Rabbit Hole (2010)

The only way out is through

Een goed drama kun je dit wel noemen. We krijgen te zien hoe een gezin als het
ware uit elkaar groeit om het verlies van hun zoon.
Beide verwerken het op haar eigen manier. Al kon ik mezelf niet vinden in de manier van
Becca. Al is dat iets persoonlijks, ze vulde haar rol wel heel goed in.
Aaron Eckhart deed het ook heel goed, al zag ik zijn rol op een gegeven moment vervreemden richting Gaby....
Het verhaal met de wroeging richting de dader deed het ook wel goed. Hrt einde laat zien
dat de pijn nooit zal verdwijnen (wat ik geloof) maar dat het toch ook doorgaat...

Een behoorlijk zwaarmoedige film is Rabbit Hole, maar ondanks het goede acteerwerk en wat momenten kon deze film mij toch niet echt bekoren

Rabbit Hole.

Ik kende John al van Shortbus en ondanks de nogal foute film was het wel een interessante regisseur die zich bij mij introduceerde met veel seks en fleurige shots. Nu ben ik eerlijk gezegd de film en naam een beetje vergeten en kwam ik deze toevallig tegen op Film1. Kende de film wel al doordat iemand een vage vergelijking maakte qua onderwerp als met Antichrist (Lars von Trier) wat natuurlijk wat interesse werkt. Hoewel me die vergelijking qua film totaal niet aan staat, is het thema ''rouw om zoon'' natuurlijk wel hetzelfde en verkeerd Nicole ook een klein beetje in wanhopige daden.

Dit soort films weten me altijd wel te bekoren. Juist omdat dit ''klein'' drama is, is het veel intenser en krijg je sneller een band met de personages i.p.v. dat je de film als geheel gaat kijken en kritisch probeert te wezen. Hoewel dat prima gaat, Rabbit Hole heeft naast haar puurheid ook genoeg technische en filmische waarde om daar de film op af te rekenen/te prijzen, maar je kan hier ook echt lekker in het verhaal om gaan en jezelf even verliezen in een verhaal uit je eigen werkelijkheid.

Nicole doet het zoals altijd met stijl en erg overtuigend, maar de echte verassing is toch wel Aaron die zich goed staande weet te houden en nu voor mij eindelijk een beetje af komt van zijn two-face-imago. Muziek en beelden zijn ook prima in orde. Fijn om het op de achtergrond te houden en meer de film te laten focussen op de personages dan om de stijl. Wat ook fijn is aan de film is dat de film niet alles letterlijk vertelt maar juist met beeld en situaties iets probeert te vertellen. Audiovisuele verhalen. Puur. Heerlijk.

Een echte aanrader en voor mij een beetje ondergewaardeerd in. Ik zie hier een klein meesterwerkje in aangezien alles klopt. De film klopt in alles en weet zich beleefd met bescheidenheid te vertonen maar is daarom juist zo meedogenloos en soms best zwaar. Zeker geen feelgood film, maar wel iets moois, humanistisch, eerlijk en interessant onderwerp. Kidman en Eckhart stelen de show. Echt, goed.

4,5 ster

Mooi, sterk geacteerd drama. Het is geen film waar je vrolijk van word, maar je kunt je wel inleven in de ouders. Zij hebben hun 4 jarig zoontje verloren in een stom ongeluk. Persoonlijk ken ik ouders die kinderen zijn verloren en meestal vertellen ze dat het gouden randje van hun leven er wel af is. Zelf ben ik geen ouder, ik ben een trotse oom van een neefje en nichtje. Je kunt het natuurlijk absoluut niet voorstellen hoe het moet voelen voor ouders, maar ik denk dat deze film wel een goed beeld daarvan geeft. Nicole Kidman mag dan haar gezicht vol hebben laten spuiten met botox, acteren kan ze wel. Daarnaast levert Wiest natuurlijk ook weer een uitstekende performance af. 3,5 *