Crazy Heart (2009)

Een film over een hele bijzondere man met een bijzonder maar ook beetje tragisch verhaal die langzaam maar zeker naar de afgrond aan het zakken is. Wat zette Jeff Bridges deze rol sterk neer zeg. Zijn level van "rock-bottom"werd wel heel goed beeldend neergezet toen hij van het podium af moest rennen om in een ton te kotsen terwijl zijn zonnebril erin valt. Om vervolgens de zonnebril weer af te vegen en het podium weer op te strompelen. Tekenender kon het bijna niet.

De muziek in de film vond ik ook erg goed. Volgens mij zong Jeff Bridges ook echt en speelde de band ook echt, of heb ik dat mis ? Het gaf de film ook een lekkere sfeer. Ja, prachtig neergezet.

De tweede film (na Black Swan) die me deed denken aan The Wrestler en deze zelfs nog meer. Het verhaal is best goed en de multifunctionele Jeff Bridges speelde de rol van Bad Blake uitstekend. Een echte vrolijke film is het niet, hoewel hij wel goed eindigt voor hem. En inderdaad Jeff Bridges zong zelf wat hem niet slecht afging. Hij heeft de Oscar voor deze rol meer dan verdiend.

Zeker geen slechte film...
Prima acteerwerk...
Bekende acteur Jeff Bridges speelt redelijk, maar hij drinkt
ondanks alcoholisme...
Prima camerawerk...
Leuk country muziek erbij...

Dat de film begint met Mr Blake die optreedt in een bowlingbaan vind ik wel geinig. De rest van de film heb ik als een vrij intense rit ervaren. Verrassend lekkere muziek, mooie plaatjes van het Westen van de VS en haar luchten plus een boeiend personage zorgen hiervoor.

Mr Bridges heeft charisma, zoveel is zeker, waardoor de romance tussen Mr Blake en Ms Gyllenhaal toch wat geloofwaardiger wordt. Goeie one-liners daar grossiert The Love Cowboy ook in trouwens. Wat ik knap vind is dat Mr Bridges een alcoholist weet neer te zetten met enige waardigheid.
Vier Texaanse sterren

Mijn verwachtingen voor Crazy Heart waren hoog. Behoorlijk hoog. Ik bedoel, Jeff Bridges als een laag aan wal geraakte countryzanger, dat klinkt mij goed in de oren. En eerlijk is eerlijk, Bridges is ontzettend sterk in zijn rol. Een geloofwaardige rol, waarin het charisma van de topacteur heel sterk uit de verf komt. Verder een soundtrack en setting die zorgen voor een fijne sfeer. Gewoon goed verzorgd.

En tóch viel de film me behoorlijk tegen. Het geheel blijft behoorlijk aan de oppervlakte kleven en op de rol van Bridges na wil er weinig bijzonders gebeuren. Weinig interessante bijkarakters (of matig uitgewerkt) en weinig verrassingen qua script. Had ook het gevoel dat veel plotpunten even worden aangehaald of aangestipt, maar geen van hen krijgt ook daadwerkelijk een bevredigende uitwerking. De film staat steeds eventjes stil, maar gaat daarna weer verder. Daardoor werd het moeilijk echt in de film te komen.

Nipt 3,5 sterren. Vooral voor Bridges.

Dat ik deze zo lang links heb laten liggen (ik hou niet van country). Dat was dus niet nodig geweest want dit is een prima filmpje.

Wij hebben genoten van deze Music Movie. Het was inhoudelijk en muzikaal heerlijk om naar te kijken. De muziek is een aanrader om te hebben (speel het zelf vaak af). Mensen die van rauwe Country houden moeten deze zeker maar eens zien. Jeff Bridges is top en kan nog muziek maken ook.

Voor de echte liefhebbers hier muziek info in het Engels:

The soundtrack to "Crazy Heart" is excellent! This is one of the best soundtracks of last year. All of the tracks on here are excellent! Note: There are 2 different editions to this soundtrack, this review is on the deluxe edition, which has 6 or 7 more tracks than the regular edition and it is packaged in a digipak case. Ik persoonlijk denk dat dit (the deluxe edition) een mooiere versie is van de soundtrack.


Track Listing
1. Hold On You (Jeff Bridges)
2. Hello Trouble (Buck Owens)
3. My Baby's Gone (Louvin Brothers)
4. Somebody Else (Stephen Bruton) (Instrumental)
5. Somebody Else (Jeff Bridges)
6. I Don't Know (Ryan Bingham)
7. Wesley's Piano (Tom Canning)
8. Fallin' & Flyin' (Jeff Bridges)
9. Searching (For Someone Like You) (Kitty Wells)
10. I Don't Know (Jeff Bridges)
11. Once A Gambler (Lightnin Hopkins)
12. Are You Sure Hank Done It This Way (Waylon Jennings)
13. I Let the Freight Train Carry Me On (Delmore Brothers)
14. Color of the Blues (George Jones)
15. Joy (Lucinda Williams)
16. Fallin' & Flyin' (Colin Farrell & Jeff Bridges)
17. Gone, Gone, Gone (Colin Farrell)
18. If I Needed You (Townes Van Zandt)
19. Reflecting Light (Sam Phillips)
20. Mal Hombre (Lydia Mendoza)
21. Live Forever (Robert Duvall)
22. Brand New Angel (Jeff Bridges)
23. The Weary Kind (Ryan Bingham)

Nog even vergeten:

Geef de film een 4,5 en de muziek een 5+

Ben zeer verrast, vooral na enige wat negatievere kritieken hier. Maar wat een klasse film en muziek. Jeff zingt alle nummers zelf. En ik vind het goed!. Hoe vaak komt het voor dat een acteur zelf zingt.!!!. Nu ben ik een beetje hobby muzikant, dus beetje bevooroordeeld! Maar wat een goede film, had toch op imdb hogere cijfers verwacht! Zijn ze toch meer country liefhebberiger dan hier!
Sfeer is gewoon ok in de film, en dat vind ik toch wel zwaar meewegen! Toch denk je af en toe even aan the BIG L. als je Jeff zo ziet. En bedenk ik d at ik die ook maar eens snel weer zien moet....

Zo'n film waar erg weinig op aan te merken valt, maar écht meeslepend vond ik Crazy Heart niet. Een zeer conventionele vertelling die ook nog eens heel onopvallend in beeld wordt gebracht. De muziek is wel niet slecht (hoewel niet meteen m'n ding) en uiteraard kun je dit soort rol altijd overlaten aan Jeff Bridges. Nu niet dat we 'm dit nog nooit eerder zagen doen, maar Bridges komt toch prima voor de dag.

Degelijk, maar volgens mij kan een prent rond een bezopen countryzanger op retour iets beters opleveren. Veel sfeer toverde regisseur Scott Cooper nu niet echt op het doek, en het resultaat is wat mij betreft dan ook maar een steriele bedoening.

2,5*

Jeff Bridges zit heel goed in deze rol. Acteert hij eigenlijk wel - of is hij dit? Heel knap.

Tijdens de film wel diep onder de indruk, maar, nou ik er even over nadenk vind ik wel dat er vooral uit het verhaal wel wat meer te halen was geweest. T'is niet verkeerd, maar er had echt wel wat meer diepgang, wat meer drama, een beetje meer een scherp randje in gemogen. De sfeer mis ik dan weer niet, en steriel blijft het ook niet - het is meer alsof het verhaal verteld wordt door iemand die het een beetje vlak houdt, en de echte rottigheid voor het gemak maar vergeten is.

Twee pluspunten trekken deze film boven de middelmaat uit. De ene is Jeff Bridges die een zeer fraaie en gelaagde rol neerzet, laagjes die eigenlijk in het verdere script en in de bijrollen een beetje ontbreken. En in samenhang daarmee, de muziek. Het wordt namelijk behoorlijk geloofwaardig gemaakt dat Bridges een man speelt met een flinke staat van dienst in de countrywereld door een flink aantal sterke nummers en opvallend goede concertbeelden. Bridges speelt de rol getroubleerd, met een verleden en met een enorme charme waardoor je zelfs gelooft dat een journaliste van in de 30 voor 'm valt.

De films zwakheden heb ik eigenlijk al eerder genoemd. Het verhaal is weinig bijzonder en niet al te subtiel. Wat aan de oppervlakkige kant. En het blijft de Jeff Bridges-show, de andere karakters, inclusief die van Gyllenhaal zijn dunnetjes.

Zonder Bridges en de muziek was dit erg matig geweest, nu is het 3.0* waard.

Mooi drama dat eigenlijk vooral overeind wordt gehouden door de prima acterende Bridges en de aanstekelijke muziek. Normaal niet mijn genre, maar het past perfect binnen de film. Qua verhaalverloop weinig bijzonders gezien en Gyllenhaal's rol vond ik ook niet altijd overtuigend en kon wel beter uitgewerkt worden. Wat toch een euvel van de film is.

Typisch voorbeeld van een one man show.

3*

Ik had hier hetzelfde probleem als bij The Wrestler (om ook maar het vergelijk te maken). In tegenstelling tot Black Swan (nu we toch vergelijken) gaan Crazy Heart en The Wrestler, meer over een man die heel z'n leven heeft gegeven voor een bepaalde passie, daar fysiek de gevolgen van draagt, en dan tot het besef komt dat hij niets anders kan en het te laat is om andere belangrijke zaken een plaats te geven in z'n leven. Black Swan ging vooral over de doorgedreven passie van iemand die meer eist dan goed is voor een mens, wat op korte termijn z'n gevolgen heeft.

Crazy heart is op één vlak wel leuker dan The Wrestler. Ik ben meer geïnteresseerd in muziek dan in worstelen. Daarmee is dan ook alles gezegd, want meer is er ook niet echt te zien in de film. De film draait rond Jeff Bridges natuurlijk, maar alle andere karakters verdwijnen gewoon in het niet en zijn er voor het decor. Niet moeiljk dat Bridges dan bijzonder opvalt hier. Want zo overtuigend was hij ook weer niet om absoluut die Oscar te hebben verdiend. Het gebrek aan sterke tegenspeler is hier wel jammer en zorgt ervoor dat het personage niet goed uit de verf komt. Ofwel moest Bridges maar meer kleur geven aan Bad Blake.

De sfeer is vooral te danken aan de muziek. Wel mooie muziek, maar het blijft een kwestie van smaak. En ik kan ook niet zeggen dat ik overdonderd ben. Ik veronderstel dat het laatste nummer de Oscar gewonnen heeft, voor mij sprong er niet echt een boven de rest uit.

Conclusie is dat ik niet het gevoel had dat ik mijn tijd had verspilt met deze film te bekijken, maar daar is dan ook veel mee gezegd. De topper die ik had verwacht is het niet geworden.

Wow, wat goed, zeg. Het is en blijft een simpel verhaaltje over de gevaren van alcohol maar het is lang geleden dat ik nog zo onder de indruk ben geweest van een film. De naturel van de acteurs en hun dialogen zijn gewoon een verademing. Zelfs het kind van 4 jaar verblufte me. En Jeff Bridges maakt met deze rol zijn misstappen (de overacting in Tron Legacy en geforceerdheid van True Grit) weer helemaal goed. De sfeer, de optredens, de fotografie ... ook dat zat allemaal goed. Ik twijfel of het nu dieper moest gaan of niet. De sentimentele nepdrama die soms naar boven kwam drijven in The Wrestler (o.a. Mickey en zijn dochter) vinden we hier gelukkig niet terug. Voorlopig dus 4 sterren.

Het is lang geleden maar Crazy Heart deed me denken aan Tender Mercies met Robert Duvall. De laatstgenoemde is de producer van deze film en speelt er zelfs een bescheiden rolletje in.

Jeff Bridges vond ik top zoals bijna altijd, Colin Farell echter vond ik hier compleet miscast.

Typisch muzikaal drama dat slechts leuk is om één keer in je leven te bekijken. Dit soort films voelen ondertussen wel aan als paddenstoelen die niet langer onder de grond wensen te verblijven. Ditmaal is het dus de beurt aan Otis 'Bad' Blake, die zich hier qua geënsceneerde carrièresprongen nog heeft ingehouden, doch voorts niettemin een volkomen voorspelbaar traject aflegt. Gelukkig speelt Bridges zijn rol zodanig voortreffelijk dat soms het ellendige 'Been There, Done That' gevoel vervaagd. Beetje jammer van een vreemde Gyllengaal, die als een mengsel tussen een dronken puber en naïeve tienermoeder het podium betreedt. Enfin, de muziek spreekt me eveneens niet bepaald aan, wat zodoende bijna resulteert in een krappe voldoende. Mijn hart zal niet gek genoeg zijn.

3,00 (2,75)

Muzikaal drama? Is Raging Bull een sportief drama?