A Dangerous Method (2011)

Goeie film.

Al blijft het wachten tot Cronenberg weer echt een keer uitpakt. De film kenmerkt zich door geweldige acteurs en hun dialogen. Fassbender, de acteur van het moment als Jung en Mortensen als Freud stelen de show met hun scherpe gesprekken en conversaties. Knightley was wat minder, haar tics en maniertjes in het begin waren wat overdreven, en ook haar accent was niet echt lekker. Wel leuk om Cassel weer eens te zien, was volgens mij wel een tijdje geleden. Ergens wel jammer dat zijn rol maar zo beperkt was, maar zijn vluchtige verschijning werkt wel als katalysator van het verhaal.

Ook het verhaal is wel boeiend, de relatie tussen Spielrein en Jung was duidelijk de kern, maar de relatie tussen Freud en Jung boeide me wat meer. Wel erg leuk om te zien hoe de verhoudingen zorgden voor een revolutie in de psycho-analyse

Bijzonder mooie aankleding ook van de film, en toch ook wel grappig dat Cronenberg het even niet kon laten wat viezige drab in zijn film te stoppen. A Dangerous Method is uiteindelijk wel een sterke film geworden, maar ergens had het toch wel wat scherper gekund.

3.5*

* erbij want het is ook weer geen slechte film maar matig. Van Cronenberg verwacht ik niets eigenzinnigs meer.

Dan heb je de trailer van zijn volgende zeker nog niet gezien.......

Psychoanalyse is een onderwerp dat Cronenberg duidelijk aan het hart gaat, anders had hij denk ik de film niet zo gemaakt, vol met eindeloze discussies over het onderwerp. Er is drama in de relatie tussen Jung en Spielrein en in de meningsverschillen tussen Jung en Freud, maar dat is niet het hoofdmenu. Cronenberg lijkt vooral een kick te krijgen uit mensen die praten over het onderwerp. Mij verbaasde het hoe interessant de film toch wel was. Ik vond de discussies bijzonder boeiend om te volgen, waarbij ik mezelf verbaasde met hoeveel ik al van het onderwerp af wist. De acteurs doen het allemaal heel goed. Ja, dan bedoel ik ook Keira Knightley, wiens verbeelding van hysteria voor sommige mensen duidelijk teveel van het goede is, maar ik geloof dat het wel realistisch is. Niettemin vond ik Mortensen het sterkst en hebben ze zelfs een ingehouden performance uit Vincent Cassel weten te krijgen (een wonder!).

Op het niveau van script en acteerwerk zit het dus wel goed en eerlijk gezegd valt er weinig op de film aan te merken (op wat slechte CGI tijdens een boottrip na), met uitzondering dat hij per definitie bijna al niet geweldig is. Het is een groepje mensen dat praat over psychoanalyse. Emoties komen naar boven, maar desondanks lijkt dit nooit bedoelt te zijn als de meest meeslepende film aller tijden en dat is het dan ook niet geworden. Gewoon een boeiend geschiedenislesje over psychoanalyse die doet wat het moet doen.
3*

Redelijke prent waarvan het mij niet geheel duidelijk was wat nou het uitgangspunt was. Hoe dan ook, behoorlijk ambitieus project met een prima Knightley in de hoofdrol en een verhaal dat eigenlijk nauwelijks psychologisch interessant is, maar voornamelijk als stukje geschiedenis weet te boeien. Echt heel veel wijzer ben ik buiten de compacte historische kenschets echter niet geworden.

Buitengewoon saaie en vervelende film die werkelijk nergens in uitblinkt, en dat met zo'n onderwerp en cast.

Vooral Keira Knightley is natuurlijk weer onuitstaanbaar met haar eeuwige overacting en nu ook nog eens een vreselijk accentje. Geen idee wat men dacht door haar als enige zo'n raar ongeloofwaardig accent te geven.

De enige momenten die interessant hadden kunnen zijn gaan over de tegenstellingen in het werk van Jung en Freud, met name over de aard van psychotherapie als puur analyseren of ook als het vinden van 'een oplossing', maar die worden slecht heel sporadisch aangetikt. Doodzonde.

Werkelijk zeer ontgoochelend. Verhaal is te flou, problematiek wordt weinig verhelderd, film zit niet goed in elkaar (slechte CGI oa.), acteurs lopen maar wat houterig te doen (op de oprecht getormenteerde Fassbender na - Mortensen overdrijft dan weer te gretig en Knightley is al helemaal niet te pruimen) en wat Wagner-riedeltjes in de soundtrack maken van deze film niet bepaald een meesterwerk. Te oppervlakkig allemaal - niets geen dieptegevoel en als film verrassend weinig geloofwaardig. Alsof Cronenberg zijn eigen stiel ineens niet meer begrijpt...
2,5*

Een paar weken geleden heb ik de film gezien en ik keek er erg naar uit, want de acteurs en regisseur plus het onderwerp zagen er samen veelbelovend uit.
Hij viel me jammer genoeg wel een beetje tegen, ik vond hem niet abominabel, maar een topper kun je hem ook niet noemen.
Het is dat ik Keira Knightley heel erg mag, maar zelfs ik moest toegeven dat ze me soms op mijn zenuwen begon te werken. Dan vond ik overigens ook dat het hele verhaal te veel uit het oogpunt van Jung werd verteld en Freud werd best wel afgebeeld als ''the bad guy'' die zijn eigen mening niet wil draaien. Als ze wat meer sympathie voor beide kanten hadden gecreëerd zou dat beter zijn. Verder vind ik Mortensen en vooral Michael Fassbender (écht een van de beste acteurs van zijn generatie) het wel prima doen, maar door het missen van echt diepgang komt niets echt van de grond.

Interessante maar zeer vermoeiende film over de psychoanalyse en de meningsverschillen tussen Jung, Spielrein en Freud. Keira Knightley heeft aan deze film waarschijnlijk een ontwrichte kaak overgehouden en Viggo Mortensen een zware rookverslaving maar dit mag de pret niet drukken. Probleem is het traag tempo en het talloze geleuter dat op den duur op de zenuwen begint te werken. Geef mij maar de horror en geweldfilms van Cronenberg.