Shinboru (2009)

Het is immers alweer bijna een jaar geleden dat ik deze film zag. Aanvankelijk kon ik de film zeker waarderen, maar bleek hij niet aan mijn gigantische verwachtingen te kunnen voldoen. Zo was bv. de sushi zonder saus niet universeel/lekker genoeg voor mij om de grap te kunnen waarderen en was ik reeds op de hoogte van de vloekende non, waardoor de grap er daardoor ook al een beetje vanaf was.

Nu komen er nog steeds flashbacks bovendrijven van deze film: de maffe stripaankondigingen, de vele gadjets die uit de muren tevoorschijn kwamen en het magnifieke laatste kwartier waarin de hoofdrolspeler evolueert in een soort God. Ik zou wensen dat deze film ergens op dvd beschikbaar was met Engelse subs! Reden genoeg voor een verhoging. Een uniek product. 4,5*

Weer eens herzien, blijft onverminderd fantastisch. Deze keer gekeken met iemand die nogal in probeerde te gaan op de symboliek van de film. We kwamen niet verder dan enkele tegeltjeswijsheden, hetgeen mijn eerdere overtuiging sterkt dat het in deze film toch vooral gaat om de humor en niet zozeer om een mogelijke boodschap. Laatste shot is wat mij betreft vooral een grote knipoog.
Ik blijf me over de fantasie en de creativiteit die op het scherm getoverd wordt verbazen, het is ook nog eens prachtig opgenomen, en de eindscène blijft magistraal. Mijn top 10 is nog niet stabiel, hoe verder naar onder hoe meer ik het gevoel heb dat de films die erin staan niet "ultiem" zijn. Echter, over Symbol ook nu weer geen enkele twijfel, die staat zo vast als een rots!

Het verbaast me dat je hem nog niet gezien had. Doe er snel wat aan, zou ik zeggen!

In positieve zin verrast door deze verfrissing van een film
Toen ik het plot las had ik soort van een Cube-achtige film, verwacht. Maar dit is toch andere koek.
Hoe het drukken op engelenpiemeltjes tot allerlei vreemde dingen kan leiden en dan uiteindelijk tot zijn ontsnapping of toch weer niet?
Het is toch wel lachen hoe de verwoede pogingen van de man om te ontsnappen vaak tot niets uitlopen en dan de geniale eureka scènes hoe hij het in zijn hoofd ziet.

Daarnaast heb je nog het verhaal over de Mexicaanse worstelaar dat me eerlijk gezegd gestolen kon worden, want wanneer deze scènes begonnen vroeg ik me toch steeds af wat er met de man in de kubus aan de hand zou zijn. Overigens wel een leuke worstelscène aan het eind.

Tot je er dus achter komt dat het verhaal van de Mexicaanse worstelaar gewoon onderdeel is van de opmaat van man.

Het laatste kwartier vond ik dan weer net iets te overdreven helaas.
Dat hij een soort van 'god' is en alles kan besturen.

Dikke 3,5 sterren.

Zou ik ook wel willen weten. De film heeft bijv. in de UK een biosrelease gehad als ik het me herinner. Dan moet er toch ook een dvd komen?

Een beetje tegenvallend want het concept sprak me heel erg aan. En na het ontdekken van japanse humor met Kitano waren ook op dat vlak hoge verwachtingen, maar na een dubbele scheetgrap gingen die snel omlaag. Geen momenten gehad waar ik om heb kunnen lachen, de strip-intermezzo's waren wel komisch net als wanneer hij vastzit in het nog kleinere kamertje en beseft hoe goed hij het wel niet had. De parallel lopende gebeurtenis in mexico was ook niet veel boeiends en vooral de scheldende non was erg makkelijk, hoewel het show worstelen wel een vermakelijk tussendoortje was.

Heerlijke maffe film. Op momenten grappig, en op andere momenten heerlijk absurd. Alles werkt eigenlijk toe naar een geweldige climax. Al gaat het op het eind met de beelden/muziek net even wat te lang door. Ja, erg leuke film.

Mocht je zin hebben om een WTF-film te zien, dit is een zeer goede keuze!
Het idee om een gek in een kinderachtige pyjama in een egaal witte ruimte te stoppen, intrigeert mij.
De uitwerking van dit bijzonder originele concept is dan weer minder geslaagd naar mijn mening. Dit komt vooral door de slechte uitwerking van de humor. Wellicht als ik volgegooid ben met drank bestaat er een kansje dat ik ga lachen om de (voorspelbare) grappen van Symbol.

Afgezien van de humor, probeer je toch de hele tijd te zoeken wat nu het achterliggende idee is geweest. En aan de recensies te zien ben ik daarin niet de enige geweest. Dat alleen is wel weer komisch, dat er achter zo'n onzinnige film een betekenis gezocht moet worden.

Duidelijk is, is dat onze vriend in pyama's achter de knoppen zit. Hij is/wordt God.
Mijn interpretatie is dat de regisseur dus duidelijk wil maken, dat alles in het leven volkomen random is en niet met opzet of doel. En eigenlijk wil deze film, de traditionele God ontkrachten door er zo'n Japanse idioot als God van te maken.

Maar dan komt de finale scene en dan gaat het niet meer om pikkies van engelen maar de reuzen*** van God.
En dan ben ik werkelijk de draad kwijt, ik snap het niet meer. Ik ga in de gaten houden wat de volgende recensies voor interpretatie aan Symbol geven