Last Exit to Brooklyn (1989)

Muziek van Mark Knopfler ken ik wel (fantastisch, overigens grotendeels vertolkd door Guy Fletcher, toetsenist van Dire Straits); film nog niet...

Ik vraag me af waar ik deze te pakken kan krijgen.

Klik hierboven op 'Vergelijk prijzen van deze DVD'

Toch een behoorlijk goede Uli Edel film.

De rauwheid en de narigheid waar hij bekent om staat na "Christiane F." zijn ook in deze film te vinden. Hij weet deze sfeer perfect te mixen met het beeld van New York in de jaren '50.

Het dramatische effect van de film is minder heftig aangezien het tempo van de film stukken hoger ligt dan wat we van Edel gewent zijn, dit moet ook wel aangezien we verscheidene personen volgen in deze tijd vol armoede en racisme. De personages zijn allemaal bijzonder interresant en reageren minder zwart/wit dan verwacht, alhoewel Edel beter had moeten uitkijken om enkele personen niet richting het karikaturaale te brengen.

Neemt niet weg dat dit een sterke film is vol karakterschetsen met boeiende verhalen wat zich afspeelt in een zeer sfeervolle en krachtige setting.

4,0*

Keihard, wreed, gewelddadig, deprimerend, dramatisch en rauw verhaal in vijftiger jaren stijl in een Brooklyn waar niemand zich illusies maakt.
Er wordt verbluffend sterk geacteerd. Doet zo nu en dan denken aan de vijftiger jaren films met Marlon Brando.

Tsja... zowel eens met wat positieve punten die genoemd worden (uitstekend geacteerd, een onverbloemde rauwheid en interessante personages), maar ook de negatieve punten (de enorme hoeveelheid opeengestapelde naarheden die soms/bijna karikaturaal overkomen en dat het daardoor lastig wordt echt in de film en sfeer te raken) kan ik me ook wel wat in vinden.

Maar als grootste sof is daar de soundtrack, die (vooral in het eerste deel) bij elke dramatische gebeurtenissen hevig aangezwengeld wordt als een soort kermisdraaiorgel dat wil zeggen; 'komt allen kijken, hier is de misère!'. Naar het einde toe werd het al wat beter (subtieler) toegepast en hier en daar was het gewoon prima op z'n plaats, maar goed. Bij het zien van de verkrachtingsscene van Tralala wist ik weer dat ik deze film ooit al eens gezien had, een vreselijk nare scene... en tóch weer een tijd vergeten, kennelijk...

3,0*, hoger kom ik nu echt niet.

P.s. En nu ik via YouTube weer wat van die soundtrack terughoor, klinkt het, op zichzelf staand, best mooi...

Bijzonder sfeervol filmpje wat i.t.t. andere films in dit soort tijdsettings niet leunt op de ouderwetse songs die door de speakers knallen. In plaats daarvan is er de mooie soundtrack van Knopfler. Verder veel leuke typetjes en enorm stijlvolle shotjes van de verlaten straten die indruk maakten. Ook de rauwheid was mooi, ondanks dat er geen expliciete beelden zin zaten hakt het er soms wel in, mede dankzij de karakteristieke vertolkingen van de cast.

Al met al een leuk filmpje om gezien te hebben.

3,5*

Tegenvallende film naar de controversiële bundel korte verhalen van Hubert Selby. Heel fragmentarisch, heel somber en geweldadig en zonder veel diepgang. Het is alsof de cast voelde dat het scenario aan alle kanten rammelde, want er wordt zonder veel overtuiging geacteerd.
Kwalitatief ver beneden het niveau van Uli Edel's andere werk (Der Baader Meinhof Komplex; Christiane F.)