Pulsar (2010)

Diegene die het script voor deze film in elkaar stak mag wel eens computer & netwerk lessen volgen. De film zit vol met onlogische gebeurtenissen. Een klein voorbeeldje: Sam wordt gehackt op z'n wifi (draadloos) netwerk. Wat doet hij? Z'n modem kapot slaan. Als dat nog niet genoeg is: hij koopt een paar liter anti-wifi verf om de wifi stralen niet buiten z'n kamer te laten gaan. Ben ik nu echt zo een expert of is het niet gewoon de reinste logica om met een UTP kabel te werken (niet draadloos maar met draad)? Geen wifi stralingen meer. Probleem opgelost.
Het script zit vol met dit soort idiote zaken. Verder is de filmmuziek maar zwakjes en is de film bij momenten erg saai.
Enkel de goede acteerprestaties van Matthias Schoenaerts zorgen voor de anderhalve ster dat deze film verdient.

Volledig mee eens!
Een echte kutfilm met ongelooflijk veel fouten en onnodige dialogen

Saai? Ik vond m erg intrigerend en erg goed gespeeld door de hoofdrolspeler. Mooie muziek ook.

Donderdag gaat de Vlaamse film Pulsar van Alex Stockman in première in Kriterion (Amsterdam).
Stockman komt vandaag aan in Amsterdam en geeft donderdag na de film een Q&A.
Misschien is acteur Matthias Schoenaerts daar ook bij.

Via MovieMeter zijn vrijkaarten te winnen voor de première:
De eerste 5 mensen die een mail sturen naar bobbleute@eyefilm.nl krijgen elk 2 vrijkaarten (hun naam komt op de gastenlijst).

PULSAR - pulsar-movie.com

Pulsar - Bioscoop Amsterdam Filmtheater/Cafe Kriterion

Filmkrant recensie: De Filmkrant :: Pulsar

Ik neem aan dat dit een aanklacht tegen het digitale tijdperk is? Te gezocht vaag naar mijn smaak. 1,5*

Nee, Pulsar verhaalt hoe iemand langzaam de draad kwijtraakt onder de druk van aldoor kunnen communiceren, de druk van altijd bereikbaar zijn, de druk om meteen te willen vertellen wat je denkt. De film laat zien dat communicatie niet hetzelfde is als contact.

Mooie laatste zin!

Maar ook een beetje een open deur.

Mooie eerste zin juist. Langzaam de draad kwijtraken, draadloos internet en wifi-blocking paint

Ik vond het best een goeie film ik had er in eerste instantie niks van verwacht maar toch verrast

Hoe voelt het om van de wereld afgesneden te zijn; een interessante film over paranoia, eenzaamheid en isolatie, vooral denk ik voor mensen die gecomputeraliseerd zijn met als centrale boodschap: door gedigitaliseerd contact mis je iedere vorm van intimiteit. Ik had geen enkele feeling met deze onduidelijke, onlogische, langdradige film, ik vond er helemaal niets spannends aan en de dialogen waren ronduit vervelend.

Een film die steeds beter wordt.

Toch overheerst de hele film lang een gevoel dat er meer had mee gedaan kunnen worden. Stockman zit duidelijk met een beperkt budget, maar legt er zich iets te makkelijk bij neer heb ik de indruk. Dit soort films baten altijd bij wat scherpe audiovisuele opsmuk, en daar ontbreekt het wel wat aan.

Kan je gaan beweren dat Stockman daar gewoon geen interesse in had, maar dat wordt tegengesproken door een nogal flauwe soundtrack, die wel poogt om digitaal, wazig en vaag te klinken, maar de hele film lang tegen een vercommecialiseerde muur blijft oplopen.

Jammer, want de rest van de film intrigeert zeker. Schoenaerts bewijst maar weer een keer om makkelijk een film alleen te kunnen dragen, zijn rol hierin is uitstekend. Daarnaast is de film inderdaad kritisch rond de droogheid van digitale communicatie, maar wordt er evenzeer uitgehaald naar de panische reacties van sommige mensen op technologische vooruitgang. Ik hoop althans dat de meesten zich niet echt kunnen identificeren met Samuel.

Het laatste half uur werkt wat beter, het zijn ook de scenes waar de zaken langzaam escaleren en Schoenaerts steeds verder wegzakt. Er komt een wat drukkender sfeertje op de film te liggen, want nogal eens ontbreekt in het begin.

Fijn filmpje verder, al meet het zich niet met de groten van de Vlaamse cinema. Daarvoor ist Stockman iets te nonchalant in de afwerking. Maar verder wel een aanradertje al is ook deze film blijkbaar weer niet conventioneel genoeg voor Nederlands-minnend MM.

3.5*

ik zat te wachten op de clou, maar daar was ineens de aftiteling. het roken stoorde mij.

Verrassend sterke vlaamse film over vervreemding, wifi-stralen, paranoia, eenzaamheid.
Ook kritiek op op onze maatschappij waarin we steeds afhankelijker worden van technologie als gsm, skype, facebook,...
maar contacten dichtbij zoals buren en vrienden verwaarlozen.
Deed me in de verte wat denken aan Pi.

Maar als je zoals ik niks met je buren hebt is het verrekte handig dat je via internet of andere digitale middelen met mensen kunt communiceren waarmee je wel op dezelfde golflengte zit. Om de metafoor van de film maar eens door te trekken.

Kortom nogal simplistische conservatieve stellingname.

Ik vond het een erg mooie film. De humor was droog, maar nergens flauw. Het geheimzinnige wordt nergens echt duidelijk, maar ook dat was niet storend. Sterker nog, het voegde iets toe. De laatste scène was een raadsel voor me. Nergens kwam er een enorm wow-moment in voor, maar voor de rest een erg leuke film voor 'n avond. Ook het Waals-Vlaamse contrast, iets wat ik meestal mis in Belgische films, is erg leuk weergeven in Pulsar.

Lege film zonder gehalte of geestelijk inhoud.

Slimme en geslaagde low budget productie.

Interessant en onderhoudend. Simpel plot met een een actueel onderwerp dat iedereen zou kunnen overkomen. Ik heb daarbij erg genoten van details. Het einde lijkt op het eerste oog wat afgeraffeld, maar past prima in het plaatje.
Klein maar fijn filmpje waar de creativiteit vanaf straalt. 7/10*

Slechte film, meer kan ik er niet over zeggen.

Vaag, abrupt einde, schijnbaar dun verhaaltje, ...... en toch blijf je plakken voor jouw scherm naar een doorleefde Matthias Schoenaerts die met het beperkte scenario toch wel weg weet.

Degelijke cinema maar te vaag voor zijn eigen goed. Met een verhaal voorzien van meer vlees zou deze film veel sterker overkomen.

Het einde is een twijfelgeval: was dit uit gemakzucht of wilde Stockman à la Lynch eindigen???? Spijtig maar het einde heeft zeker geen Lynchiaanse inpakt op mij als kijker

Deze wordt wel érg wisselvallig ontvangen hier, maar persoonlijk vond ik Pulsar een enorm sfeervolle prent, 1 van de beste films van het jaar.

Alleen al die herkenbare grootstadsvibe die Alex Stockman op het doek tovert! De sfeer die in dat appartement hangt, is ongelooflijk goed gevangen. Visueel ook heel geslaagd wat mij betreft, zonder dat Stockman echt probeert uit te pakken eigenlijk.

Ook Schoenaerts overtuigt weer met een subtiele vertolking. Nu niet dat we hier een volledig nieuwe kant van 'm te zien krijgen, maar het blijft een bom charisma.

De film mist iets om echt een meesterwerk te zijn, maar niettemin enorm genoten van deze beklemmende stads- en appartementfilm. Voor beiden heb ik een zwak, dus mijn 4* hoeven niet te verbazen.

Zeker niet onaardig, maar de laatste paar minuten en het einde vond ik slecht.

Waarom moet bij een open / vaag einde altijd gerefereerd worden naar het werk van Lynch? Het is een kwestie van opletten. Mireille (vriendin) wil Samuel op het einde van de film ontmoeten (brief). Het liefst op een neutrale plek en zonder dat hij bereikbaar (netwerk) kan zijn.

Het einde vormt voor mij dit lage cijfer.

Tegenvallend einde na een redelijk boeiende film .. Bleef achter met een gevoel dat ik 1.5 uur heb verspild..

1.5*

Het begin was best goed. Ik vond dat de spanning, angst en het daardoor ontstane isolement van Samuel heel overtuigend werd overgebracht. Met name de geluidseffecten die werden gebruikt versterkten dat gevoel en dat vond ik heel knap gedaan.

Het verhaal vind ik niet helemaal logisch en voor mijn gevoel ontbreekt er het een en ander. Het draaide hier vooral om de angstige sfeer en het isolement waar Samuel in kwam. Maar ik had toch wel iets van een motief van de dader willen weten. Waarom werd Samuel nu ook zo bang ? Het is wel bloedirritant wat er gebeurde maar echt beanstigend vond ik het niet. Kan iemand me misschien uitleggen wat het stelen van de medicijndoos uit de auto van Samuel voor nut had voor het verhaal. Je ziet het gebeuren maar volgens mij komt men daar niet meer op terug in het verhaal of heb ik iets gemist ?

Het einde voelde ook heel abrupt. Er is hier een veel te grote sprong genomen. Hij had totaal geen contact meer met Mireille omdat hij zo afgesloten was. Stuurde wel een briefje met een heel vaag bericht. En daarna ontmoeten ze elkaar en that's it ? Ik hou op zich wel van open eindes maar dit vond ik wel erg dunnetjes.

Wat mij betreft wel voldoende vanwege het sterk overbrengen van de sfeer maar qua verhaal ben ik niet helemaal tevreden.