Efter Repetitionen (1984)

Interessant, maar wel traag en bespiegelend. Daar moet je een beetje zin in hebben. Ongetwijfeld autobiografisch, want Bergman en zijn actrices... dat wilde wat.

Relaties, en dan weer naar de psychiater, en daarna een somber stuk regisseren van Strindberg.

Gelukkig is Bergman een grootmeester.

Apart gefilmd en aparte vertel en verhaal-structuur, maar erg langzaam en moeilijk om te bekijken. Openingsscene is wel meesterlijk je ziet alleen nog maar de karakters en dan ineens...WHANG: het speelt zich af op een theaterpodium . 2.5*

Gemaakt als soort van toegift direct na zijn fantastische Fanny & Alexander. Het verhaal handelt over theater regisseur Hendrik Erland Josephsson die na een repetitie na blijft praten met een jonge actrice. Geheel zonder verwachtingen ben ik hier heen gegaan, maar persoonlijk ben ik er nog niet helemaal over uit of ik dit nu een geslaagde toegift vind of niet. Enerzijds is het acteerwerk uitstekend en intens zoals eigenlijk altijd het geval is bij Bergman, anderzijds is de setting van de film zo minimalistisch opgezet en zijn de dialogen thematisch gezien zo zwaar dat ik zelfs met heel veel moeite mijn aandacht er geen 72 minuten bij kon houden. Camerawerk vond ik erg apart maar mentaal vermoeiend, de film bestaat vrijwel alleen uit close-ups. Al met al vond ik dit wel een interessante, maar toch niet echt goede film.

Dit is acteerwerk van het allerhoogste niveau. De kracht van dialoog puur sang. Maar wel heel zware kost...

Ontoegankelijk film met hoop intellectueel geneuzel.

Kon er weinig mee.

Bergman #26

Ik ben over het algemeen wat minder enthousiast over Bergmans meer theaterachtige films. Mede daarom had ik even een pauze genomen van de Criterion-box.

Maar deze film viel voor mij precies op z’n plek. Het spel tussen de regisseur en de jonge actrice vond ik bijzonder fascinerend.

4*

Overigens klopt er van de beschrijving hierboven niet veel.