134.917 gebruikers | 85.737 films | 31.053 regisseurs | 3.508.979 berichten | 4.931.464 stemmen
Cannibal (2010)
11 stemmen | gemiddelde 3,77
mijn stem:
Horror / Thriller
90 minuten
geregisseerd door Benjamin Viré
met Nicolas Gob, Helena Coppejans en Philippe Nahon
Max leidt een teruggetrokken leven in de bossen. Op een dag stuit hij op een bewusteloze jonge vrouw die onder het bloed zit. Hij neemt haar mee naar huis en verzorgt haar. Hij stelt verder geen vragen. Maar wanneer ze ’s nachts door de bossen zwerft, volgt hij haar en ontdekt hij dat ze mannen verleidt en ze nadien levend opeet terwijl ze vrijen. Max is verbijsterd maar ook gefascineerd en begint met haar een relatie die zweeft tussen tederheid en angst. Hij is echter niet de enige die interesse toont in de jonge vrouw.
» Laagste prijs voor deze film op DVD
Cannibal (€ 7,89)
exclusief € 1,75 verzendkosten
Eaten alive by the cannibals (€ 8,50)
exclusief € 1,95 verzendkosten
Eaten alive by the cannibals (€ 8,79)
exclusief € 0,99 verzendkosten
.
[permalink] geplaatst op 2 oktober 2011, 13:21 uurSfeerhorror met een dosis goede gore (hoop ik).
Laat maar komen
Laat maar komen
4,5 [permalink] geplaatst op 3 oktober 2011, 13:06 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Onderhond, ik was zo benieuwd naar deze film dat ik hem ondertussen zelf ook gezien heb 
Ben hier zwaar van onder de indruk.
Mensen die hier een horror/gore verwachten kunnen deze maar beter links laten liggen. Cannibal moet het hebben van de donkere, grimmige sfeer doorheen de ganse film en de haast onmogelijke relatie tussen Max en Bianca.
De soundtrack is sterk en vooral bij het eerste hoogtepunt overweldigend. Datzelfde nummer komt ook nog eens terug in de geniale eindscène.
Zeker geen film voor het grote publiek, wel voor mensen die een donkere, sfeervolle prent kunnen waarderen en niet te veel belang hechten aan een verhaal. Een vergelijking met Trouble Every Day is ergens begrijpelijk, hoewel beide films toch veel van elkaar verschillen.
4.5 *
22 mei was de tweede Belgische parel van de avond. Over een heerlijke zondagavond gesproken.
Ben hier zwaar van onder de indruk.
Mensen die hier een horror/gore verwachten kunnen deze maar beter links laten liggen. Cannibal moet het hebben van de donkere, grimmige sfeer doorheen de ganse film en de haast onmogelijke relatie tussen Max en Bianca.
De soundtrack is sterk en vooral bij het eerste hoogtepunt overweldigend. Datzelfde nummer komt ook nog eens terug in de geniale eindscène.
Zeker geen film voor het grote publiek, wel voor mensen die een donkere, sfeervolle prent kunnen waarderen en niet te veel belang hechten aan een verhaal. Een vergelijking met Trouble Every Day is ergens begrijpelijk, hoewel beide films toch veel van elkaar verschillen.
4.5 *
22 mei was de tweede Belgische parel van de avond. Over een heerlijke zondagavond gesproken.
4,5 [permalink] geplaatst op 26 januari 2012, 21:59 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
En zo zal je maar weer zien dat de Belgen, wat films betreft, veeeeeel verder zijn dan met ons, wat betreft actie, misdaad, science fiction, en natuurlijk horror. Van de zuiderburen was ik aangenaam verrast met de horrorfilm Linkeroever, vorige week Alias gezien en die vond ik dan weer een stuk minder. Maar ik was al die tijd ook erg benieuwt naar deze. Ditmaal Frans gesproken, geen officiele release, vermoed ik, maar toch ben ik wel erg aangenaam verrast. Dit was echt een schitterende, uiterst verzorgde en vooral creatieve film.
Wat me om te beginnen al opvalt is de montage, echt erg schitterende, blurry kleurgebruik en later zelfs nog veel meer overswitchingen van kleur. Met ook nog ideale ambient muziek inbegrepen. We beginnen bij Max, een man met pleinvrees die teruggetrokken in de bossen leeft en al een beetje een vergeten persoon is. Totdat hij in de bossen tijdens het jagen een gewonde vrouw vind. Natuurlijk is hij de beroerdste niet om haar mee te nemen en te verzorgen, en valt uiteindelijk als een blok voor der. In het begin lijkt Max ook wel alles te pikken want het blijkt natuurlijk dat dat meisje een kannibaal is. En dan is het ook zoiets van: hoeveel hou je van iemand en wat heb je der allemaal voor over? Bij Max toch wel heel veel schijnbaar, want wanneer het is uitgekomen en de vrouw slachtoffers maakt, dringt er toch nog weinig bij Max door en ipv te vluchten en de politie te waarschuwen, begraaft hij die lijken nog doodleuk zodat de politie de vrouw maar niet als verdacht hoeft te kenmerken. De relatie tussen Max en de kannibalenvrouw is niks anders dan bizar. Het gangsterthema komt ook nog hier en daar om de hoek kijken, want die vrouw is inmiddels ook al bekend bij een maffiagroep.
Dan word ze uiteindelijk ook erdoor ontvoerd en zelfs dan gaat Max er nog bezeten achteraan. Zo vertrekt hij dus naar Brussel en slaat de film inderdaad helemaal om, word het beeld zwartwit, veranderd het ambient muziek in oldskool hip hop, en komt het gangsterthema naar boven. De regisseur heeft zich in ieder geval wel sterk laten inspireren door La Haine, en zag het waarschijnlijk wel zitten om wat elementen daarvan in zijn verhaal te gebruiken. Max gaat hierin hartstochtig opzoek naar zijn mensenetende geliefde en komt zo in de onderwereld terecht. Die wapendeal-scene zorgde nog even voor een fijn geschoten actiemomentje. Ohja, ook Phillipe Nahon is nog present als Max's vader. Weer een stevige bijrol. Het blijft ook echt een duister figuur. Dat einde in die club met illegale kooigevechten lieten mij nog wel wat vraagtekens na. Was die vrouw soms een hersenspinsel van Max? In de eerste shot zie je dat die vrouw in die kooi aan Max gaat knagen, en in de volgende shot zie je Max helemaal alleen daar liggen.
Maar verder zeer aangenaam verrast door deze parel. Kan er absoluut mee door. Dat ie de bioscopen niet gehaald heeft is wel erg raar. Maargoed, vergeet Twilight (zelfde onderwerp zo'n beetje) en kijk lekker deze!
4,5*
Wat me om te beginnen al opvalt is de montage, echt erg schitterende, blurry kleurgebruik en later zelfs nog veel meer overswitchingen van kleur. Met ook nog ideale ambient muziek inbegrepen. We beginnen bij Max, een man met pleinvrees die teruggetrokken in de bossen leeft en al een beetje een vergeten persoon is. Totdat hij in de bossen tijdens het jagen een gewonde vrouw vind. Natuurlijk is hij de beroerdste niet om haar mee te nemen en te verzorgen, en valt uiteindelijk als een blok voor der. In het begin lijkt Max ook wel alles te pikken want het blijkt natuurlijk dat dat meisje een kannibaal is. En dan is het ook zoiets van: hoeveel hou je van iemand en wat heb je der allemaal voor over? Bij Max toch wel heel veel schijnbaar, want wanneer het is uitgekomen en de vrouw slachtoffers maakt, dringt er toch nog weinig bij Max door en ipv te vluchten en de politie te waarschuwen, begraaft hij die lijken nog doodleuk zodat de politie de vrouw maar niet als verdacht hoeft te kenmerken. De relatie tussen Max en de kannibalenvrouw is niks anders dan bizar. Het gangsterthema komt ook nog hier en daar om de hoek kijken, want die vrouw is inmiddels ook al bekend bij een maffiagroep.
Dan word ze uiteindelijk ook erdoor ontvoerd en zelfs dan gaat Max er nog bezeten achteraan. Zo vertrekt hij dus naar Brussel en slaat de film inderdaad helemaal om, word het beeld zwartwit, veranderd het ambient muziek in oldskool hip hop, en komt het gangsterthema naar boven. De regisseur heeft zich in ieder geval wel sterk laten inspireren door La Haine, en zag het waarschijnlijk wel zitten om wat elementen daarvan in zijn verhaal te gebruiken. Max gaat hierin hartstochtig opzoek naar zijn mensenetende geliefde en komt zo in de onderwereld terecht. Die wapendeal-scene zorgde nog even voor een fijn geschoten actiemomentje. Ohja, ook Phillipe Nahon is nog present als Max's vader. Weer een stevige bijrol. Het blijft ook echt een duister figuur. Dat einde in die club met illegale kooigevechten lieten mij nog wel wat vraagtekens na. Was die vrouw soms een hersenspinsel van Max? In de eerste shot zie je dat die vrouw in die kooi aan Max gaat knagen, en in de volgende shot zie je Max helemaal alleen daar liggen.
Maar verder zeer aangenaam verrast door deze parel. Kan er absoluut mee door. Dat ie de bioscopen niet gehaald heeft is wel erg raar. Maargoed, vergeet Twilight (zelfde onderwerp zo'n beetje) en kijk lekker deze!
4,5*
