O Brother, Where Art Thou? (2000)

Heerlijke film alweer van Joel Coen. De film is gewoon aan een stuk door een scherpe komedie met weer schitterende rollen van die 3 ontsnapte gevangenen. Waaronder George Clooney die gewoon echt de man blijft en ook meer dan geschikt is voor rollen in een Coen(bros) film. Ook Torturro en Nelson waren prachtig en vanaf de ontsnapping is O Brother were are Thou een heerlijke sfeervolle en spannende avonturenfilm met heel veel leuke grappen. De Louisiana locatie heeft ook zo zijn vele mooie kiekjes en we komen ook de bekende dingen tegen (waaronder de Ku Klux Klan en het Blues cultuur.) En dit alles terwijl de politie op hun hielen zit. De muziek was trouwens ook prachtig. En zo heeft de film ook weer vele onvergetelijke momenten: Met die Klu Klux Klan, dat ze een lift krijgen van die bankovervaller, dat Clooney met de verloofde van zijn ex vrouw vecht, en natuurlijk het einde, waarbij de trio een wereldhit scoort.

Gewoon weer een schitterende en hartverwarmde film die ook zeker niet vergeten mag worden. Ben gewoon meegezogen in de sfeer en heb ook regelmatig weer hartelijk moeten lachen om de typische scherpe Coen Humor. Deze is ook zeker een niet-te-missen film.

5,0*

Damn were in a tight spot funny stuff

Gouden film. Als mens is het soms niet al te makkelijk te beseffen dat je dood gaat. Maar deze film weet elke weer een heerlijk zonnestraaltje in mijn bewustzijn te brengen. De acteurs, de muziek, de sfeer, alles klopt als een bus. I'm a man of constant sorrow maar bij deze film absoluut het tegendeel.

Teveel van het goeie met al die overdreven typetjes.

En het plot hierboven klopt niet.Het is Amerika in de jaren 30 en niet 20, want die gangster George Nelson pleegde zn overvallen in het echt ook in de jaren 30.

Af en toe een geslaagde grap en een leuke situatie in een film over ontsnapte gevangenen en country muziek. Vermakelijk, maar nergens briljant.

Clooney speelt zijn rol met verve. Een rol die hem op het lijf is geschreven. De rest lijkt niet zo lekker op dreef te zijn. De Coens doen het over het algemeen of heel goed bij mij of wat minder. Bij O Brother is het dat laatste geworden. De film kent niet echt een boeiend verhaal, daanaast was de muziek erg storend. Wat een vervelend gedoe, want de film kent wel degelijk een aantal geslaagde grappen en vaak zijn er leuke situaties, maar worden helaas bedolven onder een oninteressant verhaal en vervelende muziek. Nee, niet echt mijn ding.

hele rare film vond ik het. Na een eerste kijkbeurt vond ik er helemaal niets aan, maar om een of andere reden wilde ik em toch nog eens kijken. Omdat het wel vaker gebeurd bij een Coen Film dat ie beter word na een tweede kijkbeurt;

Ik vind het nog altijd geen echte topper maar wel vermakelijk, de sfeer zit helemaal goed en de soundtrack is ook erg lekker; Mss over een halfjaartje nog eens herzien, kan goed dat ik em nog beter ga vinden. toch al een mooie 3.5

Had hier veel van verwacht gezien de rating en de cast, vind Clooney over het algemeen een goed acteur.
Ook hier speelt hij een goede rol, er zitten ook best wat grappige en mooie scene's in de film.
Maar het geheel is mij toch te traag en ook allemaal niet echt boeiend. Begrijp dus de rating niet echt maar dat zal wel een kwestie van smaak zijn.
2.5* voor Clooney en een glimlach hier en daar.

Coen ! maar ik had er op voorhand teveel van verwacht waardoor deze verwachtingen niet helemaal werden ingelost.

Nu voor de derde keer gezien, en verhoogd naar de maximale score. Ongelooflijk grappige en sfeervolle film die absoluut nergens verveelt. George Clooney speelt de sterren van de hemel en Turturro en Nelson zorgen voor veel vermaak. Ik ben inmiddels ook fan van de Soggy Bottom Boys!
Oh, George not the livestock!
Ik moet er trouwens wel bij zeggen dat ik de eerste keer niet zo enthousiast was als nu, dus voor mensen die hem nog te raar vinden: absoluut nog een keer kijken!!

Zoals we van de Coens gewend zijn bevat ook deze film weer vele hilarische typetjes. Sommigen heel schlemiel, anderen overdreven welbespraakt, weer anderen compleet over-de-top op een ander vlak, zoals de bankrover George 'Babyface' Nelson. Briljante scene in die auto . Dialogen zijn vaak geestig en de vele bizarre situaties waarin de drie hoofdpersonen geraken zorgen voor veel afwisseling in het verhaal. Mijn kennis van de Odyssee is nogal beperkt, maar ik vermoed dat meer kennis hiervan nog meer aangename herkenning geeft van de verhaalelementen dan dat nu het geval was. Muziek past perfect bij de film.
Sommige scenes duren wel wat te lang en niet alle 'grappen' vond ik even geslaagd. Minder goed dan bijv. The Big Lebowski, maar toch een ruime voldoende. 3.5*

Ik had misschien iets te hoge verwachtingen, vandaar dat hij me een klein beetje lichtjes tegenviel (The Big Lebowski vond ik erg goed). Verder is het weer een leuke Coen-film. Leuke plotwendingen, muziek-keuzes en goed acteerwerk. Ook een aantal vage dialogen maar die waren om de een of andere reden ook leuk. Ik vond enkel de rol van John Goodman niet zo leuk hier. Maar het drietal waar de film om draait is prima op dreef. Het einde was ook leuk in beeld gebracht. Al met al zeker een vermakelijke film.

3,5*

Geweldige film, boordevol prachtige scènes, waarin het wereldrecord dom kijken naar een grote hoogte wordt getild. Alleen al de scène bij de blinde platenbaas is goud waard. En de muziek is heerlijk!. Voor mij op dit moment bovenaan in m'n top tien.

Komt deze nou binnenkort op bluray uit?

Weer een uitermate teleurstellende Coenfilm, voor mij. Dolenthousiast na The Big Lebowski was Fargo een fikse tegenvaller voor me, en deze ook.

Visueel was het een mooie film om te zien, dat zonder twijfel. Maar ik heb verder echt geen idee wat ik nu juist heb zitten kijken.
Ik heb niet veel met films die weinig tot geen aanknopingspunten hebben met de realiteit, en dat bleek ook maar weer met deze. Films die zich niet in de tweede helft 20e eeuw afspelen behoren sowieso al niet tot mijn favorieten, en als het dan nog ook uitermate vaag is wat betreft humor, stijl, verhaal, personages en gebeurtenissen, dan raak ik het spoor bijster. Ik wist niet wat ik er mee aanmoest, ook niet met de humor en de muzikale intermezzo's.

Helaas! Ik begin me echt af te vragen waarom ik The Big Lebowski zo geweldig vind, en de andere Coenfilms blijkbaar helemaal niks (en de meerderheid hier wel).

nog wel 2,5*, omdat hij me in tegenstelling tot Fargo visueel nog wel kon bekoren.

Ach. Het gaat om de muziek en het is ook nog eens een smakelijk verhaal. Filmtechnisch natuurlijk 100% en dus al met al een topfilm.

Viel me beter mee dan de eerste keer, maar m’n favoriete Coen zal dit wel nooit worden. Begrijp me niet verkeerd: O Brother, Where Art Thou? is vakkundig gemaakt, bij momenten zeker grappig en de muziek werkte bij mij aanstekelijk. Maar soms is het ook gewoon melig en flauw wat mij betreft (not in a good way). De screwball-elementen liggen mij sowieso niet echt en laat die hier net overvloedig aanwezig zijn.

Toch heb ik best weer genoten van deze Coen en Clooney is heerlijk als idioot. 3* dan maar.