Ruusujen Aika (1969)
Alternatieve titel: A Time of Roses

6 stemmen | gemiddelde 3,33
Finland
Sciencefiction108 minuten / 111 minuten (director's cut)
geregisseerd door
Risto Jarvamet
Arto Tuominen,
Tarja Markus en
Ritva VepsäHet jaar is 2012. Raimo Lappalainen, een historicus, wil graag laten zien hoe het leven er vijftig jaar geleden uitzag. Hij raakt geobsedeerd in het lot van het fotomodel Saara Turunen, die op mysterieuze wijze stierf in 1976. Hij is zo geïnteresseerd in de biografie over haar dat hij besluit er een film over te maken. Voor de hoofdrol cast hij de jonge Kisse Haavisto. Ondertussen wordt een staking bij een kerncentrale verborgen gehouden voor de massa door de media.
3,0
[permalink] geplaatst op 19 januari 2012, 15:46 uurTe zien op het IFFR, lijkt me een buitenkansje en in elk geval één van de meest bijzondere dingen uit de editie IFFR 2012.
3,5
[permalink] geplaatst op 19 januari 2012, 17:38 uurbest een mooie film! ik had er wel meer van verwacht... zeker een must voor liefhebbers van jaren 60 stijl
maar qua buitekansjes zijn de Cinema Marginal films toch net wat moeilijker te zien buiten het festival denk ik...
3,0
[permalink] geplaatst op 19 januari 2012, 17:41 uurVast, maar dit is (ook) zoiets dat je nu moet gaan kijken ipv Scorsese of McQueen (of van mijn part Kahn of Hong), want anders sla je jezelf later nog eens voor je kop.
3,0
[permalink] geplaatst op 24 januari 2012, 22:39 uurEens. Iemand enig idee of het een digitale of gerestaureerde mm vertoning is?
3,0
[permalink] geplaatst op 24 januari 2012, 22:45 uurIk denk film, de 'print' komt van het Finnish Archive volgens de IFFR website.
edit: in het gedrukte IFFR krantje staat 35mm (maar niet of-ie gerestaureerd is - staat wel 108min dat is dus niet de director's cut als ik de info hier mag geloven).
3,0
[permalink] geplaatst op 4 februari 2012, 8:56 uurNou de kopie was in elk geval geen gerestaureerde - zoveel was wel duidelijk. Een strenge beoordeling van mijn kant. Hoewel het gegeven best een leuke film had kunnen opleveren (a la Blow Up van Antonioni of 'Do Androids Dream of Electric Sheep' om maar gelijk twee onbereikbare mijlpalen uit de mouw te schudden) en de vormgeving erg fijn Sixties was (en dus zeker geen 2012) werkte het maar matig, omdat de film zo allemachtig statisch was. Vooral in beeld, maar ook in verhaal ontwikkeling en tempo. 't was mij te droog en te weinig sprankelend (die hoofdrol speler ook

) om de volle lengte te boeien.
Om nog even een vergelijking te maken: recent zag ik Elio Petri's La Decima Vittima. Ook een kolderieke SF uit de Sixties, maar die had tenminste ook nu nog flair, dan vond ik deze Finse klassieker toch meer een voorbeeld van 'de tand des tijds' niet goed doorstaan.
Wel leuk om 'm nu eens gezien te hebben met dank aan het IFFR en hun Peter von Bagh (scenarioschrijver ditmaal) retro.
2,5
[permalink] geplaatst op 5 februari 2012, 19:50 uurIk en het met bovenstaande eens. Vond het plot ook wel geinig, een beetje dystopie, een beetje Blow Up. Maar door die tand des tijds kwam ik eigenlijk nooit echt in de film. Het vroege tijdstip hielp ook niet echt mee, maar als de film echt boeit dan maakt dat ook niks meer uit. Raar begin ook, waarbij het lijkt of je naar een tweede aflevering gaat kijken en de eerste samengevat wordt door een Engeltalige voice-over. Dat zal wel een internationale versie zijn. Ik heb ook de indruk dat de versie van het IFFR nog wat korter was dan de bovenstaande 108 minuten.
2.5*