locatie: Films » Natsu Jikan no Otonatachi (1997) » Info

Natsu Jikan no Otonatachi (1997)

Alternatieve titels: Happy-Go-Lucky, Summer Tale

5 stemmen | gemiddelde 2,90

mijn stem:

links:

IMDb (6,9 / 98) | Vergelijk prijzen van deze film

Japan
Drama

73 minuten

geregisseerd door Tetsuya Nakashima
met Hidaka Yoshitomo, Nagi Noriko en Hiroko Taguchi

Takashi en vier van zijn klasgenootjes hebben grote moeite met het uitvoeren van een achterwaartse koprol op een evenwichtsbalk. Van hun leraar krijgen ze één week de tijd om het onder de knie te krijgen. Zo niet, dan zullen ze wel altijd losers blijven. Het helpt ook niet echt dat de ouders van Takashi beide lijden aan een onduidelijk trauma uit hun jeugd en dat zijn nichtje Natsuko maar niet op kan houden met hem zowel steeds te kussen als te slaan.

gebruiker

bericht

Observator

avatar van Observator

3,5

[permalink] geplaatst op 2 maart 2010, 1:09 uur

Ha, fijne toevoeging.

Onderhond

3,5

[permalink] geplaatst op 2 maart 2010, 7:43 uur

Beter zelfs, je hoeft ook geen jaren meer te wachten om hem te uiteindelijk te gaan kijken. Film is beschikbaar met Engelse subtitles!

belchinees

avatar van belchinees

1,0

[permalink] geplaatst op 2 maart 2010, 8:42 uur

Inderdaad, die zag ik ook al eens voorbij zwemmen tijdens het surfen.

Observator

avatar van Observator

3,5

[permalink] geplaatst op 5 maart 2010, 22:35 uur

Takeshi's Forward Pullover

Een wat triestig verhaal. Maar toch kijkt het zeer aangenaam weg door de zomerse uitstraling, leuke karakters en melancholische deuntjes. Best wel tof.

Nakashima's visualisering van kinderlijke fantasieën en hersenspinsels zijn ook hier al zichtbaar.

Heb het fluitdeuntje nog niet helemaal onder de knie, maar ben hard op weg.

Klein en ingetogen, maar een dikke 3,5*.

Onderhond

3,5

[permalink] geplaatst op 12 december 2010, 0:03 uur

Leuk!

Een soort van héél kleine voorloper van films als Taste of Tea. En uiteraard ook Nakashima's eigen cinema. Centraal staat een uberklein drama (jongetje moet de forward pullover leren), maar tijdens die training worden er korte, vaak komische, soms wat meer dramagerichte zijverhaaltjes aangehangen.

Leuk die tekening van z'n vader, mooi het verhaal van de slangenvrouw. Nakashima mist zo wel wat binding om de film echt tot een geheel te kunnen maken, maar het wat vrije verloop van de film heeft ook absoluut z'n charme.

Visueel soms mooie dingen, soms ook een klein beetje slordig. Sowieso een filmpje waar het gebrek aan budget de regisseur een beetje parten speelt. Zeker als je ziet wat hij later nog allemaal gebracht heeft. Toch is z'n stijl al best herkenbaar en zullen fans van z'n latere werk hier ook wel iets mee kunnen.

Al blijft het voor mij wel duidelijk een filmpje van een beginnend en volop lerend regisseur. Toch is het vlot, warm en bij momenten gewoon écht leuk.

3.5*