Rubber (2010)

Zelfs geregisseerd door Mr. Oizo

Daar heb je wel een punt maar het komt zelden voor dat ik een film uit zet.
Ik kan me niet voorstellen dat ik iets gemist heb aan het laatste halve uur.
Snap niet waarom sommige mensen de moorden van de band origineel vinden, dat zijn ze verre van. De band gaat trillen en de persoon of dier ontploft, hier had ik meer van verwacht.

Zie jij dagelijks autobanden die telepathisch kraaien uitmoorden en vervolgens bij je buurmeisje gaan douchen?

Nee, maar de moorden zelf verwacht je natuurlijk wel wat creatiever met zo'n waanzinnig uitgangspunt. Na drie keer heb je het wel gezien met zo'n moord.

Er waren toch ook niet veel meer dan drie (functionele) moorden?

Maar vond de manier waarop er 'gemoord' werd niet eens het belangrijkste of 'meest relevante' if you will, aan de film. Natuurlijk, dat is het uitgangspunt, maar het hele droge toneelstuk daar omheen was gewoon vreselijk hilarisch cq droog.

Maar volgens mij ben jij daar (ook) geen 'die hard' fan van. (Gezien je score bij The Wayward Cloud).

Niet dat ik de link tussen Rubber en die andere waardeloze film snap. Overigens hielden die intermezzo's bij the Wayward Cloud mij uit mijn slaap en heb ik daar als enige nog enigszins van kunnen genieten

Geen link, maar de humor zou eventueel in dezelfde categorie geplaatst kunnen worden. Maar goed, helaas geen musical elementen in Rubber te vinden. Zou best hip zijn geweest overigens.

Dit is gewoon niet zo best, volgens mij wisten de makers dit van tevoren al want de film doet ook gewoon héél erg treurig overkomen. Geen glimlach te vinden over de gehele film, en als een film dan toch als sub-genre komedie heeft, valt dit toch wel heel erg tegen. Want humor is er helaas niet te vinden.

Het droge sfeertje is in de eerste 10 minuten best aardig te noemen, maar als al snel blijkt dat dit 80 minuten lang zo door zou gaan, deed dit mij niet echt veel goeds.
Rubber is een eerbetoon aan de 'geen reden' in films. Rubber zelf heeft geen reden, er is geen verhaal en geen logica. Dit is misschien wel de doodsteek van Rubber. Want dit Franse horrorfilmpje is daardoor geen enkel moment interessant te noemen.

Rubber is origineel met het autobandje dat aan het moorden slaat, maar daar is ook alles mee gezegd. Want ieder personage gaat op dezelfde manier dood, en de setting blijft de gehele film helaas meer dan hetzelfde. Het hele publiek dat meekijkt heeft geen toegevoegde waarde en is eerder irritant, dan leuk.

Nee, Rubber is geen film die aan mij is besteed en krijgt van mij een dikke onvoldoende.

Dat is gewoon feitelijk onjuist, maar goed

Zo blijkt maar weer, de 'humor' in deze film is duidelijk niet voor iedereen weggelegd.

Nee, dit is duidelijk niets voor mij.

Het hele concept van een autoband met telepatische gaven sprak me eerlijk gezegd wel aan Maar de uitwerking laat wat mij betreft wel wat te wensen over.

Het begin van de film waarin de acteur uitleg komt geven over het ontbreken van een reden voor de gebeurtenissen die we gaan zien vond ik wel lachen en ook de scènes waarin 'Robert' langzaam maar zeker aan het moorden slaat zijn daadwerkelijk leuk en de explosies zijn ook nog eens echt verrassend realistisch gedaan.

Maar het moment dat het 'publiek' in beeld verschijnt en de film begint te bekritiseren was Dupieux me al bijna kwijt. Ik snap dit truukje niet en vond het ook niet grappig; ik heb het idee dat Mr. Oizo gewoon erg apart wilde zijn, maar de reden hiervoor is ironisch genoeg totaal aan me voorbij gegaan.

Als het script gewoon Roger had gevolgd en bloedserieus met het knotsgekke concept was omgesprongen had ik dit best wel een leuke film gevonden. De scènes waarin Roger het meisje onder de douche bespiedt en die waarin jongen iedereen het bestaan van Roger probeert duidelijk te maken vond ik echt wel leuk. En dan nog de hilarische vondst van Roger's reïncarnatie op de koop toe? Briljant gevonden, maar voor mij wordt het verpest door die koddige scènes die de vaart volledig uit de film halen.

Dit had ik beter geschikt gevonden als korte film met de focus exclusief op Roger de autoband, in plaats van deze met voor mij te veel onnodig aparte scènes.

Leuk, maar wel vrij teleurstellend. Had hier namelijk toch iets meer van verwacht.

Ik kan maar niet begrijpen hoe Dupieux op dit idee is gekomen. Hé, laten we een film maken over een autoband die tot leven komt, en iedereen's kop eraf blaast.
Opzich klinkt dat best geniaal, en dat is het ook eigenlijk wel. Maar toch miste ik iets....

Het begin waar Robert (?) (kennelijk heet hij zo, aangezien het in het plot zo beschreven staat) tot leven komt, deed mij een beetje denken aan die scenes uit zombiefilms waar die ook uit de grond opstaan. Weet niet of dit de bedoeling was of dat dat gewoon aan mij ligt.

Vanaf dan hoort de hele film geniaal te zijn... Helaas is hij dat niet.. Scene's waarin hij schorpioenen overrijd, of konijnen opblaast, zijn nou niet bepaald exciting...
Vond die hele trip die die maakt ook maar vrij slaapverwekkend.

Toch zitten er ook wel (zeker naar het einde toe) erg leuke scenes in. Zo kwam er bij mij wel een glimlach op het gezicht, als je de gezichtsuitdrukkingen zag van die mensen, wanneer ze een autoband voorbij zagen rollen. Ook de scenes in het motel (waar hij lekker tv kijkt en uitgebreid een douche neemt ) zijn erg leuk. Ook het deel waar hij zijn soortgenoten verbrand ziet worden is geinig.
Verder zijn de droge scenes waarin je hem bijvoorbeeld in een stoel rustig een auto-race wedstrijd op tv zit te kijken gewoon erg grappig.

Een minpunt vond ik dan wel weer de kills. Leuk hoor, 1 of 2 keer iemands gezicht opblazen, maar na 4 of 5 keer heb je het ook wel gezien. Vond dat dat toch wel wat varierender mocht zijn.

Al met al is het best een leuke film, maar zitten er (zeker de eerste 3 kwartier) gewoon teveel niet boeiende scenes in....

Het briljante, onovertroffen basis-idee wordt toch wat matigjes uitgewerkt eigenlijk. De scenes met de autoband zijn bijna allemaal geniaal maar de bevreemdende scenes daaromheen met de toeschouwers en dergelijke wat overbodig; had liever meer actie gezien met de zwijgende hoofdrolspeler die de groeven van Tommy Lee Jones combineert met diens intensiteit.

2,5*.

vandeweek de film besteld om gisteren te kijken op onze Halloween-night. Ik moet zeggen dat het inderdaad een kleine teleurstelling was, opzich ging ik de film in zonder enige voorkennis, en ik verwachte ook een vrij slechte film, maar hij was naar mijn idee langzaam, en het genre horror zeker niet waard, de humor was af en toe wel ok, maar ook niet geweldig.

deze film gaat mijn verzameling in en wordt waarschijnlijk niet meer gekeken want ook al duurde de film maar +/- 80min het waren 80 lange minuten

Zelden een film gezien die mij zo met verbazing achterliet als dit maffe filmpje. Als ik de scenarist zou vragen wat hier nu de betekenis van is dan zou hij denk ik mij zonder meer geantwoord hebben dat het geen enkele betekenis heeft. Alles gebeurt nu eenmaal zonder reden zoals de politieagent in het begin van het filmpje aankondigde. Bijzonder grappig en origineel vond ik het allemaal wel.
Een van de mafste scènes vond ik de opening toen die politiewagen slalommend de stoeltjes omver reed en ook zeer komisch waren natuurlijk die scènes met die ontploffende hoofden. Ik heb echt in een deuk gelegen. Vond het overigens wel sympathiek van de autoband dat hij niet het hoofd liet ontploffen van de zeer aantrekkelijk ogende Sheila (Roxana Mesquida). Erg mooi zoals zij onder de douche stond.
Dit filmpje verveelde mij dus niet - droge humor ligt mij doorgaans wel - en ik denk ook dat dit filmpje best wel een grote culthit gaat worden, hoewel nu niet bepaald voor het grote filmpubliek en zeker ook niet voor het doorgaans nogal serieuze arthouse publiek.

3,5*

Waarom is deze film gemaakt? Geen reden.

Rubber is toch wel een tegenvaller. Aan het lage gemiddelde wist ik dat dit een film is die je ligt of niet ligt. Mij lag de film niet. De film had niet echt een verhaal en het werd allemaal nogal saai. Acteerwerk was matig. Niet speciaal. 2*

Geinig, leuk, origineel, vermakelijk.....

Niks meer, niks minder.

3*

Een auto die een stel willekeurig geplaatste stoelen op nauwgezette wijze omver rijdt, waarna er een man uit de kofferbak stapt, dat is erg grappig. Dat deze man er vervolgens 'n paar minuten voor uittrekt om de kijker duidelijk te maken dat deze film geen reden heeft, is dan weer jammer: een blik op de plotomschrijving heeft hetzelfde effect. En mijn reactie op de openingsscène kan worden geëxtrapoleerd naar de rest van de film: bij tijd en wijle is dit gewoon erg grappig - een autoband die op bed televisie kijkt, een autoband onder de douche, een autoband die in een driewieler reïncarneert (!) -, maar de rest van de tijd zit je te kijken naar ofwel de zoveelste moord die precies hetzelfde is als de voorgaande, of naar een vervelend stel toeschouwers die bepaald niet veel toevoegen aan de film. Het had Dupieux dan ook gesierd als hij wat minder graag absurdistisch had willen zijn en wat meer tijd had gestoken in de uitwerking van enkele van zijn andere ideeën. Ook het camerawerk is af en toe gewoon slecht, want te dicht op de huid gefilmd en vaak onscherp, en sommige scènes hadden wel wat sneller gemonteerd mogen worden. Toch geef ik Rubber een niet onaardige voldoende, omdat het uitgangspunt leuk is, hier en daar wat leuke creatieve dingetjes worden gedaan, maar vooral omdat Roxane Mesquida 'n verdomd mooie dame is.

Zeer grappig vooral die dingen die ontploffen
maar anders niet veel speciaals
een 2.5*

Haha, heerlijke film is RUBBER...!! Niet serieus, gewoon verstand op 0 en kijken maar...

Lekker lynchiaans filmpje. Ach, voor zover je een film over een killer autoband boeiend kan houden, was dit het niet helemaal. Maar was wel lekker vervreemdend. 2,5*/3*

Met het idiote gegeven van een autoband die tot leven komt heeft Quentin Dupieux een hilarische film gemaakt. Ik vroeg me af hoe lang je zoiets interessant kon houden maar door er ook nog wat menselijke hoofdpersonen in te stoppen is dat gelukt. Die acteren overigens niet allemaal even goed maar aan Stephen Spinella heeft de film wel een goede. Zijn openingsmonoloog is geweldig en zijn droge spel komt de humor ten goede.

De film duurt ook niet te lang en heeft een vrij geniaal einde. Ik ben benieuwd naar Dupieux's volgende film Wrong.

4*

Wat ik kan doen, is beginnen met een bandenmetafoor, maar er is een goede kans dat ik daarmee de film zou samenvatten. In elk geval vond ik Rubber nogal saai. Iets wat te maken kan hebben met de hoge verwachtingen naar aanleiding van gelezen recensies. Rubber is zonder enige twijfel een bijzondere film en ergens kan ik de manier van aanpak wel waarderen. Het stuk met de band was eigenlijk gruwelijk oninteressant. De moorden waren absoluut niet boeiend. Slechts de toeschouwers en de politie hebben er met hun soms grappige dialogen ervoor gezorgd dat ik de film afgekeken heb. Op den duur was het vooral klokkijken. De film is te absurd en te weinig grappig om goed te zijn.

No Reason!

Het begin is duidelijk. Bekijk deze film zonder verwachting van begrip of logica want alles wat je ziet gebeurt zonder enige reden.

Zo gezien is het langs de ene kant wel een meevaller. Soms best komisch, gedurfd absurd en met een lekkere Roxana Mesquida
Aan de andere kan zijn de kills aanvankelijk best leuk maar op de duur niet erg origineel en zelfs saai. Net zoals het hele gebeuren dat, ondanks de korte speelduur, toch langgerokken aanvoelt.

2,5*