Mansfield Park (1999)

Saai, oubollig, afstandelijk en voorspelbaar. 2*

En iedereen, net zoals ik, dan maar gauw gaan kijken naar je persoonlijke informatie...

Ik heb hem net gekeken op Canvas en ik geef hem 4 sterren.

Er zaten wel wat saaie stukjes in, maar de sfeer van de film is erg mooi en er zit veel emotie in.

Ik vind vooral het stuk mooi waarin die mevrouw Crawford (ben haar naam kwijt) zegt dat het 'lekker' zou zijn als zij en Eduard de erfenis van zijn dan gestorven broer krijgen. Eduard slaat dan verbaal keihard en prachtig terug, waarna Crawford tergend langzaam en aangeslagen de zaal verlaat.

Wat ik niet begrijp is dat boek met die tekeningen. Zijn dat tekeningen van de zieke man? En is de oude sir zo boos op haar (jezus ben haar naam ook al kwijt ...) omdat ze die tekeningen ziet, of omdat het gaat om tekeningen die de waarheid weergeven?

Eigenlijk vind ik dat zij (de hoofdrolspeelster dus) hem op opheldering had moeten vragen. Haar hele karakter is rechtvaardig en zonder spoor van kwaad, dus ze had de sir hier moeten vragen of deze praktijken werkelijk aan de orde waren in Antigua. Zo ja, dan zou ze het contact met de sir moeten verbreken, ondanks dat hij de vader van haar grote liefde is.

Ze proberen dit 'foutje' op het einde goed te maken door te zeggen dat sir gestopt is met Antigua en dat hij nu in de tabak zit. Maar dat zijn toch ook plantages met (vroeger) slaven...

Wat iemand hierboven ook zegt is de sprong van jeugd naar 'volwassen' wel heel (te) groot.

Op het einde zat ik echt naar de klok te kijken en te denken: "Dit wordt toch geen open einde zonder uitkomst van de liefde tussen Eduard en de hoofdrolspeelster". Gelukkig werd het dat niet, maar het werd allemaal wel een beetje afgeraffeld. Van mij had er best een half uurtje bijgemogen met een mooie bruiloft en een fraaie vrijscene tussen de twee. Nu was de bekentenis van Eduard ook wel heel mooi en emotioneel, maar gezien de lange tijd dat ze hun liefde voor elkaar verborgen hebben moeten houden had het van mij dus allemaal veel langer gemogen.

Als je deze film helemaal gaat analyseren en alle 'dingetjes' eruithaalt die niet helemaal kloppen of onduidelijk zijn, dan is dit echt een topfilm mijns inziens.

Ik ben een beetje te jong om Jane Austen out of the blue te kennen, maar ik had wel van haar gehoord. Ik zal eens opzoeken wie ze werkelijk was.

Einde verhaal (ja, sorry hoor, ik ben enthousiast over deze film, 20 keer beter dan de meeste Hollywoodcrap

Wie hier een getrouwe verfilming van het boek verwacht, komt onvermijdelijk bedrogen uit. In de openingcredits wordt al aangegeven dat de scenariste/regisseuze Rozema ervoor gekozen heeft om het script niet alleen te baseren op het boek, maar ook op de brieven en dagboeken van Jane Austen. Het resultaat is dat het filmpersonage Fanny Price heel wat mondiger en ondernemender, en juist daarom wordt de film ook wat toegankelijker: zelf had ik het wat moeilijk om me te kunnen inleven in de voortdurend afwachtende Fanny Price uit het boek. Met de betoverende vertolking van Frances O' Connor had ik daar in de film totaal geen problemen mee. Sterker nog: na het lezen van het boek ben ik haar acteerprestatie alleen maar meer gaan waarderen.

De moderne aanpak, de schitterende cinematografie en de dynamiek waarmee het verhaal werd geïnjecteerd zijn allemaal vermeldenswaard, maar het hoogtepunt van de film blijft voor mij toch de al eerder vermelde confrontatie tussen Miss Crawford en Edmund. De hele scène neemt maar een paar minuutjes in beslag, is volledig op de dialogen gebaseerd (maar wat voor heerlijke, scherpe dialogen!) en werkt uiteindelijk veel beter door die minimale aanpak. Er zijn misschien wel een paar schoonheidsfoutjes te bespeuren (de onhandige manier waarop wordt vermeld dat het verhaal zich in 1806 afspeelt bijvoorbeeld) maar ook ik ben te enthousiast om dat deze grappige en ontroerende verfilming aan te rekenen. 5 sterren

Niet mijn film.

Juist, vooral het toffe trucje op het einde werkt echt, en blijft nog lange tijd bij. (..., but it didn't ) Af en toe wel van die typische Austen-humor te bespeuren, vb. het gesprek van Fanny & Mr Crawford op de trap: allebei spelen ze het spel heerlijk mee. Zonder het misschien zelf te beseffen beschrijft Jane Austen de wispelturigheid van vrouwen, en zoals steeds krijgen de charmante jongemannen het deksel op de neus (zie ook Sence & Sensibility).
Toch een erg aangename verfilming, met af en toe een leuk landschapje als ultieme verademing na enkele (ook typische) snerende dialogen. Jane Austen boeit, en de acteurs weten zich voortreffelijk in te leven.
3,60*

Wel mijn film. Een 3.5*

Wel aardige verfilming maar zelden zo'n slecht geluid gehoord. Muziek klinkt goed maar stemmen zijn nauwelijks hoorbaar. 3*

één ding weet ik wel, een kinder fiets kin vergroeit niet.

Zelfs een leek op het gebied van Jane Austen - zoals ik - ziet dat het een wel erg vrije bewerking is geworden. Daarvoor is het toch net een tikkeltje teveel een luchtig romantisch drama zonder de gereserveerde dames waar Austen bekend om staat. Om nog maar te zwijgen over bepaalde morele standpunten over de slavernij, die wel erg van nu aandoen. Maar dat maakt deze film er niet minder plezierig om.

Frances O' Connor zet een Fanny Price neer waar ik als een blok voor viel. Vooral in het begin is ze erg aandoenlijk. Hierin beziet zij, met een vleugje eloquente ironie, de algehele leegheid van de rijkeluiskinderen op Mansfield Park. Haar mannelijke tegenspeler - en tevens de man die haar volgens het verhaal in vuur en vlam moet zetten- is een houterige hork van jewelste.Ik had geen moment het gevoel dat deze kleurloze man ook maar enig vrouwenhart kan beroeren, laat staan dat van twee begeerlijke jongedames. De andere rollen werden naar mijn gevoel ook onvoldoende uitgewerkt, waarbij ik nooit het gevoel kreeg dat ik met ze meeleefde. Het klassieke geval van plotwendingen die zich als pop-up's aandienen, zonder een logische aanloop ernaartoe. Maar desondanks kon ik toch genieten van de heerlijke spitse dialogen en het snufje Austen dat wel goed vertaald is. Geen meesterwerk, wel lekker om bij weg te dutten.

Was wel aardig, maar ik had niet het Jane Austen gevoel. Geef mij maar Sense & Sensibility, met wél een knappe vent met charme want Edmund had voor mij niet echt iets wat ik in het boek voelde.
Aardige film, maar niet geweldig.

Bij mij was er blijkbaar een probleem met het geluid, de muziek kon je wel goed horen maar als ze aan het praten waren kon je het niet heel erg goed horen?

Heerlijk om weer is een Jane Austen verfilming te zien! Ik weet het verhaal niet helemaal meer, maar volgens mij is het verhaal van de film niet letterlijk het verhaal van het boek?!? Desalnietemin plezierig om te kijken!

Mooie film. Doet niet onder voor de recente verfilmingen van Austen's andere werken: Pride & Prejudice (2005) en Sense and Sensibility (1995). Mooie hoofdrol van Frances O'Connor.

Moet nog op zoek naar de andere recente Austen-films: Emma (1995 en 1996) en Persuasion (1995 en 2007) en als sluitstuk Becoming Jane (2007) over het leven van Jane Austen.