Requiem pour une Tueuse (2011)

Niet de draak dat de vernietigende recensies in Frankrijk beweren. Requiem pour une Tueuse komt zwak uit de verf, dat wel, want de film had zeker potentieel. De openingsscène in de kerk is totaal ongeloofwaardig met die katten-allergie en op bepaalde momenten maakten de personages vreemde keuzes die de film niet ten goede kwamen. De neergeschoten tuinier door Cornillac en de plotse romance tussen de moordenares en haar slachtoffer zijn daar twee voorbeelden van.

Het machiavellistische verhaal is eenvoudigweg dat van een kerel die een Schotse whisky-distillerij heeft geërfd en die moet vermoord worden, want de man stoort de investeringsplannen van een rijke oliemagnaat. Maar niks loopt zoals gepland. Er zijn namelijk net teveel spelers op de locatie. Enerzijds is er Lucrèce, dan iemand die haar moet in de gaten houden en tussenkomen als het verkeerd loopt. Tot slot is er een ex-militair (Cornillac) die de aanslag moet verijdelen. Goed om eens te zien, maar geen film die op de CV van deze acteurs zal blinken.

Prachtig gefilmd - mooie beelden van het kasteel en de natuur eromheen bijvoorbeeld. Maar daar kijk je zo'n film als dit niet voor.

Het verhaal is warrig en lastig te volgen. Dat komt vooral omdat het veel te ingewikkeld gemaakt is - en daardoor rammelt het op een aantal details behoorlijk. Jammer - behalve dat is het eigenlijk alleen het idiote kapsel van Melanie Laurent wat me irriteert. Wat wordt ze hier lelijk toegetakeld.

Jammer. Had heel goed kunnen zijn.

Requiem pour une Tueuse is aanvankelijk best een aardige film.

Films met vrouwelijke huurmoordenaars zijn inmiddels niet meer zeldzaam. Ik kijk ze graag, maar het niveau wisselt nogal.

Het verhaal is een beetje een te kunstmatig geconstrueerde setting, afspelend op een fraai kasteel. Agatha Christie en Hitchcock zijn nooit ver weg, maar het is het allemaal net niet. Daar kan de vrijwel altijd overtuigende Mélanie Laurent ook niet veel aan veranderen.

De film gooit in het laatste half uur en vooral op het einde de eigen glazen in door op een geforceerde manier verhaallijnen en ploteindjes aan elkaar te knopen. Hierdoor is de suspense ook ver te zoeken.

Na afloop zit je toch met een onbevredigend gevoel.

Mooie omgeving, mooie blonde vrouw en dat was het wel. Zeer slecht script en soms matig acteerwerk

Tja, uiteraard weer een laatste klus die uiterst lastig blijkt. De werkzaamheden van een huurmoordenaar worden van alle kanten tegengewerkt, niet in de laatste plaats door haar eigen gebrek aan daadkracht.

De film zit gegoten in een vrij stijlvol jasje, alles ziet er verzorgd uit en de mooie Melanie Laurent is prettig om naar te kijken. Op het kasteel krijgt het geheel de sfeer van een potje Cluedo. De rol van de klassieke muziek vind ik wat potsierlijk, het acteerwerk is trouwens ook behoorlijk matig. De score is niet onaardig maar wel behoorlijk cliché.

Al met al een kijkbare film maar met zo'n plot had er meer ingezeten. Ook is het allemaal aan de trage kant, op de laatste tien minuten na waarin de gebeurtenissen elkaar in ijltempo opvolgen.

Karyo steekt er bovenuit met zijn spel in deze inventief opgezette thriller. Het ingetogen spel brengt de film in een te slowe modus en dat is jammer. Toch kijkend naar de opbouw van de daders zit de film vernuftig in elkaar. De finale ligt voor de hand, doch is een mooi einde. Net voldoende, vanwege o.a. de muziek.