Als vervolg op het plot - (bron: Asoka uitgeverij):
"De film laat de voorbereidingen van de workshop zien en de aankomst van de twee leraren in de gevangenis. Tien dagen sluit een aantal gevangenen zich samen met de twee leraren op. We krijgen inzicht in de processen die zich in hen afspelen. Ze lijken andere mensen te worden. Vrij kort daarna wordt het de 'Dhamma Brothers' verboden te mediteren. Pas vier jaar later, als de leiding veranderd is, komen de leraren terug in de gevangenis. De hernieuwde ontmoeting met hun oude 'Dhamma Brothers' is hartverwarmend."
Hij raakte me diep. De zacht uitgedrukt 'onbeschaafde sfeer' van de gevangenis wordt al heel snel duidelijk, want de documentaire is ongepolijst verfilmd. Onbewerkt. En observerend... geen propaganda, maar de harde praktijk. Geen romantische, dramatische Green Mile of Shawshank taferelen, maar naakte realiteit van een rauw bestaan.
Een aantal gevangenen mag een dagje kennis maken met twee leraren die uitleggen wat vipassana-meditatie is. Een praktische methode om concentratie en opmerkzaamheid te ontwikkelen, met inzicht en vrijheid als doel. (Letterlijk betekent vipassana: de dingen zien zoals ze zijn). De gevangenen kunnen er na een eerste kennismakingsdag voor kiezen zich op te geven voor een 'retraite' van tien dagen, in de gevangenis dus. Eigenlijk een korte 'retraite' (tien dagen mediteren) in een lange 'retraite' (in de gevangenis zitten)..De gevangenen zitten gezamenlijk in een zaal waar er tien dagen geen woord gewisseld zal worden, en wordt elke minuut gedisciplineerd ingevuld. Er zijn geen afleidingen meer, en er wordt niets aan het toeval overgelaten. Alles is strak geregeld, het eten, je schoenen neerzetten, slapen, zitten om te mediteren... De gevangenen hebben zich maar een doel voorgenomen. Op de grond zittend, met hun ogen gesloten, kijkend wat zich aandient. Gedachten, herinneringen, gevoelens...
Het onderste komt in de gevangenen naar boven. Hoe dieper de meditatie, hoe dieper de shit en heftiger de emoties. Er is geen ontwijken meer aan. Ze worden geconfronteerd met zichzelf, en bijna meer dan je voor mogelijk zou houden! Het is verbazingwekkend en ontroerend hoe razende rusteloze bullebakken hun schild kwijtraken, en zichzelf transformeren tot zachtmoedige personen, met stralende ogen. Het is schitterend. Wat de camera vastlegt is nog altijd ongepolijst en onvervalst. Het is duidelijk dat ook de zwaarste criminelen hun angsten, schuld, woede, jaloezie, spijt, schaamte, depressie e.d. kunnen kwijtraken, en dat dat niet alleen iets dat voorbestemd is voor monniken en asceten. De film is dus bemoedigend voor Vipassana-beoefenaars, en iedereen die geïnteresseerd is.
De 'golf van bevrijding' die een deel van de gevangenen meemaakt, gaat niet onopgemerkt aan de autoriteiten voorbij. De autoriteiten ervaren het als bedreigend, en Vipassana-meditatie wordt verboden. De gevangenen oefenen echter in hun cel door. Na een aantal jaren (wanneer er ander bestuur is) komen de leraren weer langs en is er sprake van een mooie hereniging.
De dvd (originele lengte) is via
The Dhamma Brothers - dhammabrothers.com te bestellen. De BOS (Boeddhistische omroep stichting) heeft hem ingekort tot 60 minuten, welke voor een kleinere prijs verkrijgbaar is via Asoka.
Een must-see!
4,5
