Winter's Bone (2010)

Harde en deprimerende film zeg.

Mooi in beeld gebracht, dat wel. En erg goed geacteerd ook. Heb wel al van Jennifer Lawrence gehoord (momenteel best hot met The Hunger Games) maar had haar nog niet zien acteren. Bij deze dus wel, en met vlag en wimpel geslaagd! Haar personage, bikkelhard doch fragiel, zet ze met veel overtuiging neer.

Interessante kijk verder in het leven van de onderbuik van de samenleving, want veel sympathieke personages passeren niet de revue. Van je familie moet je het trouwens hebben...

Best een goeie maar wel een zware film, al is er op het einde wel hoop. En da's toch ook belangrijk.

‘Country Noir’, de omschrijving van schrijver Daniel Woodrell voor zijn genre, is de meest abstraherende samenvatting van deze film, die zeer langzaam maar uiterst doeltreffend onder je huid kruipt.
Een zeer rauw, realistisch portret, soms met een documentair karakter, van een uiterst grauwe wereld, zonder gebruik te maken van karikaturen.
Het specifieke landschap van Ozark speelt naast de geweldige, zeer naturelle acteurs de hoofdrol, perfect ondersteunt door zeer passende muziek. Een zeldzaam juweeltje waarin de armoede van de mensen en hun doorzettingsvermogen intelligent worden verbeeld op een manier die moralisme en sentiment uit de weg gaat.
Indrukwekkend neorealisme.

Wrang en naargeestig beeld van de onderkant van de Amerikaanse samenleving.
Een gebied waar je geen autopech moet krijgen als je er noodgedwongen doorheen trekt.
Maar wat een boeiende en beklemmende film is hier gemaakt.
Authentieke personages, waarbij je de indruk krijgt dat het geen acteurs zijn maar de oorspronkelijke bewoners van deze gure uithoek.
Jennifer Lawrence laar hier zien waarom ze een van de rijzende sterren is in Hollywood.
Wat een groot talent.

Alles behalve een feelgood productie, deze sombere, grauwe, huiveringwekkende, wrange, thriller- en film noirachtige karaktermovie, die anders dan anders is. Het verhaal is eenvoudig in elkaar gezet en is niet het belangrijkste; dat is de gesloten sfeer, waarbij je voortdurend gevaar verwacht en die een troosteloos, naargeestig beeld schetst van de plattelandsbevolking/onderkant van de samenleving. De kleurloze beelden maakt alles nog bedrukter en het tempo lusteloos. Uitgesproken zijn slechts de momenten bij gevaar of geweld. Nee, ik ga niet met een opgeruimd gevoel naar bed.