Een gemiddelde waardering van 7,8 op IMDB bij 183 stemmen...hier is krek weer eens wat aan de hand, potdikkie.
Dit schijnt idd. de meest critically acclaimed film ever uit de Filippijnen te zijn, al zegt dat mij verder ook geen rooie biet. Ieder sociaal derde wereld drama is wel door het neo-realisme beinvloed, dus dat zegt al evenmin veel. Wat die noir invloeden betreft: die zie ik niet echt. Wel is het duidelijk dat Schrader en Scorsese idd. naar het slot van dit filmpje hebben zitten kijken.
In feite is dit werk gebaseerd op een roman in feuilletonvorm van een zekere Reyes, die inspiratie verklaart dan de overvloed aan gebeurtenissen waar we op getracteerd worden. Alle mogelijke vormen van grootstadsmisère vliegen je hier om de oren in Dickensstijl, wat rustpunten hadden geen kwaad gekund.
Zoals reeds aangestipt moeten de flashbacks vooor de feel good momenten doorgaan. Deze zijn niet alleen dik melodramatisch, maar de croscutting die Brocka ervoor gebruikt kwam af en toe erg onhandig over. De snel gemonteerde gewelddadige scènes daarentegen waren uitstekend .
Die ouwe nicht Brocka kwam zelf op het idee wat "romantiek" aan de film toe te voegen, zonder dat het gelukkig te expliciet wordt. Die ouwe pisnicht met dat schoothondje was trouwens wel grappig ( voor de op MM overvloedig vertegenwoordigde gay community plaats ik dit maar zonder spoilers

).
Totale onbekendheid met een filmcultuur kan komische situaties opleveren: zo dacht ik dat de naam Ligaya( een wonderschone en dus niet Filippijns uitziende dame) verwees naar Poe, maar ligaya schijnt in Tagalog "blij" te beteken.
Het acteerwerk valt met zo'n exotisch taaltje niet geheel adequaat te beoordelen, maar het leek me niet best.
Ten slotte nog memoreren dat het verhaal duidelijk is geinspireerd door de zoektocht van Orpheus naar Eurydice in de onderwereld.
p.s.: deze film schijnt tig Engelse titels te hebben, waarbij het "neon" in 1 daarvan staat voor de felverlichte bordelen in Manila, die in de film als een soort pars pro toto deze benaming meekrijgen.