Trolljegeren (2010)

Hier had ik meer van verwacht. Een gebrek aan een goede uitwerking van het verhaal (er werd naar mijn gevoel niet ergens naar toe gebouwd) en spanning vormden de grootste struikelblokken. Ik merkte dat ik de film bekijkte met een gevoel van "ik zit erbij en ik kijk ernaar". The Troll Hunter komt hoegenaamd niet in de buurt van de beklemmende filmervaring van The Blair Witch Project, maar dat was misschien ook niet de bedoeling van de makers.

Standaardfilm: je stoot je er geen bult aan, maar het wordt ook nergens speciaal.
2,5* volstaat.


2,5*

Best aardig gedaan. Meestal irriteer ik me mateloos aan wiebelcamera's, hier viel het mee.

Afgezien van dat het over trollen gaat, vond ik het niet zo origineel. Er zaten wel wat leuke vondsten in. Zoals dat de elektriciteitsmasten eigenlijk omheiningen zijn van een trollenreservaat.. Verder is het een vrij rechttoe rechtaan film. Vermakelijk maar niet wereldschokkend.

Eerst en vooral wil ik graag zeggen het positief te vinden dat de Noren besloten een film te maken over hun meest mythische creaturen: de trollen. Dat er Noors gesproken wordt is niet meer of minder dan heel erg normaal.

De film opent met een gigantische omg. Met de nodige overtuiging (op het einde van de film nog 'ns bevestigd), wordt duidelijk gemaakt dat het 'waargebeurd' is. Omg dus, want zelfs als Blair Witch nooit bestaan had, moet je zelf al een trollenverstand hebben om dat aan te nemen. Dat hadden ze nu echt wel mogen weglaten.

Maar verder onderhoudend filmpje, waarin vooral de trollenjager het prima doet: beetje uitgeleefd, zware stem, nuchter. De trollen zelf kunnen er prima door, al worden ze geholpen door de duisternis om overtuigend over te komen. Alleen het bewegen van de trollen trekt nergens op, net of er geen scharnieren zaten in die gedrochten.

Een echt verhaal zit er niet in, ook lastig natuurlijk als het opzet een documentaire is. Het stoort in ieder geval niet, want de trollenmythe spreekt zodanig sterk aan dat je ze gewoon wil zien met liefst enkele confrontaties, dat is er en dat volstaat. De regisseur heeft ook z'n best gedaan om het einde enigszins groots (in de letterlijke betekenis) te laten overkomen en het dessertje smaakte best.
Al begreep ik het einde niet helemaal: Die megatrol stond daar gewoon maar vlak voor z'n einde. Was hij nu gewoon moe van al dat lopen; of waren het de eerdere lichtstralen die hem uitputten ? Ik weet het niet, mar hij ging er wel makkelijk aan zo.

3*

Dat hele found footage gebeuren heb ik nooit heel bijzonder gevonden. Het zijn vaak onoriginele thema’s die vanuit een andere hoek gefilmd zijn. Van Trolljegeren had ik daarom hoge verwachtingen en die zijn gelukkig ook nog uitgekomen. Ik ben dol op folklore, en daarmee ook op eeuwenoude verhalen over kabouters, elfen, kobolden en trollen. Over trollen zijn nauwelijks films gemaakt, of ze moeten fungeren als opvulling (Lord of the Rings). Trolljegeren is voor mij de film die de folkloretrol misschien wel het dichtst benadert (samen met Troll (1986)).

Waarom ook niet? Plaats trollen in de moderne wereld. Door hun eigenschappen zijn het natuurlijk nachtwezens en zorg ervoor dat ze ver van de bewoonde wereld leven. In de film weet niemand van het bestaan af en dat zorgt er eigenlijk voor dat het een fantasyfilm is. Alleen gaat het voor de verandering eens niet over vampiers of weerwolven.

Waar veel genregenoten het moeten hebben van een enkel trucje, heeft deze mockumentary duidelijk meer troefkaarten. In de eerste plaats de trollen zelf natuurlijk. Ze zien er fantastisch uit. Precies zoals ze vroeger getekend werden. Ook met de CGI is absoluut niets mis. André Øvredal neemt soms wel risico’s door bepaalde natuurverschijnselen te verklaren als gevolg van trollenactiviteiten. Het komt er soms wel heel knullig uit namelijk. Daarmee heb ik naar mijn idee het enige puntje van kritiek wel te pakken. De personages zijn leuk, zeker Hans de trollenjager is gaaf. Ik heb verder geen idee welke soorten trollen er zijn. Dat er onderscheid gemaakt wordt, maakt het verhaal er alleen maar leuker op. Verder is Trolljegeren lekker spannend, soms grappig, maar als totaalproduct absoluut geslaagd.

En dit is nog maar Noorwegen.
Op IJsland kan je werkelijk versteende trollen zien in de bergen.
Daar ''geloven'' ze dus echt serieus in trollen, wegen worden er voor omgelegd, omdat de trollen de machines kapot bleven maken.

Gevraagd aan een IJslander of ie in trollen geloofde, antwoorde hij;
"Hoezo geloven, ze bestáán gewoon...........''

Juist ja, misschien kan je onderscheid leren maken tussen folklore (Amerikanen 'geloven' ook in Bigfoot) en werkelijkheid.

Slaat dit nou weer op? Ik geef wat details, en meteen een afzeiker, bedankt.
Big foot gelooft niemand in, die is meer dan tien jaar geleden al (helaas) ontmaskerd.

Trollen en IJsland zijn geen folklore, net als de Noorse goden, de Saga's en de Edda; das cultuur, dat weet iedere IJslandkenner.
Je hoeft als buitenlander, of Nieuw-IJslander niks te geloven, maar als je deze zaken in IJsland niet serieus neemt kan je de cultuur daar ook nooit doorgronden.

Ik was braaf onder de indruk..

Het was geen afzeiker, eerder een knipoog naar een naïeve stelling.
In je tweede bericht spreek je anders dan het eerste, daarin doe je alsof de gemiddelde Ijslander werkelijk in trollen gelooft. Zeg nu niet dat je bij die stelling blijft. Dat het tot hun cultureel erfgoed behoort, da's iets anders.

Deze film viel mij niet tegen. Het camerawerk geeft de film een een cult-gevoel en de natuur is gewoon erg mooi. Ditmaal geen zombies of buitenaardse wezens, maar monsterlijke trollen die de film beheersen. dat zijn toch ook geen lieverdjes. Doordat er een halve documentaire van is gemaakt krijgt de film nog wat extra's.

Aangeschaft en herzien, nu op Blu-Ray. Blijft een heel vermakelijke mockumentaire. Het is jammer dat men af en toe voor een grapje lijkt te kiezen, zoals bijvoorbeeld op het einde met de president. Het was (mijn inziens) leuk geweest als ze probeerden het alles wat serieus te houden.

Ook blijf ik het storend vinden dat men zo makkelijk verder gaat na het overlijden van de eerste camera jongen. Schoonheidsfoutjes die mij er voorlopig van weerhouden van 4 naar 4,5 te gaan.

Toch blijft dit een top film. Snel weer bekijken!

Volgens mij lullen we n beetje langs mekaar heen. Gelukkig dat je me niet afzeikte.
Ik wil het graag leuk houden, sorry dat ik dat dacht.
Ik zal wat achtergrond geven.

Feit is gewoon dan heel veel plaatsen/ natuurlijke verschijnselen in IJsland een achtergrond hebben met trollen, ofwel dat die genoemd zijn naar een ''trollen verhaal'' (Sterkste voorbeeld is misschien wel de reynisdrangar), en dat een nobelprijswinnaar voor de literatuur, Haldor Laxness, die hele trollenshit compleet serieus in zn werk opneemt.

De ''gemiddelde IJslander'' zegt in dit opzicht helemaal niets, want de populatie op het moment is 300.000, voornamelijk import dat in Reykjavik woont,
In 1960 was dat nog bijna de helft.
En in de tijd dat plaatsen (vaak naar trollen en Goden) vernoemd werden was de populatie nog geen 50.000, en met dit cijfer zit ik nog veel te hoog.

In de tijd dat de plaatsen vernoemd werden geloofde dus wél de hele bevolking in trollen.
Ofwel trollen zijn een compleet cultureel erfgoed in IJsland.

Ik geloof ook geen hol in een trol, maar als je de IJslandse cultuur wilt leren kennen moet je absoluut open staan voor trollenverhalen (en die zijn best leuk, en geven een meerwaarde aan de plek die je bezoekt)