In Cold Blood (1967)

Prachtige verfilming van twee anders in elkaar zittende personages. Indrukwekkend.

Een echte verrassing! Grimmige karakters, het realisme, de artistieke fotografie, de jazz soundtrack ... Is dit een van de eerste films waarmee Hollywood een nieuwe weg wou inslaan? De plotselinge voiceover op het einde van de film zorgt wel voor een stijlbreuk.

Begint buitengewoon moeizaam. Mede omdat Brooks een soort Hitchcockiaanse thriller wil brengen (althans zo lijkt het toch). De personages zijn onsympathiek en enige energie tussen hen (laat staan liefde) blijkt niets. In het middelste deel wordt het stukken beter,maar de afwikkeling is ontstellend braaf en traditioneel.

Film ziet er mooi uit en ademt de sfeer tussen Psycho en Night of the Hunter. De inhoud blijft er ver bij achter. Ben het met Querelle eens dat de rol van Capote en hetgeen hem intrigeerde (zoals ik heb opgemaakt uit de Capote-film) slecht ut de verf kwam en weinig overtuigend was.

Deels meeslepend, deels nogal houterig dus. Daarom voor mij nu met name memorabel om John Forsythe weer eens te zien als 'serieus' acteur.

Zeer goede karakter vertolking van beide moordenaars. Naar het einde toe geeft de film een eng gevoel met als epiloog de doodstraf die effectief uitgevoerd wordt. Zeker 4*.

Hoe stom kun je wezen? Gebruik spoilertags!!

Je hebt gelijk. Sorry, ik verwijder mijn berichten

Graag een alert insturen de volgende keer via het !-icoontje. De snelste manier om spoilers weg te krijgen.

Oooh, kan dat ja? totaal niet gezien.. Zal het doen volgende keer.

... lijkt me wel een goed idee ... alleen hoef je daarom niet te schelden.

Ik vind het wel gerechtvaardigd wanneer iemand min of meer een film voor je verpest, die je erg interessant leek.

Op zich wel een indrukwekkend relaas over een gruwelijke gebeurtenis. Toen de naam Capote in het begin voorbij schoot, fronste ik mijn wenkbrauwen even, ik zou de komende 2 uur toch niet met die malloot opgescheept zitten?! Leuk voor in een komedie, maar in een film die een dramatoon aan wil slaan nogal misplaatst, gelukkig bleek de film slechts op zijn ( waargebeurde ) schrijfsels gebaseerd te zijn.

De aanloopperiode naar de moordpartij toe, o.a. gezien vanuit het perspectief van het gezin was geen lolletje om te aanschouwen, in de wetenschap verkerende wat er zou gaan gebeuren. Ik dacht aanvankelijk dat ik de moorden misliep. Om de intensiteit en dreiging van de 2 hoofdpersonages te vergroten zou ik deze schokkende scene in eerste instantie niet weggelaten hebben. Gelukkig zouden ze later alsnog vertoond worden ( Amerika en censuur.....Je weet het nooit! )

Ik vond dè uitvoering van de moorden niet heel schokkend in beeld gebracht, maar ik kan mij voorstellen dat men in de jaren `60 nog niet afgestompt was van dit soort grafisch geweld, door toedoen van een gebrek aan andere gewelddadige, tevens onrechtvaardige films. Een vraag die wel in mij opkwam: hoe konden 2 zo `n ogenschijnlijk normale jongemannen transformeren in gewetenloze natural born killers?

De flashbacks die wezen in de richting van hun onstuimige jeugd vond ik wat goedkoop, de gang naar de galg vond ik meer indruk maken, zeker in combinatie met een prangende opmerking die iemand uitsprak eerder in deze film over een mogelijk doodvonnis van de 2 hoofdrolspelers: That Changes Nothing, Next Year We Have Another Case ( Of iets in die trant.... ). Zoiets zet je wel even aan het denken.

Het hele idee dat achter de film steekt, maakt eigenlijk meer indruk dan de film zelf. Natuurlijk, de film is soms prachtig gefilmd.....Met name de autoritten bij nacht. Toch, vind ik de film qua uitwerking wat braafjes en lang niet zo duister, als de plotomschrijving doet vermoeden.

Het is natuurlijk goed dat Richard Brooks niet in de valkuil trapt om gewoon wat zwart - wit getypeerde personages op zijn film los te laten die in en in slecht zijn. Maar soms sloeg hij wat door in zijn humane boodschap, het is goed dat de daders als mensen worden neergezet, maar tegelijkertijd mochten zij de kijker bij momenten best wat meer angst inboezemen. De koude rillingen liepen uiteindelijk niet over mijn rug. De acteerprestaties vond ik dus niet helemaal overtuigend. Een 3,5*

Gisteren deze film op Blu-ray gezien die trouwens zeer aan te raden is, erg scherpe kwaliteit voor een film van 67.
Deze film maakte me heel erg benieuwd door dat de regisseur de zelfde locaties gebruikte als waar daadwerkelijk de misdaden hebben plaats gevonden in 1959.
Toch had ik hier iets meer van verwacht, de film focust zich erg veel op de 2 moordenaars wat natuurlijk logisch is aangezien zij de hoofdrollen hadden, maar toch had ik graag wat meer van de familie gezien.
De stukken die we nu te zien krijgen zijn nogal zoet in beeld gebracht, waarschijnlijk met de gedachte meer medeleven op te wekken bij het publiek maar het komt op deze manier wel erg geforceerd over.

Gelukkig maakt deze film weer een hoop goed met het laatste half uur.
Het einde is erg goed uitgewerkt en wordt nog een stukje realistischer door de voice over.

Kortom: soms een beetje geforceerd, maar door erg sterke acteer prestaties en bovendien een goed uitgewerkt einde verdiend deze film meer dan een simpel gemiddeld cijfer.

3,5*

In Cold Blood is een redelijk droge, objectieve registratie van de feiten, maar daarom juist zo pakkend. De psychologische achtergrond van de twee moordenaars wordt zeer interessant uitgewerkt. Zeker het personage Perry, magistraal neergezet door Robert Blake, is waar je als kijker medeleven mee zult krijgen, o.a. door het doeltreffend gebruik van flashbacks.
Bij momenten is de film echter nogal pover gestructureerd. De scènes met het politioneel onderzoek zijn nogal nefast voor het tempo.
De audiovisuele waarde van de film verraste me: de keuze voor de jazzmuziek van Quincy Jones is erg gewaagd, maar het siert de film. De cinematografie, met name de beelden van de woestijn, is indrukwekkend en voor op zijn tijd.
Net als in het boek, wordt de climax van de eigenlijke moorden tot het einde uitgesteld. Door zijn confronterend realisme i het misschien één van de grimmigste scènes uit de filmgeschiedenis.

De film is een nogal letterlijke interpretatie van het boek, waarin dat 'zoete' zelfs nog uitgebreider voorkwam. Toch betwijfel ik of het een trucje was, het was echt gewoon een heilzame familie die geen vlieg kwaad deed.

Vandaag geleend.. Geen idee dat de film zo´n hoge score had.. Zo maar eens kijken ..

Topper!

Erg sterke verfilming van Capote's klassieker. Het boek ging wel meer in op de band die Capote ontwikkelde met de daders maar ik denk dat het een goede keus was die stukken flink in te korten.

De titel In cold blood slaat volgens mij niet alleen op de zinloze moord op de familie Clutter, maar ook op de ophanging van de daders.

Ik denk dan ook dat het de intentie was om de doodstraf ter discussie te stellen, en juist aan de hand van een voorbeeld waarvan veel Amerikanen op voorhand zouden zeggen dat ze het verdienden. Want waar de Clutter moorden zich buiten het zicht afspelen wordt de doodstraf van Perry getoond in al zijn gruwelijkheid.

In de derde herziening!

Eigenlijk was het gisteravond de bedoeling om naar de film "Capote" te gaan kijken, maar na een half uur Philip Seymour Hoffman die met een raar stemmetje praat wist ik dat er drastische maatregelen genomen moesten worden om de avond nog te kunnen redden.
Om wel in Capote-sferen te blijven dus maar snel deze film uit de kast gepakt.
En het is toch echt wel één van de allerbeste films allertijden.
Magnifieke zwart/wit-fotografie, een subtiele en doeltreffende Quincy Jones-score en een uitgebreide verfilming van de allereerste true crime novel gebasseerd op een moord in 1959.
Hele grootse moderne Americana en de film is nog ultiemer dan het boek.
Eén van de echt grootse Amerikaanse films.
Meesterwerk!