The Tragedy of Othello: The Moor of Venice (1952)

De openingsscene is geweldig en overdonderde me. Orson Welles speelt gedurende de gehele film een geweldig spel tussen licht en schaduw. In het begin zijn de dialogen van Shakespeare een drempel, ze zijn niet bepaald eenvoudig te volgen, maar naarmate de film vordert wen je er aan en zeker naar het einde toe komt de kracht ervan boven. De aankleding is prachtig en de massascenes indrukwekkend. Orson Welles zet een krachtige acteerprestatie neer in de hoofdrol. maar het sterkste is de geweldige zwart-wit cinematografie, die een van de mooiste is die ik heb gezien. ****½

Ik heb in principe vrij weinig met Shakespeare, en heb verder ook nooit het verhaal van Othello gehoord of gelezen, kende het alleen van naam. En nu nog steeds spreekt het verhaal me niet zo ontzettend aan, maar Welles heeft het in mijn ogen wel erg goed in beeld gebracht. moest ook erg aan Eisenstein denken. Met name het gebruik van licht en schaduwen. En dat is zeker iets positiefs. Naar mate de film vorderde begon ik hem steeds beter te vinden en zeker het slot was geweldig.

Ook een uitstekende cast, moet eerlijk zeggen dat ik nog nooit van welke acteur dan ook heb gehoord. Op Orson Welles na natuurlijk, want naast een geweldige regisseur was het ook een buitengewoon goede acteur.

4*

De Docu: Filming Othello van Orson Welles staat overigens in zijn geheel op Youtube
YouTube - Filming Othello - Orson Welles 1/10

Nu te koop bij de Fame, 10 euro.

Oh, hemeltje lief nee. Dit vond ik echt verschrikkelijk. Ben er ook meteen achter dat Shakespeare helemaal niets voor mij is. De film zelf vond ik ook niet al te best, de make-up van Welles was afgrijselijk (hij moest een Moor voorstellen, maar hij leek meer op Rachel Hazes).

Woorden schieten tekort. Het is dat Welles zo'n geweldige acteur/regisseur is, want ik vergeef hem deze misstap. Maar het was niet best.

Ook na het zien van The Tragedy of Othello: The Moor of Venice blijf ik er bij dat Orson Welles de enige regisseur is die Shakespeare naar het doek kan toveren. Voorwaarde daarbij is wel dat hij er ook een behoorlijke dosis 'Welles' tegenaan gooit en dat is bij deze film minder het geval. Het visueel perfecte en imposante MacBeth springt vanwege de scriptveranderingen veel handiger om met de zware dialogen van Shakespeare dan deze. Bij Othello had ik het gevoel alsof Welles meer moeite had met Shakespeare en het is duidelijk dat hij een deel van z'n contrastijke Hollywoodsnufjes overboord gooit. Dat is jammer. De film weet minstens te fascineren maar voelt (vooral door een nogal slechte audio-track) wat amateuristischer aan. Degelijke verfilming maar Welles heeft ze beter gemaakt.

Knap werk van Orson Welles. Maar het is te duidelijk te zien dat de beste man een budget van niets tot zijn beschikking had. Slecht ingesproken en af en toe erg rommelig. In Citizen Kane van 10 jaar eerder of The Trial van 10 jaar later komt zijn talent stukken beter tot zijn recht.

Daarbij komt nog dat ik niet zo'n liefhebber van Shakespeare ben. Van de verfilmingen in ieder geval. Ik stoorde me mateloos aan het theatrale acteerwerk en de oubollige dialoog. Het lijkt me ook dat deze film is gemaakt voor mensen die het verhaal van Othello al kennen. Het verhaal wordt echt van de hak op de tak in beeld gebracht en is voor een leek totaal niet duidelijk.

Dit trok ik erg slecht. Jammer dat dit project van Welles mislukt is.
1.5*