L'Âge de Raison (2010)

Mengeling tussen The Science of Sleep, met leuk bedachte collages en vrolijke beelden die de film opfleuren, en L'Elegance du hérisson, waarin een intelligent meisje worstelt met de vraag of rangen en standen in het leven nu zo van belang zijn. Aardige film maar helaas weet Sophie Marceau haar personage niet overtuigend neer te zetten. Zowel het succesvolle als het frivole komen geforceerd over en is de liefde tussen haar en haar vriend nu wel of niet oprecht? Ook vind ik het personage wat oud voor deze rol. Zou een kind van 7 het verzinnen een brief naar zichzelf te sturen als ze 40 wordt? Is dat in de ogen van een kind niet een beetje een bejaarde leeftijd? Het einde voelt als een spotje van Unicef. De prachtige beelden van de regio de Drome maken daarentegen veel goed.

3*

Zoveelste verfilming van het boek en zeker niet de beste, de film word gedragen door Sophie Marceau en zelfs zij kan de film niet redden.

Marceau maakt de film inderdaad het bekijken waard (ik was als 13-jarige stapelverliefd toen ik La Boum zag), maar het verhaal en de manier waarop het wordt weergegeven zijn niet boeiend genoeg om je er te kunnen in inleven. De boodschap (geld en succes zijn niet de belangrijkste dingen in het leven) komt niet helemaal over.

Bovendien is de definitie van 'komedie' op Wikipedia: een theaterstuk, film of televisieprogramma of boek met het doel het publiek te amuseren en de kijkers aan het lachen te maken.

Ik heb hier helaas geen moment moeten om lachen. Soms drama, soms fantasy/sprookje; maar geen komedie.

Het verhaal is eigenlijk heel simpel. Een vrouw heeft het gemaakt in de zakenwereld en het leven maar toch twijfelt ze of ze tevreden is en ze niet de dromen moet volgen die ze als klein meisje van zeven jaar had. Alleen de vormgeving van de film, hoewel erg mooi, maakt het verhaal heel warrig en lastig te volgen en dat leidt in negatieve zin heel erg af. Erg jammer, want het is toch best een mooie film.

Ik had toch iets helemaal anders verwacht. In het begin vond ik het wel iets, maar dan? Het was alleen maar de stem van het kind dat we hoorden en dan gewoon margaret die vanalles deed,... Nee. Het was niet echt een verhaal. Heb het in de helft toch stilgelegd.