Chitaem 'Blokadnuyu Knigu' (2009)

Vind het op de een of andere manier al een heerlijk klinkende titel. Een van de weinige titels op het IFFR die ik echt graag wil zien.

Je krijgt wat de titel beloofd en ook vrijwel niets meer dan dat. Een groep mensen van allerlei leeftijden die voorlezen uit een boek over de belegering van Leningrad. Aan de geschreven inleiding af te zien is het deels bedoeld als zoektocht naar de emoties bij de voorlezers, dat werkt niet helemaal. Al zijn de verschillen in emotie (enkele voorlezers zijn diepgeraakt (of gaan zelfs huilen), andere zijn zeer zakelijk en weer anderen zijn wat theatraal) opemerkelijk Jammergenoeg werd het beroep van de voorlezers niet ondertiteld (en ik had sterk de indruk dat dat wel beeld stond). Het enige wat zeker was was dat er nog best een flink aantal geuniformeerde mensen bijzaten, waarvan somigen erg jong (minderjarig volgens mij).

Sokurov zit net zo aan de rand van film als Kiarostami's Shirin (vorig jaar mijn eerste film van het IFFR), alleen deze film stelt filmisch veel minder voor. Het zijn echt sec voorlezende mensen in een studio, geschoten op een eenvoudige digitale camera. De verhalen zelf waren regelmatig erg indrukwekkend. Kleine alledaagse schetsen van de betekenis van zo'n belegering met extreme hongersnood. Waarbij van alles ineens eten wordt zoals smeerolie. Waarbij kinderen heel vroeg oud worden, lichaamsfucties gewoon ermee ophouden en mensen van de honger sterven.

Vreemde eend in de Sokurov-bijt

3.0*

Lijkt me een interessante double bill met Blokada.

Waardeloos.

Komop Verhoeven, aan zulke woorden hebben we niks: Onderbouwen!

Na het festival. Ik moet nog zes dagen.

In Reading Book of Blockade laat Aleksandr Sokurov diverse mensen - acteurs, journalisten, scholieren, studenten, militairen - delen voorlezen uit het beroemde boek van Ales Adamovich en Daniil Granin over het beleg van Leningrad. Je ziet mensen in een studio, die stuk voor stuk een deel van het boek voorlezen. Dit wordt afgewisseld met beelden van buiten de studio waar het keihard regent. Dit klinkt misschien fascinerend, maar dat was het geenszins.

Tijdens het kijken vroeg ik me af voor wie deze documentaire nou eigenlijk interessant is. Voor alleen de Russen of ook voor mensen die Russisch spreken. Want niet alleen ontbrak er af en toe een ondertiteling maar het was op momenten ook niet te volgen zo snel ging die ondertiteling. Wat is dan het nut van een documentaire als je het niet kan volgen als Westerling?!

Ik ben een groot liefhebber van de Cinema van Aleksandr Sokurov maar Reading Book of Blockade voegt helaas niets toe aan zijn indrukwekkende oeuvre. Vooral als je doorhebt dat Sokurov audiovisueel zo weinig toevoegt dat hij beter een audiotrack had kunnen opnemen. Reading Book of Blockade is dan ook beter geschikt voor de radio in Rusland. Medium film onwaardig.

Brrr.. echt heel erg saai. Heb het welgeteld een klein halfuurtje volgehouden, maar dit was echt te erg.

Kon met de verhaaltjes echt niks, de aandacht was er niet bij te houden. Af en toe ving ik een fragmentje op, en dan was de gedachte: 'Baby, welke baby?' enz... En dan dat raampje met druppels erop, ah men wat erg zeg, vast omdat het zo grauw was daar... Verder telkens dezelfde editing, complete saaiheid zelfs in de montage. Zit je dan een beetje naar een saaie vertelling, een microfoon en en versterkertje te kijken. De wetenschap dat ik hier nog een uur naar moest kijken, maar ook gewoon lekker bier kon gaan drinken was een beetje te veel van het goede.

Ik stem alleen op films die ik af heb gekeken, maar dit zou echt een dikke nul krijgen..

Ik ben na een uur opgestapt. Het was helaas te vroeg voor het bier.

Maar waarom zou jij of ik niet mogen stemmen?! Van dat uur heb ik niets kunnen volgen vanwege te snelle ondertiteling en te veel verhalen. Stel ik had hem helemaal uitgezeten dan nog zou ik niet weten wat er in dat boek stond.

Gewoon een speciale halve ster plaatsen, Montorsi!

Niks wees op enige verandering en/of verbetering in de film inderdaad, maar een klein halfuurtje vind ik gewoon niet genoeg voor een stem. Ik heb zo toch evengoed aangegeven dat ik dit niks vond.