Les Barons (2009)

Ow, waar heb jij deze dan vorige week gezien?
Hier in Antwerpen was hij vandaag in de zalen.

Een leuke film, maar hij is op verhaaltechnisch vlak geen echte hoogvlieger en ook de humor zit er voor mij iets vaker naast dan op. Enkele verhaalelementen waren iets te vlak uitgewerkt, waardoor ik de essentie van bepaalde conflicten (Hassan-vader, Hassan-Mounir) wel begreep, maar dat ik het te geforceerd vond overkomen. Ik moest denken aan wat voor een moeilijke evenwichtsoefening het blijft om een verhaal op de perfecte manier te brengen: de ingrediënten zijn er wel allemaal, maar de mix werkt niet zoals het zou moeten (maar is ook niet slecht te noemen).
De beelden oogden erg verzorgd, de film had soms weg van een Jeunetfilm (vond het trouwens leuk dat de kruidenier 'Lucien' heette, leek me op het einde van de film een knipoog naar Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain te zijn) wat uit mijn mond als een mooi compliment beschouwd mag worden. De film bevat ook een leuke mix van personages, enkele leuke grappen en een mooie dynamiek.

3,5*

Een hilarische film over serieuze dingen. De regisseur pakt de problematiek rond hangjongeren in Brussel en omgeving aan op een frisse, originele wijze, zonder moraliserend of onnodig brutaal te zijn. Eigenlijk gaat de film ook niet over problemen rond hangjongeren, hij gaat over de hangjongeren zelf en hoe ze omgaan met het dagelijkse leven als werkloze en allochtoon.
De film zit vol zelfspot, heerlijke scènes, rake oneliners ('In het westen is het wel zo dat de klant koning is, maar we zijn hier in België en hier heeft de koning niks te zeggen.' ) en Jan Decleir is ge-wel-dig als cynische groenten- en fruit-venter. Een aanrader, een film die de soms nogal duffe geschiedenis van de Belgische film wat kan opsmukken.

Maar waarom breekt een film als dit nooit door in Vlaanderen? In Brussel en omgeving breekt deze records, maar in Vlaanderen heeft geen hond al van deze film gehoord. Zoiets komt niet in het nieuws, noch in kranten of tijdschriften (met uitzondering van één klein recensietje in de Humo en een artikel in de Standaard).
Ik ben dan nog speciaal naar de UGC in Antwerpen gemoeten om deze te zien, omdat men deze in geen enkele cinema in mijn buurt draait. Hier in Mechelen draaien ze uitsluitend Amerikaanse bucht en Vlaamse films, niks anders. Bovendien zat er in de zaal in Antwerpen amper vijftien man.
Tot voor een paar maanden geloofde ik nog dat het goed ging met de Belgische film. Nu ben ik dat geloof zelfs kwijt. De films zijn goed, maar er gaat geen kat naar kijken.

Hehe, denk dat ik eenzelfde reactie van jou gelezen heb op Cinenews

Ik denk dat je toch liever de term "Hollywood bucht" gebruikt ipv "Amerikaanse"
En alhoewel ik niet goed snap wie beslist welke film waar wordt gespeeld zijn er nog een pak films die ik hier ook moet missen in UGC of Cartoon's. Sommige spelen ze enkel in Brussel of Gent.
Kijk bvb naar de nieuwe film Samson & Delilah.

Vroeger reed ik dikwijls van Mechelen naar UGC om films te gaan kijken. Gelukkig kan ik het nu te voet doen.
En hoop dan ook dat we meer van deze films te zien krijgen.
Ook al zijn de zalen soms bijna leeg.

Leuk om een keertje gezien te hebben, maar uiteindelijk niet meer dan dat. Ik vond de personages te stereotiep - wat ook duidelijk de bedoeling was - maar niet op een grappige manier. Les Barons is zo'n beetje het soort film dat je kan verwachten van iemand die de clichés (positief of negatief) van een etnische minderheid op de hak neemt: sympathiek, maar verder erg voorspelbaar.

Na de film las ik een interview met Nabil Ben Yadir waarin hij zich bijzonder negatief uitlaat over onze Belgische samenleving. De teneur was betrekkelijk zuur, zeg maar. Veel meer dan ongenuanceerde cafépraat was het niet. Als er een ding is waar ik een hekel aan heb, zijn het eendagsvliegen die hun platform gebruiken om wat tegen scheentjes te schoppen. Boe!

Downloaddiscussie verwijderd.

Bij vlagen vond ik dit wel leuk. Bereid je voor op een goede portie zelfspot, want de regisseur zelf is van allochtone afkomst en steekt de draak met zowel de luiheid van de Marokkanen als van het latente racisme van de Belg (heel klein beetje). Was de regie van een gewone Belg, dan had men de film van grove stereotipering verweten... zeker weten. Maar provocatie hoeft niemand hierin te zoeken. Les Barons is vooral een oproep naar mentaliteitswijziging.

Het is over het algemeen wel een optimistische film. De Marokkanen in de film zijn geen hatelijke tweederangsburgers maar stuk voor stuk sympathieke personages die voor zichzelf een contra-productief systeem uitgevonden hebben (les Barons), en stilaan beseffen dat het toch loont om je steentje bij te dragen aan de maatschappij. Het is bvb niet alledaags dat een Marokkaanse als TV-omroepster uitgebeeld wordt in een film, maar het is wel de realiteit dat iedereen gelijke kansen heeft.

De film brengt met een fluwelen handschoen de twee culturen dichter bij elkaar, zonder daarbij misprijzend en minachtend te worden. Les Barons zit vol goede bedoelingen maar cinematografisch had dit dan wat minder te bieden. Ik had graag wat meer Brusselse sfeer gezien.

Afgrijselijk ! ! !

Verrassend goede komische film over luie allochtone werkloze hangjongeren.

Een film die moeizaam op dreef komt en aanvankelijk verwarrend is. Gedurende het bekijken heb ik mezelf er op betrapt om slechts driemaal te kunnen glimlachen met de humor, die overigens véél te zwak was.
Ik zag afgelopen jaar de trailers van deze prent en was enthousiast om de hele film eens te zien. Wat een tegenvaller. Halfweg de film kreeg ik al zin om het zaakje af te zetten. Te langdradig en een soms ietwat (te) naïeve karikatuur van de Brusselse allochtonen. 2*.