De Gelukkige Huisvrouw (2010)

pff een lange zit.

Ik ben nooit een groot fan geweest van Komt een Vrouw bij de Dokter. Ik vond de film niet slecht, maar overgewaardeerd en gehyped. Ik was dan ook positief verrast door De Gelukkige Huisvrouw.

Goed verfilmd met een zeer goede rol van Carice. Helaas zijn enkele zaken wel erg cliche en stigmatiserend neergezet (zoals het "gesticht" waar ze in terechtkomt), wat het realisme niet ten goede komt. Al met al niet verkeerd, enneh... het blootgehalte viel me alleszins mee.

3.5*

Net of dat erg is.

Dat was het enige dat nog een beetje te doen was.

Aardige film, goed geacteerd, al ben ik niet zo fan van Carice van Houten, maar ze deed het goed.
3,5

Ik heb deze film eerder wel aardig beoordeeld. Maar mijn waardering voor Carice is bleekbaar zo hoog dat ik niet naar de film heb gekeken. Wat een verschrikking is het.

Begon ontzettend goed met de heftige bevalling en het begin van de psychose (de baby in de doos). Maar ik vond dat ze te snel door dit begin van de film door gingen. Dit had wat langer van mij mogen duren, en de tijd vanaf dat Lea in de inrichting zit, had wat korter mogen duren, want dit viel erg tegen. Dit was nogal soft en dat was jammer. Ze hadden de psychose denk ik wel wat meer kunnen uitdiepen. Daar had ik eigenlijk op gehoopt bij deze film.
Door het goede acteerwerk (niet alleen Carice, maar ook Waldemar!) toch een half puntje erbij en met het heel goede en heftige begin en het aardige vervolg van de film kom ik uit op een *3.

Deze film heeft goeie momenten en hoewel geen fan van Carice vind ik haar hier overtuigend spelen. Helaas wankelt de film aan alle kanten door bijv. personages die worden geïntroduceerd maar vervolgens niets mee wordt gedaan, een slecht acterende moeder en een verwerkingsproces dat ineens weer goed is, die 'luchtige' momenten maken de film oppervlakkig terwijl het de mogelijkheid had om heftiger en dieper te gaan... Gemiste kans, maar waarschijnlijk wel bewust om zo een breder publiek aan te spreken. Maar daar heeft de Nederlandse cinema wel vaker last van...

Het acteerwerk van Carice houdt deze film nog op de been. Dat hele gedoe met haar vader had er van mij uitgemogen. Dat komt de film niet ten goede. De scènes in het gesticht deed me zoveel denken aan One Flew Over The Cuckoos Nest. Alleen nam 'de huisvrouw' zichzelf iets te serieus. Het begin van de film is sterk, maar naarmate de film vordert zwakt het af. Krappe voldoende dankzij de overtuiging van Carice!

Top geacteerd door Carice!

Het eerste helft was echt huiveringwekkend. Ik vond het tweede deel een beetje inzakken en het eind zelfs een beetje afgeraffeld.
al met al kan ik de film zeker waarderen.

Aangrijpende film, beter dan het boek.
Beetje te overdreven zo af en toe.
Waarschuwing vooraf, als je zwanger bent van je eerste kind...NIET KIJKEN...krijg je een erg vertekend beeld van een bevalling!
Vond dat Carice de hele film draagt, ze acteert erg goed!
Het verhaal is een beetje te zo af en toe, maar de emoties worden wel rauw gespeeld.
Al met al het kijken wel waard, maar niet het opnieuw kijken.

Een beetje een tegenvallende film... Ik had dan wel niet echt bepaald hoge verwachtingen, maar ik had hem toch iets beter ingeschat. Het acteerwerk van Carice en Waldemar is best goed. Maar het verhaal wordt een beetje vreemd op een begeven moment. Lea wordt opeens doodongelukkig met haar zoon en probeert hem om het leven te brengen. Hoe dit in beeld wordt gebracht is niet zo geloofwaardig omdat het nogal onverwacht is (imo). De scenes in het gesticht waren wel leuk (die gast wat de hele tijd Lea wilde knuffelen bracht me toch wel een glimlach op mijn gezicht). En daar werd de situatie dan wel goed in beeld gebracht. Maar als Lea weer naar huis mag en over haar vader begint, komt er een nieuw subplotje wat eigenlijk niet zo interessant is. Naar het einde toe vond ik de film dan ook best langdradig worden. Het einde zelf vond ik ook een beetje onverwacht... Over het algemeen is het geen slechte film, want hij had zeker wel pluspunten. Het is ook best wel leuk om eens gezien te hebben. Maar ook niet meer dan dat.

2,5*

Matige film waarin een vrouw, na een zware bevalling, in een postnatale depressie belandt. De film begint goed, en heeft een aantal humorvolle teksten. Alleen zakt het geheel langzaam aan wat in en wordt minder boeiend. Carice van Houten zit op het randje van over-acting, maar komt er net mee weg. Net geen 3.0 sterren.

Wat een ramp van een film. Onze "beste" actrice gaat hier volledig door het ijs,.
Wat een triest geval van over-acting. Alleen al die eerste 15 minuten van de film. Alle cliches over de Nederlandse film worden direct bevestigd.
Binnen 30 seconden is de eerste blote reet al weer in beeld.
Alsof de jaren zeventig dunnetjes worden overgedaan.

Nou vind eigenlijk dat je dat best mag zeggen, ze is ook een waardeloze schrijfster en al die vrouwen die met haar boeken weg lopen proberen zich gewoon aan haar te spiegelen, al kan ik me niet voorstellen dat je zo iemand als voorbeeld hebt haha

Het grootste probleem is natuurlijk het egocentrische personage (dat Van Rooyen zelf ook is natuurlijk) Een vrouw die een kind neemt, dat zelf eigenlijk niet wil maar het maar doet omdat manlief dat wil. Manlief die er verder geen verantwoording voor wil nemen. Een moeder die irritant is...

De humor is ook geforceerd "vanuit de hoogte" (kijk mij stoer zijn als vrouw grappen).
Niets ten nadele van Van Houten, want die weet toch een aantal momenten "te pakken" wat al een Godswonder mag heten, maar nee.... er is geen enkel hoofdpersonage in dit verhaal die me aanspreekt of waar ik sympathie voor voel. Koude, egoïstische zooi en dan medelijden willen kweken? Ik loop in het dagelijkse leven ook met een boog om dit soort types heen. Brr.....

De Gelukkige Huisvrouw laat zich te makkelijk karakteriseren als tweedelig.

De opening is erg wisselend. De film probeert op momenten schokkend en zwartgallig te zijn, maar is vaak overdreven en slaat dan de plank mis. Stukken als de badkamerscène en de postnatale overstroming zijn dan weer erg mooi weergegeven. Daarna zakt de film heel erg diep weg en krijgt het geheel een véél te hoog OFOTCN-gehalte. Het subplot over de vader (hij heeft nooit van me gehouden) en de stereotype rol van de moeder (ze houdt meer van mijn zus dan van mij) worden langdradig uitgekauwd. Jammer dat het verhaal zich niet focust op het vooraf zo interessante ogende uitgangspunt; de relatie tussen de moeder en het kind. Hier laat de film het echt afweten. Audiovisueel was het noch interessant, noch storend.

2*

Ik kwam moeilijk in de film, maar zeker de moeite waard. Voor een Nederlandse film is die zeker goed. Het verhaal is sterk. Acteren is ook goed.

Vond de film niet heel erg bijzonder.
Film pakte me nergens echt helaas.
Einde was ook wel voorspelbaar.
Maar Carice acteerde wel weer erg overtuigend
2,5*