Morning Glory (2010)

Verrassend geslaagde film dit. Hier lees ik vooral negatieve commentaren en met een terugkerende kritiek kan ik het moeilijk oneens zijn: het verhaal is enorm cliché. Het is inderdaad een reeks plotwendingen die zo uit een scripthandboek lijken te komen en die de schrijfster alleen maar van kleur hoeft te voorzien. Gelukkig blijkt schrijfster Aline Brosh McKenna nog best goed te kunnen inkleuren. Het gebrek aan originaliteit in de vertelling wordt enigszins gecompenseerd doordat de meeste grappen gewoon goed zijn en er een aantal fijne dialogen inzitten. Niet alles pakt goed uit. Er lijkt een poging in te zitten tot satire rond dit soort televisieprogramma's (die ik overigens nooit zie, of wil zien, dus ik kan moeilijk zeggen hoe accuraat het is), maar het blijft wat mild en vaag. En dat het verhaal cliché is gaat storen als gekozen wordt voor een wel erg voor de hand liggend einde die in de plaats komt van wat een hilarische climax had moeten zijn. Jammer.

Dergelijke minpunten stonden gelukkig het kijkplezier niet volledig in de weg. Het is eigenlijk een soort screwball comedy en als die maar een beetje goed uitgewerkt zijn vind ik ze al snel vermakelijk. Wat hier vooral goed werkt is de vlotte regie van Roger Michell, die een soort schwung aan de gebeurtenissen geeft die ik erg goed vond werken. Een prettig-gestoorde drukte met veel rennende mensen (vooral Rachel McAdams moet in goede conditie zijn geweest) en veel andere bewegingen. Michells regie is niet nadrukkelijk, maar dat past wel bij dit soort komedies. Verder is Rachel McAdams wel een gouden troef hier. Ze speelt hilarisch, aandoenlijk en zelfs geloofwaardig genoeg om mij nooit echt te laten merken dat ze aan het overacteren is. Ford en Keaton doen vooral waar ze goed in zijn, wat hier prima werkt.

Het is geen grootse komedie, nee. Misschien is de grootste frustratie wel dat het wel degelijk een grootse komedie in zich had. Maar voor mij had de film toch genoeg te bieden om een goed stuk vermaak te zijn.
3,5*

P.S.: Ook leuk om te weten dat Jeff Goldblum nog leeft. Ik vroeg toevallig vorige week nog af wat er in vredesnaam van hem geworden was. Ik kon geen film van hem noemen die na Jurassic Park 2 kwam.

Fijn.

Nergens bovengemiddeld maar wel leuk om een keertje te zien. McAdams is een snoepje om naar te kijken en Ford en Keaton spelen ietwat karikaturale doch aimabele personages. Valt verder weinig negatiefs noch positiefs over te vertellen.

Geen hoogvlieger maar dankzij de cast die er zichtbaar zin in had is dit toch nog best een leuke luchtige komedie geworden met een licht randje drama eromheen. Van de cast deden vooral de hoofdrolspelers Rachel McAdams (fraaie meid overigens) en de norse Harrison Ford het leuk. Het was ook leuk om Diane Keaton weer eens te zien alleen was haar rol iets te overdreven en eigenlijk ook niet echt grappig. Het verhaal stelt natuurlijk niet veel voor en is verre van origineel maar het keek zich wel lekker weg en soms viel er ook nog wat te lachen.

Overigens wel een grappige titel deze film voor mannen

Aardige film.

Inderdaad jammer van het simpele verhaaltje. De cast en de lekker vlotte vertelling maken voor mij veel goed. Ik keek de film vooral vanwege Ford, Goldbloom en Keaton. Hoewel ze niet groots hoefden te acteren blijkt toch wel dat hun aanwezigheid al voldoende is om zo'n film body te geven.
Rachel McAdams kende ik niet, maar ik werd aangenaam verrast door haar frisse verschijning en is wat mij betreft een aanwinst.
Een prima film als je je wilt ontspannen.