3 (2010)

De nieuwe Tykwer!

Tykwer is gelukkig weer terug op Duitse grond. Ik vond zijn Duitse films toch het best.
Draait in competitie in Venetië.

Verhaaltje en het woord komedie stemmen me minder blij. Maar hij heeft na het wel erg inwisselbare The International, wel iets goed te maken.

Suf plotje, maar Lola Rennt staat nog steeds op mijn netvlies!

Positieve reviews:
Venice 2010 Review: DREI; Tom Tykwer's Punchy, inventive and energetic love drama
Three (Drei) | Review | Screen - screendaily.com

teaser trailer

Kon net uit het fraaie Delphi Theater en heb twee uur lang gefascineerd gekeken naar deze komedie. Drie sterke hoofdrollen, mooie filmische grappen en een goed opgebouwd verhaal. Mooie intieme en geloofwaardige revanche voor de toch wat afstandelijke twee laatste films van Tykwer. De openingsbeelden van deze film (de trailer) worden dit jaar niet meer overtroffen. 4*

Zelden wordt de humor zo subtiel gebracht als in deze film. Heel vaak werkt humor niet in combinatie met drama. Tykwer heeft echter een combinatie gevonden waarin deze twee genres goed te combineren zijn. Het kijkt lekker weg, het heeft inhoud en er waren erg veel komische momenten. Wat wil je nog meer!

Aparte en alternatieve film met een niet alledaags verhaal.
Maar het verhaal wist me niet echt te boeien en verder had ik ook totaal geen feeling met de personages en de keuze`s die ze maakten.
Hoewel Sophie Rois wel overtuigend akteerd.
Nee niet echt mijn type film.

Goede film van Tykwer. Film weet twee uur lang te boeien. Blijf er overigens bij dat dit soort verhalen ook in anderhalf uur verteld kunnen worden.
Helaas weinig shots in de stad Berlijn, wel een paar keer Mauerpark.
Sophie Rois vond ik irritant, vooral irritant Duits spreken. In sommige films (Fassbinder) klinkt de Duitse taal netjes en beschaafd. Hier krijg je soms weer zo'n "Tina Was kosten die Kondome" /Dieter Koblenz (fout) Duits te horen. Maakt het (onbedoeld) lachwekkend voor een Nederlander.

Het grootste probleem met deze film is het typetje dat Sophie Rois neerzet. Velen - met name in Duitstalige gebieden vermoed ik - zullen vast vinden dat ze overtuigend een vlot geëmancipeerd lekker gek mens neerzet. Ik heb me er voornamelijk bijzonder aan zitten ergeren. Je zou er inderdaad spontaan homo van worden.

Het is eigenlijk een flauwe klucht in een arthouse-achtige setting. De keuze voor Space Oddity van David Bowie is zowel makkelijk als onbegrijpelijk. Nee helaas, niet onder de indruk. 2*

Ik vond het een heerlijke film en had dus juist wel een hele goede feeling met de personages.

Het leuke aan films uit Duitsland is dat het een modern en welvarend land is, en dus de onderwerpen gevarieerder zijn dan sociale misstanden en problemen van de kleine man, want daar heb ik m'n buik wel vol van. Drei is een kunstig geschoten film rond een driehoeksverhouding tussen twee mannen en een vrouw, waarbij Tykwer in tegenstelling tot dat ei van een Eric Rohmer wel de postmoderne samenleving kan blootleggen. Dit zonder te vervallen in uitgekauwde thema's als eenzaamheid, vervreemding en de hele rataplan. De Drei zijn gelukkige hoogopgeleide mensen die erachter komen dat het domweg best aantrekkelijk is om bestaande normen achter je te laten.

P.S. Jezus wat heeft die linkervent een grote lul zeg, het leek wel een paard

Normale maat hoor

Dit is nu echt zo'n film waar ik erg moe van werd. Het kabbelt en het kabbelt maar door en iedereen in de film loopt een beetje te stunten met elkaar en op het eind.... Nou joehooeeee, wat een feest. Nee, ik was er ook niet erg van onder de indruk en ben het dan ook een heel erg eens met wat Redlop schrijft. Het moest allemaal zonodig "kunst" lijken en dat doel haalt hij nergens. Dit is geen film, wat mij betreft, die lang bij me blijft hangen. Ik heb dit soort onderwerpen tien keer beter behandeld gezien. En waar ik ook niet zo van onder de indruk was,
@ Skinny Binny, was de grootte van de penis. Dat viel toch wel mee?? 2 *
P.S. Iemand zin in een trio?

Oh, trouwens, wat ik vergeten ben om te schrijven: het meest interessante van de film vond ik het feit dat zijn moeder zichzelf wilde laten plastineren voor de tentoonstelling van Body Worlds. Die tentoonstelling is echt waanzinnig. Ik heb hem inmiddels twee keer gezien, de eerste keer in Brussel en laatst in Rotterdam.

Enigszins melancholische, poëtische, speelse, onconventionele, onderhoudende, interessante, soms waanzinnige, tragikomische, buitengewone, maar trage driehoeksverhouding. De regisseur lijkt een pleidooi te willen houden voor een vrijer omgaan met de liefde en 't loslaten van het normatieve heteroseksuele partnerschap. Het verhaal over een liefdes- en identiteitscrisis is goed doordacht, zit logisch inelkaar, kent gepeperde dialogen, maar mist nadere uitleg en had wat meer de diepte in gekund. Waarschijnlijk om het een ander visueel aantrekkelijk te maken zijn gekunstelde elementen toegevoegd die voor mij omgekeerd uitpakten en niets toevoegden. De regisseur is op zijn sterkst bij de emotioneel geladen conflicten, de stille momenten en de erotische scènes. De scène aan het eind van de film in het museum is hilarisch. Toch tussen 3,5 en 4 en ik rond naar boven af.

Wisselvallige film, bij vlagen saai en pretentieus, maar hier en daar ook onderhoudend en interessant. Regisseur Tykwer heeft veel zinnige dingen te zeggen maar hij slaat soms door in zijn stylering en de uitwerking van het gegeven had wel iets meer humor kunnen gebruiken. De film is ook iets te lang. De cast is redelijk goed, maar de personages worden nooit echt overtuigende mensen van vlees en bloed. Het blijft allemaal aan de wat gekunstelde kant. De titel zegt het al: drie sterren voor deze drei.

Film had naar mijn mening inderdaad korter gekund. Sterker nog:
De beschrijving van de film is in feite het hele plot...
jammer, had er meer van verwacht.

Bij tijd en wijlen een vermakelijke film, die wat mij betreft, z'n pretenties niet geheel wist waar te maken.

Quasi-intelectueel geneuzel!

Goed.

Duurde even totdat ik de film kon waarderen. Eerste half uurtje vond ik niet bijster interessant. Daarna kreeg ik eindelijk wat binding met de hoofdpersonages en werd het een vermakelijke film met een handvol hilarische momenten. 7/10*

Onevenwichtige film. Na drie kwartier wilde ik de film bijna uitzetten (iets wat ik nooit doe): irritante personages (met name de vrouw), gekunstelde onzin (de Engel, dat gedoe met die cijfers), een oppervlakkig plot en zeer warrige regie. De muziek drukt dit gevoel misschien het beste uit: in potentie prachtige muziek, maar in de film zo slap gebruikt (vaak afgekapt) dat het niet bepaald sfeerverhogend werkte.
Vanaf het moment dat de man zijn nieuwsgierigheid de vrije loop laat (hoewel hij het in de betreffende scene behoorlijk makkelijk laat 'gebeuren') begint de film ineens wél interessant te worden. De editing en het tempo worden rustiger en hebben meer richting. Ook het verhaal begint zowaar aan kracht te winnen. De finale mocht er dan ook best wezen.

Wat mij betreft mag de betiteling 'komedie' weg bij deze film. Grappig was het nergens: noch in verhaal, noch in dialoog, noch in gebeurtenissen. Een krappe 3, met name door de tweede helft van de film.

Een redelijk Drama/Romantiek film...
Prima verhaal...
Maar het is wel rare liefde tussen twee mannen en een vrouw...
Voor deze film heeft geen komedie...
Redelijk acteerwerk...
Wel mooi HD kwaliteit...
Prima achtergrond muziek (Dolby Digital)...
Geen aanrader...