Genghis Blues (1999)

mijn stem
4,27
9 stemmen

Verenigde Staten
Documentaire
88 minuten

geregisseerd door Roko Belic
met Richard Feynman, Kongar-ol Ondar en Paul Pena

Documentaire van Roko Belic over een blinde zanger die een symposium bezoekt over de keelzang in Tuva, een kleine republiek tussen Siberië en Mongolië.

5 BERICHTEN1 MENING
zoeken in:
 
3,0
0
neo (crew)
geplaatst op 3 november 2002, 15:41 uur, permalink
mooie documentaire. erg bijzonder hoe een amerikaan via het luisteren naar muziek vanzelf ook meerder tonen tegelijk kon laten horen en zoveel succes behaalde. 3 sterren

 
0
gimli f
geplaatst op 3 november 2002, 16:30 uur, permalink
Net ook gekeken ja!
Kwam al eerder op net 3 geloof ik, maar toen niet gekeken.

Dit is een mooie, open documentaire over een Kaapverdiaanse zanger, wonend in de States. Ik kwam een jaar of vier geleden op de radio die speciale Tuvaanse keelzang tegen, en ik ben altijd wel een beetje geinteresseerd in speciale muzieksoorten...
Deze docu is integer gemaakt, vol met beelden van de specifieke Tuvaanse cultuur en rituelen.

Interessant voor muziekliefhebbers en globetrotters!

3,0
0
neo (crew)
geplaatst op 3 november 2002, 22:33 uur, permalink
de film had ook nog bijna de oscar voor beste documentaire in de wacht gesleept een tijdje terug

avatar van swoppy
4,0
0
geplaatst op 21 mei 2006, 22:20 uur, permalink
Mooie beelden, prachtige muziek, warme personen in een mooie menselijke documantaire gemaakt door iemand die werkelijk geïnteresseerd was.
Aanrader (4 sterren)

4,5
0
geplaatst op 30 september 2006, 13:02 uur, permalink
Ja, Paul Pena wat een geweldige man was dat. Op z'n 20e raakte hij volledig blind, maar afgezien van zo iets verschrikkelijks was Pena niet zo'n heel unieke blues artiest.

Tot hij in aanraking kwam met de tuvaanse keelzangtechnieken. Hij kocht een CD, luisterde het wekenlang, experimenteerde, en leerde zichzelf enkele technieken. Hij kocht woordenboeken, leerde de Tuvaanse taal, en ging op reis. [Nogmaals, hij was blind, hij heeft een onmogelijk doorzettingsvermogen moeten hebben gehad].

Toen hij in 2005 overleed waren er vele Mongoolse en Tuvavanse artiesten, waaronder legendarische artiesten als Kongar-ol-Oondar, diep bedroefd, vele artiesten als Chirgilchin lieten hun waardering en respect tonen in hun muziek.

Dit is een geweldige documentaire over een heel goed en mooi persoon, die zijn ontmoeting met een ongelooflijk unieke plek op aarde op heel mooie wijze door zijn en hun muziek zijn leven in laat glijden.
4,5*