Alphaville, une Étrange Aventure de Lemmy Caution (1965)

Kijkend naar het oeuvre van Jean-Luc Godard heeft Alphaville nog het meest van een genrefilm weg. Het is een mengelmoes van sciencefiction en thriller met hier en daar film-noir elementen. Tevens is dit de meest plotgestuurde film die ik van hem heb gezien. Godard zou Godard niet zijn als er geen uiterst bizarre taferelen zouden plaatsvinden. Zo vinden er executies plaats op een duikplank en vertolkt een gorgelstem de rol van een soort 'Big Brother'-achtig figuur. Anna Karina mag natuurlijk ook niet ontbreken en ditmaal speelt ze een gehersenspoelde dame. Alphaville heeft veel weg van 1984. Het is een dystopie over een totalitaire samenleving. Maar juist vanwege die bizarre taferelen en de locaties - Godard heeft geen futuristische sets laten bouwen, maar filmde op locaties in Parijs die er al zo uitzagen - komt het allemaal extra groezelig over.

Godard doet een dystopie, maar wel op de Godard manier. Hij neemt twee bestaande elementen (1984/brave new world achtige verhalen en Lemmy Caution, die hij laat spelen door Eddy Constantine) en gaat ermee spelen. Zorgt voor enerzijds makkelijke, maar tegelijk redelijk boeiende filosofische tegenstellingen. Maar saboteert dat ook weer waardoor het nooit zeker is wat Godard nou echt bedoeld. Soms bizar, soms fascinerend en altijd boeiend. En vooral een sterk laatste half uur.

3.5*

"Kafkaesk" is inderdaad het goede woord, maar vingerdik heeft Godard het allemaal willen uitsmeren. De referentie naar 'Capitale de la douleur' door Paul Éluard is interessant, maar het dient slechts als kapstok voor de visuele escapades, die voor mij een openbaring waren. ('Alphaville' was mijn eerste Godard.)

Verder wordt de film vrij saai, maar het visuele bleef wel boeien. Op naar meer bekende films van de man...

Afgezet, iets wat ik normaal nooit doe, maar bij dit kon ik bijna niet anders. Snapte er de ballen niet van, echt helemaal niet. Hoop gepraat over filosofisch geneuzel waar geen drol van te snappen viel. Sowieso verdient deze film een hele kijkbeurt als ik een paar jaar ouder ben, maar hier kon ik nu echt helemaal niets mee. Uiteraard ook geen cijfer.

Everything weird is normal in this damn town

Heerlijk, alleen die eerste scène al, en nog mooier het vertrek van een stuk of tien/vijftien mensen uit de zaal! Mijn grijns werd er alleen maar breder om.

Constantine zet een geweldig stoïcijns karakter neer en ook de overige personages worden veelal goed neergezet in een gave setting. De dialogen lijken soms compleet willekeurig en ik kon vooral daarvan erg genieten. Zelfde geldt voor de briljante zwembad scène.

Niet onwaarschijnlijk (of beter: sowieso) dat Godard de stem van α-60 expres zo zwaar en overdreven heeft gekozen, kon er in het begin ook nog wel om lachen, maar vooral bij de lange monoloog begon het me toch wat te vervelen helaas.

Uiteindelijk vind ik dat er zelfs nog te veel nadruk op het verhaal komt te liggen (en iets te veel oninteressante dialogen tegen het eind). Verder wel aardig uitgewerkt, maar helaas geen meesterwerk.

Zweeft tussen de 3.5 en 4 sterren, maar voor al die gave scènes (die achtervolging! ) rond ik graag af naar boven. 4*

Leuk om eens een Godard te zien in een meer futuristische setting. Die 1984-achtige thematiek spreekt me altijd ontzettend aan. Ik denk dat dat ook typisch iets is waarmee een regisseur als deze goed uit de voeten kan. Dit thema is natuurlijk ook een erg goed excuus voor alle absurditeit die tentoongespreid wordt. Fantastische hoofdrol van Eddie Constantine. Samen met de visuele pracht geeft zijn personage Alphaville een lekker film-noir sfeertje. Ook van Anna Karina krijg ik geen genoeg. Ze past perfect bij haar personage dat af en toe compleet verdwaasd lijkt, net als de rest van de stad in deze film. De vage poëzie/filosofie/dialoog/verhaallijn vond ik prima werken in deze film. Vond het erg bijdragen aan de sfeer. En die voice-over van de supercomputer had wat mij betreft nog uren door mogen ratelen!

4.0* voor deze verfrissende Godard.

Bijzonder interessante (?) film, al kon ik er nog niet altijd evenveel mee. Zonder twijfel de minst toeganlijke prent van Godard (van zijn films die ik tot nu toe zag). Erg apart, deze Alphaville.

Met de futuristische setting creëert Godard in ieder geval een sterk fundament. Daarnaast vond ik de personages, hun handelingen en beweegredenen (in die wereld) best interessant - regelmatig wat vaag, net als de niet altijd even interessante dialogen, die vaak zo even uit de lucht leken te vallen.

De stem van Alpha 60 is misschien wel één van de vreemdste dingen uit de film; totaal niet te plaatsten, maar (eenmaal gewend) best intrigerend. Ik weet niet precies wat ik gezien heb hier.

Aangezien Godard één van de inspiratiebronnen van Oshii schijnt te zijn en bovendien de productiemaatschappij van Boe naar deze film is genoemd, had ik reden genoeg om Alphaville te gaan kijken.

Ik moet zeggen dat ik het een erg interessante film vind. Niet zozeer vanwege het thema, dat toch al vaker is verkend, maar desondanks z'n charme heeft. Het is vooral wat Godard op audiovisueel gebied laat zien wat de film boeiend maakt. Interessante shots, vaak behoorlijk lang geschoten, maar vooral de montage vond ik speciaal, want erg bepalend voor de sfeer. Ik heb het idee dat Godard hier veel meer vooruitstrevend is dan sommige hedendaagse filmmakers, al moet ik erbij zeggen dat het nog de uitwerking van zijn ideeën vaak nog wel erg ruw aanvoelt. Muziek was ook sterk, maar mist helaas variatie. Dan kan het deuntje nog zo fijn zijn, als het te vaak herhaald wordt, verliest het z'n kracht en kan het zelfs gaan irriteren. Dat deed het nog net niet, maar het zat er wel tegenaan.

De film had ook wat saaiere momenten, met name de dialogen konden me niet echt boeien, waarbij de stem van de computer op een gegeven moment begon te irriteren. Ik moet zeggen dat ik de film niet in één ruk door heb gezien, maar dat ligt wellicht meer aan het feit dat ik een beetje moe was dan aan de film.

Voor nu 3*, een herziening zal vast nog wel eens komen en wellicht dat er dan een halfje bijkomt. Veel hoger zal het denk ik niet worden, daarvoor waren nog teveel zaken onafgewerkt. Maar ik kan me voorstellen dat als de film erg indrukwekkend was toen hij uitkwam.

De meest aparte film van Godard die ik tot nu toe zag.

Slecht is het allerminst. Het thema is best interessant en ook de setting mag er zijn. Dat levert soms best wat mooie plaatjes op. Anna Karina blijft een fijn actrice om te zien en zo ook weer hier. Eddie Constantine doet het ook niet slecht.

Wat verder opvalt is die steeds terugkerende zware stem, die bedoeld of onbedoeld soms behoorlijk op de lachspieren werkt. De film bevat verder tal van dialogen, die niet allemaal even interessant zijn en er bij mij voor zorgden, dat de film ondanks dat het zeker niet verveeld, toch erg afstandelijk blijft.

Godard is en blijft een interessant regisseur en er valt nog genoeg te ontdekken gelukkig.

2,0*

Dinsdag 13 maart te zien in Filmtheater De Uitkijk.