134.905 gebruikers | 85.725 films | 31.049 regisseurs | 3.508.592 berichten | 4.930.868 stemmen
 

Les Émotifs Anonymes (2010)

Alternatieve titel: Romantics Anonymous 

 

Émotifs Anonymes, Les (2010)
22 stemmen | gemiddelde 3,04
mijn stem:
alle leeftijdenFrankrijk / België
Komedie / Romantiek
80 minuten

geregisseerd door Jean-Pierre Améris
met Benoît Poelvoorde, Isabelle Carré en Eric Naggar

De 35-jarige Jean-René is de baas van een chocolaterie. Voor zijn werknemers is hij een koude, afstandelijke man die altijd het directe contact en conflicten vermijdt. In werkelijkheid leeft Jean-René echter in angst. Hij heeft immers sinds lange tijd een sociale angststoornis: in het openbaar spreken, de telefoon beantwoorden, z’n producten aan de man brengen, allemaal zaken die een ware hel zijn voor hem. Hij besluit daarom een efficiënte verkoopster aan te nemen: Angelique. Ook zij is 35 jaar, heeft een beetje een streng uiterlijk, maar is professioneel en zelfverzekerd. Dit is echter schijn want ook zij lijdt aan sociale angststoornis. Aangezien Jean-René een oogje heeft op haar, zal hij alles uit de kast moeten halen om haar te verleiden. Hij moet iets doen wat hem nog bij geen enkele vrouw gelukt is omdat hij liever niet met z’n angsten geconfronteerd werd. Maar ditmaal gaat hij het proberen...
 

 

gebruiker
bericht

 

quote
3,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 30 juni 2011, 21:13 uur
Mocht je affiniteit hebben met hoog sensitieve persoonlijkheden (hsp'tjes), zul je je prima vermaken met deze film. Wederom mezelf kapot gelachen met Benoît Poelvoorde die ik ook al briljant vond in Rien á déclarer (2011).

 

quote
1,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 10 februari 2012, 0:04 uur
De zoveelste film rondom chocolade met een overdreven suikerzoet begin, waarna het lichtvoetige, voorspelbare en bitterzoete liefdesverhaal (tussen de bedeesde, verlegen en eigenaardige verliefden) zijn weg in kan slaan. Het een en ander wordt zonder fantasie en traag opgediend (timing en tempo kloppen niet echt), waardoor de korte speelduur van 80 minuten een eeuwigheid lijken te duren. De beide hoofdrolspelers zijn houterig en lusteloos en de chemie tussen hen is eerder kleverig dan prikkelend, daar veranderen de melancholieke pastelkleuren noch de chocolade iets aan. Deze productie kan geen moment wedijveren met 'Chocolat' uit 2000 van Lasse Hallström.

 

quote
3,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 18 mei 2012, 10:47 uur
De film straalt charme uit en Benoit Poelvoorde is zoals altijd goed op dreef, maar voor het overige heeft deze film wel weinig om het lijf met dit dun voorspelbaar verhaaltje.