Max (2002)

Wij (moviemaatjes ) toch ook niet.

Op de een of andere manier had ik hoge verwachtingen van deze film, maar dit heeft het niet kunnen waarmaken. Absoluut geen slechte film, met aardige vertolkingen. Je ziet de 'groei' van Hitler goed, van verlegen kolonel (meen ik) tot indrukwekkend openbaar spreker. Het verhaal er omheen vond ik niet boeiend en wel heel voorspelbaar

Het was wel heel erg voor de hand liggend dat John Cusack als Jood het einde van de film niet zou halen

Interessant; no more, no less.

In deze film wordt duidelijk gemaakt dat hitler dolgraag en niets liever een kunstenaar wilde worden. Eigenlijk wilde hij meer dan dat. Hij wilde dat wat hij schiep met zijn verbeelding bekend worden, roem verwerven of whatever. Hij wilde primair bevestiging van zijn talent. Hij ziet zowel in rothman als in die duitse majoor (die hem probeert te strikken als spreekbuis) een klankbord.
Hitler staat niet achter zijn ideeën die hij nog zo vol overtuiging ALS SPREKER in de film naar voren brengt. Hij staat achter het rotsvaste geloof dat ergens in de frustratie van zijn nog niet erkende talent (eiegenlijk wel erkend maar nog niet BEKEND) ideeën ontspringen, vol van beelden, die hij op papier moet zien te brengen.
Hitler wil architect worden en kunstenaar…
Hij ziet in Rothman een vriend, iemand die hem kan redden.
En rothman ziet in hitler een vriend en een talentvolle kunstenaar.
Het is ook weer typerend dat hitler de carriere die hij kan hebben als spreekbuis laat varen als hij zijn expo kan hebben bij rothman (op het eind). Het zou de laatste maal zijn dat hij zou spreken tijdens deze laatste toespraak.
Rothman wordt doodgeslagen, waarschijnlijk door dezelfde mensen die naar Hitlers laatste toespraak luisterden.
Hitler voelt zich nu natuurlijk in de steek gelaten en kiest voor de roes die hij krijgt van het creëren van ideeën tijdens het spreken , voor een luid applaudiserend publiek dat hem op handen en voeten zal dragen in tegenstelling tot de ideeën en de beelden die hij schept op canvas.
Het is een knappe film, echt een knappe film en ik heb bewondering voor de regisseur.

Wat jij hier schrijft viel mij ook erg op, vond het een beetje een vreemd einde, net als ze ermee wilde zeggen: Dat als Rothman niet was dood geslagen, dat we geen vreede hitler hadden gezien maar een kunstenaar. Kwam mischien door de volgorde van de scene's dat ik het zo zag.
Weet niet als jij dat ook zo zag op het einde, maar ik vond het best vervelend.

Deze film had zoveel meer kunnen brengen.

De psyche van Hitler was interessant om te zien, maar helaas spitste de film zich teveel toe op heel het kunst-gebeuren.

1,5