Grey Gardens (1975)

Fascinerende documentaire!
Je weet niet wat je ziet. Het komt in de buurt van de Arjan Ederveen 30 minuten films, maar dit is echt!
Hele aparte ervaring om zoiets te aanschouwen. Excentriciteit in het kwadraat. Heerlijk!
De film duurt eigenlijk net iets te lang, maar hij blijft nog lang in mijn hoofd zitten dus 4 sterren vind ik verdiend.

Verplichte kost voor mensen die op hun 30e nog bij hun ouders wonen. Toedeledokie pa en ma, na het zien van deze film.
Dit is in ieder geval een documentaire die me nog lang zal bijblijven. Alsof je naar een auto ongeluk zit te kijken. Je wilt niet, maar je moet toch blijven kijken.
Zijn deze mensen gek of gewoon excentriek? Ze balanceren in ieder geval constant op de scheidslijn daartussen. Moeder is dominant en wil eigenlijk tot het eind van haar leven verzorgd worden door haar dochter Edie en die schikt zichzelf daarin, hoewel ze eigenlijk wel beseft dat ze haar leven daarmee een beetje weggooit.
Beide dames zwelgen daarbij in hun herinneringen aan het verleden toen ze, volgens eigen zeggen, getalenteerd, of in ieder geval veelbelovend waren.
Doordat ze in het verleden iets van een leven hadden en in het heden gek, of op z'n minst excentriek, verwaarlozen ze zichzelf zo erg dat nicht Jackie Onassis ze op een gegeven moment te hulp schiet en het huis grondig laat schoonmaken. Twee jaar later, als de documentairemakers arriveren, zijn ze echter weer terug bij af en delen hun huis met 58 katten, voeren ze de wasberen die hun huis regelmatig komen bezoeken en is de vloer een natuurlijke habitat geworden voor duizenden vlooien.
Deze triestigheid wordt afgewisseld met grappige momenten van vooral Edie, die tegen de camera praat en af en toe hilarische dansjes uivoert voor de documentairemakers.
Indrukwekkend verhaal, ondanks het feit dat de film wel iets korter had mogen duren.

Goh ik dacht echt dat die renovatie/grote schoonmaak NA de documentaire was uitgevoerd. Maar dat is dus niet zo.

http://www.obitpage.com/obits/...

Hier kan je wat meer achtergrondinformatie vinden over de hele toestand

Bedankt voor de link!

Aparte relatie hebben die moeder en dochter ja.. Vooral eentje waar het huis behoorlijk onder lijdt. Want dat was toch wel de summum. Wat verschrikkelijk ranzig was het daar. De teloorgang van twee mensen die (zo lijkt) vroeger toch best wat waren en niet altijd zo'n vreemd leven hebben geleefd.

Docutechnisch vond ik het soms toch wat saai worden en had ik het na een uurtje wel gezien. Het is geweldig om een inkijkje te krijgen in andermans leven, maar of het had qua filmstijl rustiger moeten wezen of er had nog een soort development moeten komen in het verhaal. Weet niet precies wat het was, maar vond het nu beetje tussen beiden zweven. De regisseurs wilden wel dicht op de twee staan, maar niet in ze duiken. Ik kreeg net geen echte diepe kijk in hun ziel.

Grey Gardens The Movie

Ben wel benieuwd, maar vraag me af of het iets kan toevoegen.

Grey Gardens biedt een fascinerende kijk in het leven van Edith en Eddie Beale, moeder en dochter. Afgezonderd van de rest van de wereld, met maar een kleine groep mensen die hen af en toe bezoeken (zoals Jerry de klusjesman).
Op momenten dacht ik dat de gebroeders Maysles gillend zouden wegrennen, want de moeder en dochter zijn behoorlijk excentriek.
Dat ze erg schreeuwerig tegen elkaar doen, kan komen omdat er van de 28 kamers in het huis er maar een paar niet beschadigd waren, en dat ze daarom vaak op elkaar lip zitten.
Hoewel de film erg fascinerend is heeft het ook z'n zwakke momenten en overtuigt hij me niet helemaal om de wereld van de Beales binnen te stappen.

3,5*

Ik moest inderdaad ook even denken aan de aflevering met Albert Mol als moeder, geweldig!
Ik heb deze documentaire gekeken als voorinformatie voor de film met Jessica Lange en Drew Barrymore. Ga ik zo kijken.
De documentaire is inderdaad wat aan de lange kant, maar toch blijft het ergens interessant. Op Wikipedia staat nog wat aanvullende informatie die wel interessant is, namelijk dat "Big Edie" een jaar na de première van deze docu stierf en dat "Little Edie" daadwerkelijk naar New York is gegaan voor een "sprankelende" carrière. Slechte recensies waren het gevolg. Ze stierf in 2002. Er is overigens in 2006 een "vervolg" uitgebracht met materiaal dat niet in de eerste film is verwerkt: The Beales of Grey Gardens.
En dan nu naar de film!

Aanvankelijk behoorlijk grappig en vermakelijk. Het is wel een beetje aapjes kijken, maar zo'n blik op werkelijk enorm excentrieke mensen en hun leven is altijd wel de moeite waard.

Echter..zo'n beetje halverwege had ik het eigenlijk wel gehad en begon ik me vervolgens kapot te ergeren aan dat geouwehoer van die dames, knettergek werd ik er van!

Jaren geleden gezien, en ik weet nog wel dat ik eerst dacht dat het een soort "kunstzinnige nep-docu" was. Toen bleek dat zulks niet het geval was heb ik de documentaire met veel interesse en evenveel verbazing uitgekeken.
Volgens mij leefden ze op ijsjes en milkshakes die ze nuttigden als ze allebei op bed liggend / zittend naar een televisisoap keken.
En voor de rest bestond hun leven uit kibbelen, oude foto's bekijken en ruzie maken.