Peacock (2010)

Uitstekende film waarbij het donkerste geheim van een bankmedewerker bijna uitkomt na een treinongeluk. Een bijzonder verhaal dat op een rustige manier wordt verteld en waarbij het verloop zich tot op het einde laat gissen. En aangezien de film zich tijdens de jaren '50 afspeelt, maakt een-en-ander geloofwaardiger. Cillian Murphy is overtuigend in een boeiende dubbelrol. Waar de film wel wat te kort schiet is de uitwerking, het had best wat langer mogen duren.

Zo! Ik had dus echt niet in de gaten dat die vrouw eigenlijk een man was. (is dit een spoiler? denk het niet... toch??) Wat knap gedaan is dit in deze vreemde, eigenzinnige film. Ik had wat meer van de uitwerking van deze film verwacht, tenslotte zit je als kijker toch te wachten totdat het grote geheim werkelijkheid word. Of ligt dat aan mij? Verder subliem geacteerd door Murphy, erg knap gedaan. Sarandon is altijd goed, al speelt ze een stenen drol. Dat mens is geboren om actrice te worden. Jammer dat de film een beetje onbevredigend eindigt, voor de rest een prima drama / thriller. 3 *

Wel erg veel mensen die niets van deze film begrijpen, vreemd genoeg. En met name het einde.
Zo vaag is het toch niet dat John zijn zoon wil beschermen tegen Emma (omdat hij bang is dat zij steeds meer op zijn moeder begint te lijken), terwijl Emma denkt het juiste voor te hebben met de zoon, maar pas op het laatste moment - wanneer ze de camera uit haar handen laat vallen - beseft dat ze de op het punt staat om Jake op hetzelfde pad als zijn vader te brengen.

Wat hadden jullie dan verwacht? Messteken door het douchegordijn? Explosies?

Geweldige film met een wereldrol van Cillian Murphy, die hiervoor bakken met prijzen had moeten ontvangen.

De synposis nodigt eigenlijk uit tot een komische film, maar dat is het allesbehalve.

Ik zoek adjectieven om de film te beschrijven, maar ik kom steeds weer uit bij bizar. Op zijn zachts gezegd is het een intrigerende film die me een dag later toch niet helemaal loslaat. Zeker niet voor iedereen, wellicht vandaar ook het lage cijfer.

Verhaal gaat over de zonderling John: een wat teruggetrokken doch beleefde jongeman die overduidelijk het één en ander heeft meegemaakt tijdens zijn jeugd. We komen voornamelijk te weten dat zijn moeder zo wat de baarlijke duivel moet geweest zijn, en dat ze onlangs (een jaar geleden of zo) overleden is. Sindsdien (?) heeft John een alter ego ontwikkeld dat telkens netjes het ontbijt voor John klaarzet en zich kennelijk ook met de was en de plas bezighoudt. Luisterend naar de naam Emma.

Wanneer dit geheimpje aan het licht komt door een treincrash (stel je er vooral niet te veel bij voor) komt John/Emma in een lastig parket en ontspint het thrillergedeelte van de film zich. Alhoewel thriller met een korrel zout moet genomen worden. Het is voornamelijk toch een erg tragisch drama.

Iedereen heeft zo zijn theorietje over Johns persoonlijkheidsstoornis, en ik ook Ik ga ervan uit dat John zwaar gedomineerd werd door zijn moeder. Toen deze stierf is hij dit mentaal nooit te boven gekomen en heeft hij het alter ego Emma gecreëerd die de leemte van zijn afwezige moeder moest invullen. Dat werd op het einde ook duidelijk toen Emma John 'vermoordde' en tot het besef kwam dat ze net zoals Johns moeder werd. Daarom ook dat Maggie en het kind uit Peacock weg moesten.

Mensen die de film kijken voor Ellen Page (ik beken) en Susan Sarandon kunnen zich de moeite besparen: hun aandeel is behoorlijk klein. Daartegenover staat wel een sublieme Cillian Murphy die met verve een dubbelrol speelt.

Nu ik m'n review zo nalees toch maar even met een halfje verhogen. Aparte film die je wel even bezighoudt.

Vreemde film, doet me op een of andere manier erg aan Hitchcock denken, zal wel de Norman Bates associatie wezen en de gelijkenis van de acteur met hem. Maar een beetje traag en ook wel iets te afstandelijk of wezenlijk om je echt te grijpen deze film.

een kijkje in het hoofd van de gebroken en verdraaide geest des medemens..... in combinatie met de muziek appetijtelijk om naar te kijken. Niet voor met de hele familie (de meerderheid zal waarschijnlijk van verveling beginnen met het bekijken van de binnenkant van de oogleden) maar wel een film met meer diepgang dan de meeste. chapeau!