vertelt dat Taplow de "Browning Version van Agamemnon" waarschijnlijk als cadeau heeft gegeven aan Andrew, om zichzelf in te dekken vanwege zijn imitatie van Andrew, die door zijn vrouw ietwat verkeerd werd opgevat.
*Of wanneer het hoofd van de school aan Andrew vraagt of hij zijn afscheidsspeech alstjeblieft als eerste wil houden, omdat het anders zo'n anticlimax zou worden als hij als laatste zou spreken.
*En ik persoonlijk vond de afscheidsspeech zelf ook best pijnlijk, hoe hij gaat reflecteren op zijn werk als docent, hoe hij zichzelf verontschuldigt tegenover de leerlingen enz. Gelukkig krijgt hij de zaal wel met zich mee op het eind, maar dit vond ik ook wel weer een beetje "Hollywood-einde".
[permalink] geplaatst op 22 augustus 2003, 19:11 uurHelaas in slaap gevallen

(lag niet aan de film by the way).
[permalink] geplaatst op 24 augustus 2003, 18:11 uurHeb de film ook gezien, was laatst op TV. Geweldig, echt een meesterwerkje op zich
4,0
[permalink] geplaatst op 29 oktober 2004, 15:09 uurPrachtige film een echte aanrader.
4,0
[permalink] geplaatst op 6 november 2004, 17:04 uurNog een keer zo'n speech en ik ben in staat tot weet ik veel wat! Afgezien daarvan goede film met een van die gevallen waarin Figgis zelf de muziek niet deed. 4 sterren
3,5
[permalink] geplaatst op 6 november 2004, 17:06 uurEen mooi drama, met bijzonder sterke acteerprestatie van Finney; 3,5*....
4,0
[permalink] geplaatst op 13 augustus 2006, 20:41 uurVolgens mij heb ik deze ooit gehuurd, maar nooit gekeken.
Vanavond toch maar doen.
4,5
[permalink] geplaatst op 13 augustus 2006, 21:59 uurIemand enig idee hoe ik(behalve via Amazon) aan deze dvd kan komen?
3,0
[permalink] geplaatst op 14 augustus 2006, 13:35 uurHoewel Finney in topvorm is en de muziekscore en het gebruik van kleur boven het gemiddelde zijn, kan ik niet meer dan 3* sterren geven. Het verhaal is immers vrij pover en het personage dat door Finney wordt vertolkt is zeer onregelmatig. De ene keer een dictator, de andere keer een doetje. Komt bij mij niet erg geloofwaardig over, ondanks de goede acteerprestatie. Bovendien is de plot erg doorzichtig en wordt er naast Finney en Scacchi niet al te bijster geacteerd. Vooral Matthew Modine werkt op de zenuwen.
3,5
[permalink] geplaatst op 14 augustus 2006, 18:48 uurhet personage dat door Finney wordt vertolkt is zeer onregelmatig. De ene keer een dictator, de andere keer een doetje. Komt bij mij niet erg geloofwaardig over, ondanks de goede acteerprestatie.
Hoezo niet geloofwaardig? Ik snap niets van dit commentaar. Er zijn zoveel mensen op deze wereld die een keihard pantser om zich heen hebben gebouwd, maar die diep van binnen overlopen van emotie. Nooit iemand ontmoet die zich pas open stelde nadat je flink had moeten graven? Ik in ieder geval genoeg.
4,0
[permalink] geplaatst op 15 augustus 2006, 9:38 uurBriljant geacteerd door Finney. Met de rest is volgens mij ook niets mis. 4*
[permalink] geplaatst op 21 augustus 2006, 20:21 uurBeste Figo, die Schwalbes van jou op het WK duidden op enig gevoel voor theater, maar deze beschouwing logenstraft dat weer. De essentie van Finney's karakter (me dunkt, van de hele film) is nu juist dat het een ogenschijnlijk gepantserde figuur is, waar iedereen ook tegenaan pist, maar waar een gevoelig mens onder schuilgaat. Wat jij als "niet geloofwaardig" afdoet, is dus juist de kracht van de film. Tenzij je natuurlijk denkt dat er slechts ééndimensionale personen op aarde rondlopen.
3,5
[permalink] geplaatst op 28 augustus 2006, 23:11 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenPrachtig eersteklas acteergeweld van Albert Finney. Echt geweldig. Mooie cast en mooie sfeer, maar het is Finney en het universele verhaal waar de film op drijft.
Het gaat enigszins mis met de film tegen het einde, van de staande ovatie na de speech geloofde ik helemaal niks, maar daar is genoeg goeds aan vooraf gegaan.
3.5*
4,5
[permalink] geplaatst op 8 september 2007, 20:54 uurIk heb deze film in 2006 gezien als zomergastenfilm. Ik heb het per ongeluk opgezet. Maar wat ben ik blij dat ik op deze film heb opgezet. Wat een geweldige film! En zó mooi geacteerd door Albert Finney. Wat is deze man geweldig in deze film, hij steelt de hele show met zijn ingetogen spel vol met emotie. En dan speech aan het einde, bij dat stuk kreeg ik echt stranen in mijn ogen.
Deze film krijgt van mij echt een 4,5.
3,0
[permalink] geplaatst op 2 december 2009, 16:43 uurIk vond het verhaal heel boeiend en mooi om naar te kijken maar ik vond de verfilming toch wel redelijk saai.
Schitterend geacteerd door Albert Finney. Hij zette een hele sterke rol neer als die ogenschijnlijke beul van een leraar die toch gevoelens blijkt te hebben.
De speech aan het einde gaf me werkelijk kippenvel. Alhoewel ik het met Starbright Boy eens ben dat het totaal niet gemeend overkomt dat hij een staande ovatie krijgt terwijl ze hem al die tijd niet hebben kunnen uitstaan.
2,5
[permalink] geplaatst op 14 februari 2010, 16:39 uurDeed me heel de tijd denken aan Dead Poets Society, maar is een pak minder goed. De acteurs spelen goed, maar hun personages leven te weinig, zoals ze dat in DPS wél deden. Het is allemaal wat te treurig en te stijf en te klassiek. Ook gaat het verhaal redelijk traag.
Geen slechte film, maar hier had meer ingezeten.
5,0
[permalink] geplaatst op 8 april 2010, 17:44 uurIk vond dit een prachtige film. Finney zet een geweldige rol neer. De muziek is schitterend en het acteerniveau heel hoog. Het knappe is dat de film me voortdurend wist te raken. Het is moeilijk te benoemen maar het personage van Finney deed me ontzettend veel en dat maakt deze film voor mij een meesterwerk.
[permalink] geplaatst op 13 mei 2010, 12:39 uurGisteravond op Film1 gezien. Wat een heerlijke film, met de geweldige Albert Finney. Een indrukwekkend menselijk drama. Herkenbaar voor wie de mens wil bezien en zoveel gepantserde mannen als Crocker-Harris om zich heen vindt. Stoer, sterk, bruut en mannelijk aan de buitenkant, zwak, ziek en dom aan de binnenkant. In mijn ogen voelde ik een traan
4,0
[permalink] geplaatst op 15 november 2011, 21:43 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenThe Browning Version is een remake van het gelijknamige toneelstuk. Ik vond het eveneens een prachtig en fascinerend stukje drama over hoe ingewikkeld mensen in elkaar zitten. De leraar Crocker-Harris, die aanvoelt dat hij gefaald heeft in zijn bestaan, wiens leerlingen hem een "hitler" noemen, wiens vrouw ontrouw is. Hij ondergaat alles stilzwijgend. En toch: misschien realiseert hij het zich niet, maar heel wat mensen hebben ook respect voor hem. De jonge Taplow, die hem in een ontroerende scène zijn liefde voor Griekse literatuur toont door hem een "Browning Version" van Agamemnon te overhandigen, de collega en tevens minnaar van zijn vrouw die zijn zijde kiest nadat hij publiek beledigd werd door haar. . De tegenstrijdige gevoelens spreken uit elk personage : de vrouw die ondanks alles heel wat affectie over heeft voor haar echtgenoot, Crocker Harris zelf die het altijd goed heeft gemeend maar niet mee-evolueerde met de jongeren, Taplow die een roeping heeft voor chemie ondanks zijn liefde voor literatuur. Finney is geweldig in zijn rol. Dit zal me bijblijven. Ik kan hier weinig op aanmerken behalve dan misschien het geïdealiseerde einde. Nee, ik zag het eigenlijk niet zo gebeuren...