La Notte di San Lorenzo (1982)
Alternatieve titel: Night of the Shooting Stars

72 stemmen | gemiddelde 3,47
Italië
Drama105 minuten
geregisseerd door
Paolo Taviani en
Vittorio Tavianimet
Omero Antonutti,
Margarita Lozano en
Claudio Bigagli10 Augustus betekent in de Toscaanse omgeving de 'nacht van de vallende sterren'. Voor elke ster mag men een wens doen. Een vrouw vraagt om woorden om haar zoon te vertellen wat er op die zelfde nacht in W.O. II gebeurde. Italië werd bezet door de Nazi's en de fascisten maakten de bewoners van haar dorp wijs dat ze veilig waren. Velen geloofden dit niet en besloten op pad te gaan richting de partizanen. Er volgt een exodus van de dorpelingen, waaronder de vrouw, toen zes jaar oud.
[permalink] geplaatst op 26 januari 2005, 8:59 uurBen heel erg benieuwd naar deze film, ga hem binnenkort zien....
4,0
[permalink] geplaatst op 18 februari 2005, 11:42 uurWaar ga je die film binnenkort zien? Op TV of DVD. Is die dan op DVD verkrijgbaar? In de VS wel maar dan wel regio 1 gecodeerd en dus niet compatibel met de meeste Europese DVD-spelers.
[permalink] geplaatst op 13 september 2005, 20:35 uurInmiddels door A-Film uitgebracht in de Cinema Italia box (ook los te krijgen), samen met Tre Fratelli, La Pelle en Il Gattopardo. 27 oktober komt een tweede Cinema Italia box uit, naast boxen van andere landen. Goed initiatief overigens !
FisherKing
[permalink] geplaatst op 28 september 2005, 21:45 uurDe film won in Cannes 1982 de speciale juryprijs.
4,0
[permalink] geplaatst op 23 oktober 2006, 22:12 uurEen mooie, realistische en vooral heel menselijke film. Sowieso het kijken waard.
Vond Kaos van de Taviani´s wel wat beter.
3,5
[permalink] geplaatst op 4 december 2006, 10:38 uurBeetje teleurstellend (en ook een erg povere DVD transfer van A-film!).
Had nergens het gevoel dat er een oorlog bezig was en vond ook hier en daar het overacting storend.
Wel mooie cinematografie en enkele indrukwekkende, emotionele scenes.
3,5*
3,0
[permalink] geplaatst op 9 december 2006, 15:26 uurDe spelers blijven voor mij zeker het eerste uur redelijk onbekent, het gaat voornamelijk om de groep en dat vind ik jammer.
3,5
[permalink] geplaatst op 24 oktober 2008, 21:26 uurHet gevaar van oorlogsfilms met een hoop karakters is inderdaad dat het erg onpersoonlijk kan worden allemaal. Het melodramatische in deze film probeert dat op te vijzelen en uiteindelijk lukt dat ook wel. Na een tijdje ken je de diverse karakters met hun perikelen. Samen met wat mooi neergezette plus indrukwekkende scenes was dit nog best prima

.
3,0
[permalink] geplaatst op 18 december 2009, 16:03 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenIn de jaren tachtig stonden de films van Taviani bij mij hoog aangeschreven. Herziening van enkele films zoals "Kaos" en deze film hebben de aanvankelijk door mij gegeven hoge waardering toch niet meer vast kunnen houden. Het zijn allemaal best wel mooie plaatjes die de gebroeders Taviani je voorschotelden maar de karakters vond ik gewoon niet interessant en er gebeurde - vooral het eerste uur - veel te weinig. De mooiste scène vond ik die surrealistische scène waarbij Romeinse soldaten uit het korenveld te voorschijnen kwamen en een fascist met speren doorboorden Dit soort scènes hadden voor mij er wel meer ingemogen. Dit had de film er voor mij beslist bezienswaardiger op gemaakt.
3,0* na herziening
[permalink] geplaatst op 5 oktober 2010, 17:24 uurAangezien de Tavianitjes communisten waren ,is het niet meer dan logisch dat ze van de hoofdfiguur een collectief maken,en niet een paar karakters.Anders was LNDSL trouwens ook een soort vervolg ge worden op tig andere bezettingsfilms zoals b.v. la Ciociara.
Deze film stijgt boven het realisme uit door de fantastische scènes,die noodzakelijk zijn omdat-en dit dient te worden benadrukt-hij zich in het begin(en ook slot trouwens) meteen afficheert als een(wreed) sprookje dat vertelt wordt door een vrouw die ten tijde van de gebeurtenissen een 8-jarig kind was,en daarmee ook een hoogst onbetrouwbare verteller.Veel van de gebeurtenissen kunnen door haar onmogelijk zijn waargenomen en de kinderlijke fantasie is duidelijk aan het werk,vandaar dus het vaak irreele aspect van die gebeurtenissen.
Hoogtepunt vd film is uiteraard de gevechtssequentie die naar ik meen met een mengeling van realiteit en fantasie een zeer getrouw beeld schetst vd oorlogschaos,en ook de banaliteit ervan benadrukt door die realiteit te plaatsen naast de klassieke pseudo- heroiek van de naieve verbeelding(zie poster).Ook knap dat de gebroeders ondanks hun politieke voorkeur de zwarthemden niet afschilderen als monsters,maar als dezelfde pummels die ook de tegenpartij vormen:hun keuze voor 1 van de strijdende partijen is eerder het product van toeval dan van boos opzet.
Verder kudoi voor de cinematografie,veel beelden kunnen zo afkomstig zijn van de Toscaanse schilderkunst uit de Renaissasnce,prachtige belichting en vormentaal.Ondanks de gruwelen heeft de hele sfeer dan ook vreemd genoeg vaak iets sereens,iets hoogzomer-looms ook.
Serieuze minpunten zijn het amateuristische acteerwerk,het in het eerste uur te standaard oorlogsverhaal en de wat langzame opbouw in het begin die te weinig de spanning ,veroorzaakt door de omstandigheden, weergeeft.
speranza
[permalink] geplaatst op 30 januari 2011, 20:09 uurPrachtige film met hele mooie muziek en bijzonder fraaie beelden van het betoverend mooie Toscaanse landschap. De film laat de waanzin van oorlog zien. Er is ruimte voor nostalgie en romantiek.
4,5
[permalink] geplaatst op 20 juli 2011, 9:49 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenWat een ge-wel-di-ge film! Dat dit geen grote klassieker is snap ik niet. Het bijzondere is dat dit qua verhaal en gebeurtenissen zeker een 'drama' is. De Taviani broers hebben echter humor en stijl. De fraaie vertelstijl, alles door de naar eigen zeggen onbetrouwbare ogen van een zesjarige, zorgt er enerzijds zeker wel voor dat het de gekte van de oorlog weergeeft, maar eigenlijk op een wijze die ik niet eerder zag. De film heeft een apart soort humor en zit doorspekt met rare stijlvondsten.
De scene in het korenveld is een absoluut hoogtepunt in de cinema en het beste voorbeeld van bovenstaande. Maar dat wordt gevolgd door een totaal ander soort en schitterende scene waarin Antonutti en zijn oude schoolliefde 40 jaar te laat voor het eerst de liefde bedrijven. Dit is een vreemd soort avontuur, soms inktzwart met ongemakkelijke scenes, soms ontzettend speels en vaak met veel humor. Ik heb er van genoten en heb er weer een paar nieuwe favorieten bij. 4,5 sterren.
[permalink] geplaatst op 20 juli 2011, 10:19 uurKaos al gezien? Zo niet dan is dat wel een aanrader.
4,5
[permalink] geplaatst op 20 juli 2011, 11:09 uurHeb de box van Homescreen met vier van hun films, dus daar zit Kaos ook in. Heb eerst Padre Padrone (ook erg goed) en nu deze gezien. Ben ik inderdaad ook erg benieuwd naar.
4,5
[permalink] geplaatst op 20 juli 2011, 12:00 uurmister blonde schreef:
Wat een ge-wel-di-ge film! Dat dit geen grote klassieker is snap ik niet.
Voor mij si hij dat. Dat de meeste mensen hem niet kennen, getuigt alleen maar van de stuitende oververtegenwoordiging van Amerikaanse films in het filmaanbod in het algemeen.
De film indachtig hebben we ooit nog San Lorenzo gevierd (in Umbrië) en daarna op een afgelegen helling met de kinderen op onze rug naar de vallende sterren zitten kijken.