O Brother, Where Art Thou? (2000)

Met een Coenfilm weet je vooraf al dat je iets krijgt wat afwijkend is.
Vooral qua karakters. Noem bijvoorbeeld eens een film op met iemand zoals The Dude. Wat mij betreft heeft hij weinig concurrentie. Natuurlijk zie ik vaak genoeg bizarre figuren in een film, alleen de Coens zijn 1 van de weinige die er zo'n geslaagd geheel van kunnen maken.

Coen films komen vaak aan op drama met komedie. Burn After Reading en Fargo zijn best zwaarmoedig bijvoorbeeld, maar ik vind het knap dat de komedie zo mooi samensmelt met het drama.
Daarbij weten ze altijd de acteurs zo ver te krijgen dat ze altijd perfect in hun rol zitten. Dat allemaal in combinatie met een leuk, origineel en interessant verloop van het verhaal, mooi camerawerk en een vaak een prima soundtrack.

O Brother, Where Art Thou? ligt het dichts in buurt bij een komedie vind ik. Big Lebowski ook, maar deze net iets meer. Toch hebben alle films een serieuze ondertoon, alleen bij de 1 (qua film) valt het wat meer op dan bij de ander.

O Brother, Where Art Thou?
Een dikke 3,5*

Dit is toch mn favoriete comedie
Clooney speelt hier de rol van zn leven.
Vindt ik persoonlijk.
Dit is echt genieten.

Ooit toen hij net uit was gezien, en in me herinnering nog wel oké. Dus nog maar eens gekeken, maar viel me tegen.

Qua inhoud meer te bieden dan de standaard comedy, verder zou ik het niet heel erg avontuur noemen. Verder is de film vaak iets te onserieus en de komedie kon me op de een of andere manier niet raken. Zeker grappige momenten en grappige concepten, alleen niet op de juiste manier gebracht. Misschien te onserieus of te subtiel, ik weet het niet, maar het werkte gewoon niet voor mij.

Muziek vond ik ook niet altijd even leuk.

Aan de film is zeker wel te zien dat de regisseur films kan maken, alleen dit is gewoon not my cup of tea..

Geweldige comedy van de coen broers. De film heeft een geweldige soundtrack en zoals bij alle films van de gebroeders coen heeft de film weer geweldige personages vooral de oerdomme Delmar gespeelt door Tim Blake Nelson is geniaal.
Absoluut is de film supergrappig en verveelt geen moment dus gewoon vijf sterren

Komedie die lekker wegkijkt maar eigenlijk niet zo'n spectaculair verhaal verteld.

De hoofdpersonages worden op de juiste manier neergezet en krijgen een ongeveer gelijk aantal speelminuten.
Gelukkig maar, dat Clooney niet alle aandacht naar zich toezoog.
Leuke bijrollen van Babyface Nelson en John Goodman.

Je ziet hier duidelijk de hand van de Coen broertjes in. Het verhaalverloop, de aandachtspuntjes, de cameratechnieken,...
Ze slagen er wel iedere keer in een apart vertersel voor te leggen, maar toch mist het meestal dat ietsje meer, dat echt tot verbazing leidt.

*** 1/2

Dat kunnen de Coens toch wel erg goed: een sfeer neer zetten met een bepaalde locatie, periode en een daarbij horende score. In dit geval de jaren twintig in het zuiden met een dijk van een soundtrack, als je tenminste niet vies bent van een beetje rockabilly. Echt genieten van het oude I Am a Man of Constant Sorrow en de rest van de score.

Het verhaal an sich heeft niet veel om handen, een avonturierstocht met een paar vreemde ontmoetingen. Leuke dialogen en one liners (we..thought..you..was..a toad!) en zelfs Clooney komt grappig uit de hoek, al beginnend bij het instappen in de trein, maar uiteraard niet van het niveau van poep-en-pies-grappen of dijenkletsers.

Clooneys optreden en houterige dansje voor het publiek is voor mij een van de hoogtepunten van de film, samen met de drie sirenen en de KKK-bijeenkomst. Toch komt hij over het geheel krampachtig over, vergeleken bij Torturro en vooral Tim Blake Nelson. Fantastisch hoe hij gestalte geeft aan Delmar, dat accent, die halfgeschoren kop en die blik in z'n ogen.

Er hangt een fijne broeierige gele waas, en de zwevende potjes onder water zijn onmiskenbaar des Coens.
Puike film dus, what's new.

Joel Coen & Ethan Coen. Ze zouden geniaal zijn, topfilms maken en overgeestig zijn maar weer zie ik het er niet in. Opnieuw een goede film hoor, maar niks meer voor mij.

Het verhaaltje vermaakt goed, de sfeer zit er in, de film ziet er mooi uit, de acteurs doen hun best maar verder? Ik heb het onlangs nog tegen een vriend gezegd: 'De coen-broers, ze maken vermakelijke films maar verder zo overschat.' Van sommige scènes kan ik de humor echt niet inzien (die 3 vrouwen aan de rivier en het bijkomende kikkerverhaaltje, de politiekers.) en soms is het gewoon te voorspelbaar.

Over die acteurs heb ik toch ook nog een woordje. Als je de films apart bekijkt komen John Turturro en John Goodman altijd zeer goed over maar als je films van de Coen's snel na elkaar bekijkt beginnen hun rollen toch te lekken, té eenzijdig.

Ze komen er mee weg omdat de film op zich wel weer goed is en ze er duidelijk hun werk van maken maar ik begin teveel een 'meer van hetzelfde' gevoel te krijgen.

3,5*

Heerlijke film met goede acteurs. Echt een vermakelijke film.

Geniale film. En natuurlijk goede acteerprestaties van o.a. George Clooney.

Films van de gebroeders Coen hebben de naam dat ze beter worden bij herziening. Laatst bij No Country for Old Men ging die vlag voor mij niet op, O Brother Where Are Thou? weet echter volop te overtuigen!

George Clooney is geweldig als babbelzieke ijdeltuit. Echt lachen, zoals hij 4 x achter elkaar zegt: We `re in a tight spot of hoe hij wakker wordt en gelijk aan zijn haren denkt. Het nodeloos herhalen van de vraag of iemand nog een stuk eekhoorn wilde, werd door iemand anders voor zijn rekening genomen, maar was geniale humor van hetzelfde soort slag.

De Coen Brothers hebben goed gekeken naar Natural Born Killers, waar plotseling een fietser afgeknald wordt. Het koeienjagen in deze film lijkt er wel wat op geïnspireerd te zijn, een zeer komische scene, waarna de 3 gevangenen het gedrag van Nelson hoofdschuddend afkeuren: No, you can `t do that!

Het script van de film is geweldig. De campagne voor de komende verkiezingen in de staat: Mississippi valt perfect samen met het geboefte dat op de vlucht is voor de politie en van allerlei manieren aangrijpen om tussendoor aan geld te komen. De muziek is goed doorheen de film verweven en de Coen Brothers steken op een geinige manier de draak met politici, die hun ziel aan de duivel verkopen voor de stem van de kiezer. Echt dwaas ook hoe die Ku Klux Klan gast, zijn pak even uitdoet voordat hij een gebouw binnentreedt. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is om in zo `n uniform rond te lopen........

De film is ook rijk aan kleur en zit vol leuke details ( musicaluitvoeringen, verwijzigingen naar oudere films ) en personages, waardoor het onmogelijk is om jezelf te vervelen. Een stemverhoging is wel op zijn plaats, dunkt me. 4,5*

Weer een leuke komedie van de Coens maar wel duidelijk minder dan "The Big Lebowski". Het is vooral het laatste half uur dat deze film boven het gemiddelde uittilde. Vooral de Ku Klux Clan scène en ook de onderwater scène oogden zeer mooi. Goed acteerwerk van de drie hoofdrolspelers maar ook vooral van George "Babyface" Nelson. Jammer dat we die maar een paar keer tegenkwamen. De scène waarin hij op koeien aan het schieten was vond ik een van de meest hilarische van de hele film.

3,5*

Als vleesgeworden azijnpisser heb ik van nature een bloedhekel aan komedies, maar ... De humor van de Coens schenken mij zoveel plezier, dat ik vergeet wie ik ben. Bijna heb ik alles van deze wonder-boys gezien, en deze nu voor de tweede maal. Geef een verhaal aan de Coens en het wordt Goud.
O ja, vergeet ik de zeer belangrijke bijdrage van Roger Deakins, de man verantwoordelijk voor de SCHITTERENDE beelden.

Homerus zou jaloers geweest zijn.

Onder het motto: lees en herken.
Odysseus

Raar deze film vond ik zeer goed, andere coen films echt bagger.
Zal mede aan de muziek liggen.

Heerlijke muziek, felle kleuren en een einde om vrolijk van te worden!