Cirkus Columbia (2010)
Alternatieve titel: Circus Columbia

11 stemmen | gemiddelde 3,45

Bosnië-Herzegovina / Frankrijk / Verenigd Koninkrijk / Duitsland / Slovenië / België / Servië
Drama113 minuten
geregisseerd door
Danis Tanovicmet
Miki Manojlovic,
Boris Ler en
Mira FurlanEen klein dorpje in het zuiden van Herzegovina, net na de oorlog. Na een jarenlang communistisch regime wordt een nieuwe democratische regering gekozen en dit betekent dat alle zondaars van het vorige regime plotseling vergeven worden. Dit is het teken voor Divko Buntic om terug naar huis te keren en een reeks kleine wraakacties op te zetten na jaren van ballingschap. Hij komt thuis met een vrouw die veertig jaar jonger is dan hij, een nieuwe Mercedes, een zwarte kat en tonnen geld. Als eerste succesvolle wraakactie gooit hij z’n ex-vrouw en zoon uit het huis waar ze vroeger in samenwoonden. Het lijkt er een tijdje op dat Divko aan de winnende hand is en dat je met geld werkelijk alles kan bereiken. Maar dan haalt het leven hem in. De zwarte kat, zijn grootste trots, verdwijnt op een nacht. Zijn zoon Martin en zijn nieuwe vrouw Azra worden verliefd op elkaar. Net wanneer alles lijkt tegen te zitten voor Divko slaagt hij erin om de echte reden van zijn terugkeer, zijn ex-vrouw, terug te winnen.
4,0
[permalink] geplaatst op 29 januari 2011, 12:10 uurErg sterke film die op bijzonder subtieke wijze laat zien hoe een volk langzaam tot oorlog overgaat. Het zoveelste sterke drama van de Balkan. Dit keer veel ingetogener dan de meeste films uit die regio.
Dikke 4*
3,5
[permalink] geplaatst op 13 maart 2012, 16:50 uurMooie film die geen moment verveelt. Ik heb het over het algemeen niet zo op trage cinema (althans, niet het soort zoals Cirkus Columbia), maar hoewel allesbehalve indrukwekkend, toch een constant niveau. Was het de situatie die mij interesseerde, speelde de acteurs zo goed of toch een film die op elk gebied wel aardig scoort? Dat laatste is toch wel mijn beste gok. Nergens had ik het idee naar een onbekende parel te kijken, maar evengoed nergens het idee naar een doorsnee film te kijken.
Naar het einde werd het steeds sterker, met in het bijzonder de eindscène.
Het pakte me... bij vlagen.