Insidious (2010)

Lang geleden dat ik nog zo op het puntje van mijn stoel heb gezeten bij een horrorfilm. Ik had eerst wat schrik voor deze film van James Wan. Z'n Saw is sterk overroepen en Death Sentence (de andere film van hem die ik ook al zag) was niet slecht, maar niet echt een voorbeeld van horror.

De film begint wat clichématig, al kan je misschien wel niet in dit genre. Met Patrick Wilson en Rose Byrne zijn niet meteen geweldige acteurs. Maar de makers mikken gelukkig ook op sfeer en kunnen de kijker bij de kraag vatten op de juiste momenten. De makers van Paranormal Activity (die hier ook aan meewerkten) laten zien dat ze met suggesties op de juiste plaats meer kunnen dan wat ze eerder hadden afgeleverd.

Het vergelijk met Poltergeist is al eerder gemaakt, al is de sfeer hier veel beklemmender. Maar ondanks die goeie sfeer wordt het nooit een ware klassieker en ook het einde is deels wel voorspelbaar. Maar in elk geval een tophorrorfilm en één van de betere films van de voorbije jaren.

Sowieso geen goed nieuws dat er een vervolg wordt gemaakt. Al stemt het me wel weer iets gelukkiger dat Wan zelf de rol als regisseur op zich neemt.

Ik ben geen fan van ghoststories, Vanwege het element dierbaren verliezen en aan gene-zijde terugvinden knap ik vaak af op dit soort verhalen. Het voelt vaak zo ridicuul aan. Toch is deze regisseur, waarvan ik Saw en Death Sentence erg goed vond, interessant genoeg om het opnieuw te proberen. En deze keer was het wél raak, want dit kleine meesterwerkje mag er zijn.

De eerste 5 minuten deden het ergste vrezen. Zo'n typisch Amerikaans gezinnetje wekt het vermoeden dat het verdere verloop melodramatisch gaat worden. Fout dus, want de gebeurtenissen volgen zich in een steeds rapper tempo op en na drie kwartier volgt een goed uitgekiende switch waarin de 'frisse vrolijke' personages aan het einde van hun latijn zijn en nieuwe personages aan het verhaal worden toegevoegd. Uiteraard is dit een film voor hen die over verbeeldingskracht beschikken.

Zo doe je dat dus, een goede en spannende ghost story op het doek brengen!

50 minuten lang kon de film me boeien. Het ging mis toen de paragnoste in huis kwam. De film sloeg daarna door en het werd wat rommelig en mijn aandacht verslapte. Jammer, maar hopen dat de volgende film van Wan wel weer een echte knaller wordt.

3*

Ik zag dat ik al een 4,5* gestemd had op deze film. raar wat ik had deze film nooit helemaal gevolgd en afgezien.
Gister avond bekeken en geluid lekker hard aangezet door me speakers van me pc .
Het was zeker een erg goeie film, onwijs goed spannend, heerlijke sfeer, goed verhaal die ook erg goed in elkaar zat, goed geacteerd vooral vond ik Patrick Wilson erg goed, en aardig wat schrikmomenten. eigenlijk alles wat je verwacht van een goeie horror film.
echt top.

Ik ga toch wel een 4,0* geven omdat ik 4,5 toch wel net ietsjes te veel vind.
Nu maar wachten op deeltje 2

Verassend leuk!

Nooit verwacht dat er zo'n hoop fantasie in de film zou zitten. Had een deprimerend, standaard, cliché filmpje á la Excorscist (spelling?) verwacht maar het was toch echt beter. Originele scenes, originele geesten, redelijk origineel einde. Af en toe aardig eng zelfs. Absoluut niet verwacht. Wat ook erg fijn was, was dat het allemaal erg vlot ging. Het duurde allemaal niet zolang voordat er weer iets spannends gebeurde, en ook de traumagevallen bleven lekker kort of uit.

Wat de film helaas wel had, was een paar toch cliché scenes, zoals bijvoorbeeld de vader die zijn vrouw niet geloofd en misschien nog meer. Als dat weg was gelaten was de film 96% (da's veel) origineel geweest. Dan had ik misschien ook 4 sterrekes gegeven.

* 3,5

In mijn zoektocht naar een écht enge film ben ik terecht gekomen bij Insidious.

En wederom is het niet eng. Eerlijk waar, er is geen enkel moment geweest waarin ik ben geschrokken. Niets. Never.

Maar ach, ik heb Rose Byrne weer eens gezien. Wat een vrouw. Zelfs met d´r PJ´s aan.

1,5*

Verdorie, dat was best eng!

Ik ben niet zo'n goede horror kijker. Bij ranzigheid zet ik de dvd af en wanneer er allerlei bizarre wezens ten tonele verschijnen schiet ik meestal in de lach en haak ik ook af. Doe mij maar gewoon een huis met een krakende trap, wapperende gordijnen en bij tijd en wijle een flinke dreun op de piano wanneer de hoofdpersoon vanuit zijn of haar ooghoeken een schaduw signaleert... oftewel vooral veel suggestie, dan kan ik gewoon lekker ontspannen gaan zitten griezelen en reageer ik keurig volgens de boekjes op elk cliché schrikeffect.

Het moet gezegd, deze film voldoet prima aan die criteria. Naar het einde toe kwamen de demonen iets te expliciet in beeld naar mijn smaak, maar ik moet bekennen dat ik inmiddels al zo op het puntje van m’n stoel zat te kijken dat ik de scène waarin Wilson langs de gedaantes die stil in de woonkamer zaten sloop, doodeng vond. Het einde vond ik niet om stijl van achterover te slaan, dat trucje is natuurlijk al eens vaker gedaan, maar qua sfeer en spanning vind ik Insidious zeker een dikke voldoende waard.

Van de laatste tijd.

Kikka niet snappa! The exorcist is bijna dertig, sowwie; veertig jaar ouder dan deze film, en duidelijk de grote invloed van deze film. The Exorcist doet me nog steeds huiveren, en was een unieke film, dit is echt een goedkope placebo.

Een veel voorkomend verschijnsel is dat een goede film een dramatisch slecht einde heeft.
Zit je anderhalf uur op t puntje van je stoel, en blijf je na de laatste paar minuten ineens met een kater zitten.

Bij Insidious overkwam me precies het omgekeerde. Een dramatisch vervelend beging met een sullig doorsnee gezinnetje en schreeuwende kinderen. Ik dacht nog dat het een opbouw was. Maar als na een tijdje het horror gedeelte begint verval ik in slaap- en vloek neigingen. Dit kennen we allemaal toch al, en geen moment spannend of boeiend, wat een flutfilm.

En dan ineens de laatste minuten heeft de film ineens een geweldig einde.

Maar daar scoor je natuurlijk geen voldoende meer mee.....

Ik hoorde van mijn beste vriendin dat Insidious echt heel eng was , en ze had al veel horrors gezien , dus verwonderde het mij al. Ik kan goed tegen horror films , zeker zombiefilms en (sommige) geestenfilms . Tegen deze film kon ik dus NIET ! Alez , ik had de verwachting dat hij totaal niet eng zou zijn en ik de home cinema dus superluid kon aanzetten . Beter niet gedaan ! De geluiden waren angstaanjagend en de gebeurtenissen volgden vlot bij elkaar . Wat ik ook leuk vond aan deze film is dat als Josh aan het praten is tegen Dalton (als hij nog in coma lag) de camera niet alleen zijn gezicht toonde maar ook een stuk van de kamer , waardoor het leek dat er ieder moment een geest kon verschijnen.. Het eerste uur kreeg ik stress van al die gebeurtenissen , haha . Ik was echt bang want ik schrok de hele tijd . Het laatste half uur was natuurlijk iets helemaal anders ... Maar ik vond het niet storend ofzo ! Mensen klagen dat het 'onrealistisch' is , oké dat is het ook . Maar ja , The Grudge is dat ook , vele horrors zijn over the top , maar dikwijls op een andere manier . In deze film was er gewon enorm veel ingewerkt op de 'andere dimensie ,waar Dalton in vertoefte '. Persoonlijk het engste aan deze film vond ik dat als Josh , Dalton loopt te zoeken , hij in de woonkamer terechtkomt waar er enkele entiteiten zitten , ineens staan ze verplaatst en lachen ze echt eng ... Ik zal geen nachtmerries hebebn maar toch als je denkt dat hij helemaal niet eng is , is hij het meestal toch

Naar mijn mening , is het al lang geleden dat ik zooo een goede film gezien heb maar Dead SIlence bleef meer hangen dan deze film ! Zeker een 4.5 verdient !

Stem verhoogd naar 4*. Gister op dvd gekocht en herzien en het is toch nog een dijk van een horrorfilm, die weet wat eng is!

Ook de soundtrack met mede die vioolgekras is ook kippenvelverwekkend.

Zeer goede film, zat op het puntje van mijn stoel! Laat deel 2 maar komen!

Best goede suspense-horror.

Zeer sfeervol opgebouwd en passende creepy sound.

Tijdens het zien kwamen zoawat alle genretoppers terug in me op (Exorcist, Poltergeist, Paranormal Activity, Haunted Hause etc...)

In een donkere ruimte, op groot scherm en goede luide Dolby Surround zijn de sfeer en schrikmomenten soms ijzersterk.
Spijtig echter dat deze lijn niet tot het einde wordt aangehouden.
Na een klein uurtje is het vet ver van de soep en gaat het verhaal een voor mij persoonlijk verkeerde weg op.

Des al niettemin zeker voor herhaling vatbaar.

3*

In het begin een beetje saai. Maar als de wetenschappers in beeld komen wordt het erg spannend. Goed gefilmd.

zonde! ik had deze film al heel lang op mijn te kijken lijst, maar hij viel mij vreselijk tegen!
in het begin is de film nog lekker vaag met hier en daar een freaky moment maar ergens halverwege wil hij teveel op ''poltergeist'' gaan lijken wat totaal niet lukt, en ook die demon deed mij eerder in de lach schieten dan dat hij eng was.
een grote teleurstelling deze film, 1 keer gezien en snel vergeten!

Er zaten behoorlijk wat enge momenten in de film.
Maar zoals het altijd het geval bij is dit soort films, een groot deel van de spanning valt weg eens je weet wat er precies gaan is.

Het einde was heel voorspelbaar. Vader moet zoontje redden en dan treedt iemand anders in zijn lichaam.