Richting West (2010)

68 stemmen | gemiddelde 2,53

Nederland
Drama98 minuten
geregisseerd door
Nicole van Kilsdonkmet
Susan Visser,
Viggo Waas en
Stefan RokebrandOp haar fiets met kinderzitje haast Claire zich door de stad. Van haar opvliegende ex naar haar nieuwe wispelturige minnaar. Moeilijke mannen. In hoog tempo en van de ene stemming in de ander probeert ze de touwtjes in handen te houden en haar leven op de rails.
4,0
[permalink] geplaatst op 3 januari 2012, 18:43 uurReken maar.
1,5
[permalink] geplaatst op 3 januari 2012, 18:51 uur
4,0
[permalink] geplaatst op 3 januari 2012, 19:32 uurVorige bericht was misschien een beetje kinderachtig. Voor zover het nodig is: excuses daarvoor.
1,5
[permalink] geplaatst op 3 januari 2012, 19:39 uurExcuses is helemaal niet nodig. Ik heb het gewoon vaak niet op Nederlandse films (zeker niet op die van de laatste twee decennia met zoveel matige Nederlandse acteurs en actrices), ook deze film kon me niet bekoren (ging eigenlijk nergens over). Ik heb juist helemaal niets tegen seks/bloot (ik zie het juist graag toegepast in een film) maar bij Nederlandse wordt het vaak zo nep of te geforceerd toegepast waardoor het zijn werking helemaal verliest. Niet dat Susan Visser veel liet zien overigens.
4,0
[permalink] geplaatst op 3 januari 2012, 23:00 uurTheunissen schreef:
Ik heb juist helemaal niets tegen seks/bloot (ik zie het juist graag toegepast in een film) maar bij Nederlandse wordt het vaak zo nep of te geforceerd toegepast waardoor het zijn werking helemaal verliest. Niet dat Susan Visser veel liet zien overigens.
Ik ga me er niet druk om maken, dus daarom is de toon van dit bericht zo aardig mogelijk: echt, dan heb je de verkeerde films gezien. Echt.
2,5
[permalink] geplaatst op 3 april 2012, 10:35 uurMoet je niet doen, waarom mensen zo luid hun ongenoegen tonen snap ik ook niet, zeker bij Nederlandse producties. Makkelijk af te kraken denk ik, in je moerstaal.
2,5
[permalink] geplaatst op 3 mei 2012, 13:11 uurMatige film over een alleenstaande, werkende moeder. Een film over het alledaagse leven zonder enig opsmuk, maar net een beetje te inhoudsloos om echt te kunnen boeien. Een aantal dagen uit haar leven verspreid over een aantal maanden, waarin de tussenliggende weken als kijker gemakkelijk zijn in te vullen. Susan Visser doet het aardig. Net geen 3.0 sterren.