Tirza (2010)

De versnipperde flasbacks komen in een boek, denk ik, meer tot zijn recht dan in een film, ze halen de schwung eruit, werken onnodig storend, geforceerd en verwarrend en maken het verhaal minder spannend/boeiend. Tirza moet het dan ook voornamelijk van de ijzersterke hoofdrolspelers hebben en dat is onvoldoende om de film voor de volle 100% te redden. Ik kan me voorstellen dat er geen Oscarnominatie in zat.

Aardige boekverfilming, soms wat tv film achtig...

Grootste probleem van deze film is het verhaal. Veel te warrig, te versnipperd, onduidelijke lijn, teveel literaire pretenties. Jammer - want verder is het best goed gedaan, mooi gefilmd met af en toe erg mooie plaatjes, en goed gespeeld.

Beetje een warrig filmpje wat maar wat doorsijpelt met die irritante vent en zijn gemopper.. de plot was zo'n beetje wel te raden natuurlijk, alhoewel beweegredenen of geloofwaardigheid te wensen over laten.

ik vond deze film een aangename verrassing! Ik heb het overigens niet gelezen.
Prachtige hoofdrol, en ondanks de idd vele cliches toch mooi uitgewerkt. 4.0

mijn god. lang geleden dat ik me door zo'n slechte film heen gesleept heb.

Begon met een tergend traag en slecht geregisseerd intro. Dan begint het 'verhaaltje' over een man in midlifecrisis die op zoek gaat naar zo'n verloren dochter. Dat wordt dan weer opgehouden omdat hij weer vriendjes moet worden met één of ander Afrikaans meisje. Daartegen begint hij de hele film lang pseudo-poëtisch tegen aan te ouwehoeren wat ontzettend vervelend is. Begint het verhaaltje eindelijk een beetje op gang te komen is het afgelopen. Wat een psychologische thrillert had moeten zijn mond uit in een onzinnig half-drama-half-mystery nonsens gebeuren. Met best goed acteerwerk en typisch Nederlandse fotografie (niet lelijk) en een plotwending. En omdat ik best van onzin houd vond ik het op een uur na best te pruimen. Helaas hou je dan nog maar een half uur over wat net niet genoeg is voor een voldoende. Helaas, want er had wel wat meer ingezet, als het niet zo ongeïnspireerd geregisseerd was. Komt misschien omdat het een boekverfilming is. Doe mij maar een film als Vinyan, dat het zelfde onderwerp aansnijd maar vele malen mysterieuzer en interessanter is.
2,5*je voor de gein en dan ben ik nog mild. (heb trouwens 't boek niet gelezen).

Een ingewikkeld geconstrueerde film over alleen maar ernstig gestoorde personen, voor wie je niet of nauwelijks sympathie kunt ontwikkelen. Omdat Rudolf van den Berg de chronologie van het boek van Grunberg los gelaten heeft en werkt met talloze flashbacks wordt het verhaal veel te verwarrend. Neem daarbij het ongemak dat je voelt over de vreemde relatie tussen Jörgen (Gijs Scholten van Aschat) en een 9-jarig kindprostitué en je zit van lieverlee met toenemend afgrijzen naar deze film te kijken.

Het camerawerk van de woestijn in Angola is prachtig, maar verder is de film een aanfluiting. Ik vind het onbegrijpelijk dat deze film destijds ingezonden is als Nederlandse mededinger voor een Oscar.

Zo, pffff, ik was even niet voorbereid op zo''n heftig verhaal gisterenavond. Eigenlijk spookt de film nu nog wel een beetje door mijn hoofd wat dus wel aangeeft dat het indruk op me heeft gemaakt. Het duurde best wel lang voordat de film mij pakte. Ik vond vader, moeder en dochters zo on(be)grijpbaar. Bepaalde uitspraken en gedragingen vond ik gewoon heel apart.

Uiteindelijk weet ik na het einde van de film eigenlijk niet wat van de flashbacks nou echt waar was en wat niet want de man was malende. En de flashbacks gingen door ZIJN hoofd. Aangezien de man helemaal van zijn padje af was kan je dus niet zeker weten of de flashbacks ook echt gebeurd zijn.

Hij werd pas echt gek nadat hij Kaiza had ontmoet dus misschien had ze hem toen al aangestoken met de ziekte die haar moeder had ? Dat gedeelte van het verhaal raakte me eigenlijk nog het meest. De eenzaamheid van dat kleine meisje die zich aan iedereen vastklampt en iedereen uiteindelijk toch weer verliest. Ze snapt zelf niet waarom. Zo tragisch goed neergezet.

Wat een waardeloze prul is deze film. Ik vond het boek destijds intrigerend, maar de film is daar maar een zielige schim van. Misschien leent zich dit verhaal ook wel niet voor verfilming. Het geheel komt erg toneelmatig en eentonig over. Rommelig, verwarrend, opgeklopte emoties, met platte en inhoudloze dialogen. En waarom zijn Nederlandse films altijd zo slecht te verstaan? Misschien moet ik concluderen, dat het boek eigenlijk ook niet zo goed was als ik dacht. Door de film merk je pas hoe vlak en plat de teksten zijn. Misschien heeft me de film wel de ogen geopend in dat opzicht.

Omdat je geen ondertitels leest?

Nee, dat denk ik niet: ik versta de gemiddelde Engelstalige film zonder ondertitels beter dan een Nederlands gesproken film als Tirza. Dat is toch een kwestie van beter opgeleide acteurs lijkt me en misschien ook de regie. Dat zie je op toneel en ook in de film. Toneel in Engeland staat op een veel hoger niveau dan in Nederland en dat zal ook doorwerken in de filmindustrie.

Ja, dat zou natuurlijk ook kunnen.

aardige boekverfilming de rollen zijn goed gecast (de echtgenote,hofmeester tirza ibi, choukri allemaal wat je zou hopen ...prima casting!).

Ik raad aan eerst het boek te lezen voordat je de film gaat kijken anders is het lastig te volgen met flash backs in het begin. Dat is dan ook meteen een minpunt. ze willen veel leuks uit het boek brengen in korte tijd. Dan wordt het rommelig en komt het vaak niet over. de karakters missen veel van de nuances uit het boek... dat is jammer en had volgens mij wel beter gekund (script).

Er zitten aardige/mooie scenes in alleen op het einde voelt het allemaal wat afgeraffeld aan.

Het boek is in dit geval echt veel beter dan de film.(4,5 sterren voor het boek en 3 voor de film )
min 0,5 voor het einde.

Ik weet niet zo goed wat ik met deze film aan moet. Aan de ene kant is het fantastisch geacteerd, heb het eigenlijk zelden zo goed gezien. Aan de andere kant is de film een rommel, sommige gedeeltes duren veel te lang en de andere juist weer te kort.

Wat mij het meest opvalt is de stijl van de film, die werkelijk, zonder te liegen, fantastisch is. Heel mooi gefilmd en het drukt ook de juiste sfeer uit. Jammer laat het script niet toe de film daadwerkelijk tot een hoger niveau te tillen. Ik blijf dus een beetje met gemengde gevoelens zitten.

Sjonge wat een knockout!
geweldige film!
Alleen iriteerde ik me soms wel aan het kleine zwarte meisje wat constant achter Gijs aan hobbeld.
dat had ik al meteen toen ze in beeld kwam.
Maar verders diep respect voor Gijs scholten van asschat.
Wat een prestatie. geweldig.

Keitumetse Matlabo en topacteur Gijs Scholten van Aschat spelen werkelijk de pannen van het dak in deze intrigerende Nederlandse dramaproduktie. In de veel geprezen advocatenserie Pleidooi was voor velen al zichtbaar dat hij tot veel in staat was, maar de Robert de Niro van de lage landen bewijst de laatste jaren zowel op het toneel als op het witte doek een echte alleskunner te zijn. Op de regie valt best nog wel wat aan te merken, maar het acteerwerk maakt natuurlijk een hoop goed.