Dog Day Afternoon (1975)

Knappe film van Lumet, waarin sterk geacteerd wordt door Pacino. En niet te vergeten Cazale, die helaas niet oud heeft mogen worden. De sterke sfeer is voelbaar in de film. Die het presteert om toch vrij luchtig te blijven, ondanks alle dramatiek. Een klassieker, met als speerpunt het knappe acteerwerk, en de chemie tussen de cast. 4,5 ster.

Lekkere sfeer, dacht dat ik al een berichtje over de helft vd film had geschreven, maar zal wel in de war zijn. Denk dat Al Pacino in deze film laat zien wat hij in zich heeft, en daarmee zijn carrière veilig stelt! Echt fantastisch hoe hij speelt. Nu zou zo'n film niet meer kunnen, maar gelukkig kun je er nog wel van genieten. Meesterwerkje.....

Goeie film dit. Was duidelijk te merken dat de overvallers weinig ervaring hadden. Vond die Stevie aan het begin een beetje raar. Maargoed het kan natuurlijk altijd dat je ineens bang bent. Vond ook dat er een goeie sfeer in zat, een beetje beklemmend. ond het eind wel jammer stiekem, dat Sal door het hoofd werd geschoten. Acteurs waren verder ook prima. Pacino zoals eigenlijks altijd weer uitstekende rol. Verder vond ik Cazale ook goed als Sal. Zonde dat hij in zo weinig films heeft kunnen spelen.

Wat speelt Al Pacino briljant zeg! Echt ongekend realistisch en overtuigend.

Gewoon een heerlijke film. Ook wel paar keer hard gelachen! Vooral om die bank meisjes!

Het einde was misschien een tikje teleurstellend. Je gunde Son en Sal de vrijheid wel, maar helaas is het op deze manier voor ze gelopen!

Prachtige film! Alleen het einde vond ik wat minder.

Ietwat langdradig misdaaddrama.

De film begint nochtans als een vinnige misdaadkomedie. Sonny en Sal tonen zich niet bepaald professionals en dat levert enkele komische situaties op.
Helaas brokkelt de film dan langzamerhand af. Dit komt vooral door de introductie van Leon en de akkefietjes met Sonny's dikke vrouw en z'n irritante moeder. Dat werd echt door je strot geramd. Het boeit niet, maakt de film 20minuten te lang en het voegt weinig tot niets toe aan het verhaal.
Het einde was ook niet echt speciaals, al is het zielig dat John Cazale's personage - weeral - doodgeschoten wordt.

Al Pacino is fantastisch, maar hetzelfde kan gezegd worden van John Cazale. De man heeft/ had niet veel woorden nodig om iets te zeggen. Sterke gezichtsuitdrukking.
De meeste bijrollen waren redelijk irritant, vooral Sonny's familie en vrienden.

De film ziet er best gedateerd uit, maar dat maakt mij niet veel uit. Muziek viel mij opmerkelijk genoeg niet op.

Begint goed, maar wordt zwaar en voelt lang aan.
3

Bijzonder.

Dog Day Afternoon heeft een erg authentieke stijl in zijn genre. Het is een misdaadfilm over een gijzeling maar tegelijkertijd is het een soort komedie met hilarische scenes. De film wordt gedragen door een jonge maar ijzersterk spelende Al Pacino. De film begint hilarisch door het afhaken van één van de drie gijzelaars. Toen werd de toon al meteen gezet voor welke richting de film op zou gaan. En de ingeslagen weg kon ik absoluut waarderen. De gehele film draaide het om Pacino en dat dwong hij ook af. Minpunt vond ik de lengte van de film en de soms wat langdradige en uitgerekte scenes. Niet elke subplotje was even boeiend en door het rekken van die scenes voelde het langdradig aan. Het einde kon ik dan wel weer erg waarderen. Kortom; Leuke film, tikkeltje langdradig, geweldige Pacino en sterk eind. 3,5!

Het eerste halfuur vond ik sterk, onder meer omdat die gegijzelde vrouwen het helemaal niet erg leken te vinden, en voor de pizzajongen die zei: "I'm a star". De twee telefoongesprekken halverwege waren veel te lang. Het deed me ook wel aan een aflevering van Kojak denken.

Een gijzeling waarbij Sonny de politie wonderbaarlijk onder controle kan houden. Er is weinig geweld en er vallen geen onnodige slachtoffers, in plaats daarvan wordt er pizza gegeten en kan het contact met dierbaren personen worden onderhouden. Het is een sprookje voor iedere crimineel en we worden als kijker bijna aangespoord om een poging tot diefstal te ondernemen. Toch blijkt het allemaal niet zo simpel te zijn. Sonny moet overal aan denken en de groene flappen waarvoor ze eigenlijk voor kwamen werden al snel naar de achtergrond geschoven. Een uitweg via de limousine en vliegtuig lijkt de enige oplossing te zijn. Natuurlijk gunde ik het Sonny en Sal dat ze rustig in hun jet konden stappen. Jammer dus dat de bestuurder van de limo uiteindelijk het feestje heeft verpest maar aan de andere kant was het wel erg triest geweest van de FBI om deze twee boeven te laten ontsnappen. De formidabele rol van Pacino en de zorgvuldige casting van de bijrollen zorgen voor een meesterlijke verfilming van dit waargebeurde voorval. Het enige wat ik me wel afvroeg was of dat er op de bewuste dag echt zoveel agenten klaar stonden met hun getrokken pistooltjes. Speelduur mocht van mij gerust nog wat langer gemogen want het was erg boeiend.

Dog Days.

Een film die zich hoofdzakelijk op een bepaalde locatie afspeelt zijn er al veel van gemaakt, maar is nooit zo meeslepend als Dog Day Afternoon. De setting is erg leuk gevonden. Op een erg warme dag plegen de fantastisch spelende Pacino en Cazale een overval. De hitte voel je door je beeldbuis heen. De wanhoop die de mannen doorgaan is dat ook. Verhaal/uitgangspunt is interessant en ook niet iets wat je destijds in een Hollywood film vaak zag. De climax is ook werkelijk zenuwslopend en tevens erg wrang. Samen met de personages voel je je verraden en wanhopig, en voel je je erg slecht als Cazale wordt neergeschoten . Toch erg jammer dat we deze acteur moeten missen. Had nog zoveel moois kunnen laten zien, iets wat hij op dat moment ook al had gedaan.

Het is inderdaad een waargebeurd verhaal.

Based on a True Story (2005) is ter aanvulling ook de moeite.

Eigenlijk niets op aan te merken. Zeer sterk acteer werk en een solide script maar mij toch allemaal iets te traag op de een of andere manier.

De term "based on a true story" betekent niet automatisch "waargebeurd". De filmmakers hebben zaken ter dramatisering aangedikt en andere weggelaten. Gebeurt overal, natuurlijk, maar volgens mij is er geen enkele film (documentaires daargelaten) die 100% waargebeurd is.

Dat maakt voor deze film natuurlijk niet uit. Een film wordt niet beter omdat het waargebeurd zou zijn.