Nog best goed.
Ik heb al vaak grappen gehoord over Miley Cyrus, zowel op internet als in real-life; ik kende haar eigenlijk helemaal niet, dus had ook niet veel last van vooroordelen of andere kraak-kijkbeurten-ideeën. Echter zegt het plot al genoeg, toch maar aangezet. Alles verdient een kans.
The Last Song is een prima onderhoudend filmpje, nergens vernieuwend, intens of in ook maar enige vorm uitdagend. Een paar mooie zonsverduistering scènes en je zit al lekker in de notebook-sfeer, en daar is op zijn tijd niets mis mee, want het werkt uitstekend in deze film. Hoewel je overal je twijfels bij kan zetten, heb je toch druk om de film af te kijken. En in die zin is de film gewoon geslaagd, hij laat het je toch als een soort ervaring meeleven. Je moet er voor vallen, maar goed... dat kan ik wel. Eens in de zoveel tijd een lekker sentimenteel dramatje is precies waar ik behoefte aan had.
Toch heeft de film te veel minpunten, zo is dat broertje op het zachts gezegd HEEL irritant. Ik kan best begrijpen dat op zijn leeftijd deze prestaties goed zijn, maar dat wil nog niet zeggen dat zijn rol niet veel te hoog gegrepen is. Of ook maar voor een andere leeftijdgenoot. Wat een belachelijke rol was dit, ik had hem liever helemaal niet gezien, dan was het verhaal veel beter naar voren gekomen. Dan hadden we een veel mooiere situatie i.p.v. deze geforceerde broer-zus-band. Dan kaart ik ook nog even het ongelofelijk saaie script maar aan, werkelijk niets is vernieuwend. Onbegrepen dochter, rijk jochie wat wordt gecommandeerd,
kanker en al die andere rotzooi over ''perfectie en liefde'' (wat een goedkoop onderwerp

, zeker de benadering) is eigenlijk gewoon beschamend. Dat hier veel mensen intrappen, waaronder ik ook, is gewoon een geluk en waarschijnlijk gewoon een recept van Hollywood: als filmmaker mag je dit echt niet serieus gaan ten toon stellen. In die zin zou ik het een dikke 0,5 moet geven. Maar toch is het vermakelijk, sentimenteel en pakt het je (HEEL LICHT!):
3 sterren