Kynodontas (2009)

Erg vage film om te zien, soms erg saai trouwens vooral in het begin. Ik ben dan ook half in slaap gevallen. Later werd het op zich nog wel interessant, met het incest enz. Grootste manco vind ik alleen dat nergens echt duidelijk wordt wat het motief van de ouders zijn en het open einde helpt ook niet echt mee.

Eigenlijk was dit best een lamp film.

2,0 Sterren.

Aangrijpend. Doet denken aan Abel van Van Warmerdam. Maar waar Abel surrealistisch is, is Dogtooth juist erg realistisch. Goede metafoor voor de gevolgen van vergaande controle (in gezin, bedrijf, land of what soever..

Leuk psychologisch experiment.

Erg kaal en minimalistisch neergezet. Er had toch wel meer ingezeten in het concept maar de film heeft wel een aantal sterke vondsten zoals de verkeerde betekenis van woorden geven, het stukje met de kat, even met de familie gezellig blaffen, het vliegtuigje was geniaal en de gewelddadige scenes komen erg onverwacht aanzetten. Behoorlijk wat seksuele getinte scenes die helemaal niet sexy zijn maar gedwongen en smerig.
kaal en pover camerawerk a la Hanneke. De film is eigenlijk saai en het camerawerk is saai maar het realisme en onverwachtheid komt zo beter over.
Het einde is een beetje raar want ze slaat haar tand eruit en dan gaat ze in de achterbak van de auto zitten maar dan had ze haar tand er toch niet uit hoeven slaan?

*3

Eerste Griekse film die ik in mijn leven heb gezien. En het lijkt nu wel alsof de de mop van Pappalaatmepiemellos serieus moeten nemen.

Tja, het verhaal is simpel en zeer pijnlijk: je kids vanaf de geboorte binnen je terrein houden, verkeerde betekenissen bij woorden leren en verkeerde normen en waarden waardoor ze in de toekomst naar de klote gaan. Het word allemaal op een erg pijnlijk zwartkomische wijze neergezet. Alles is lekker smerig en onwenselijk, Incest, subtiele onderdrukking enz enz alles waar zelfs de kinderbescherming zijn bijltje bij neer wil gooien. Inderdaad zie ik hier ook veel invloeden in terug van films van Haneke en Seidl, met name de stijl, subtiliteit en camerawerk. De familieleden zijn ook stuk voor stuk indrukwekkend neergezet. Wat natuurlijk memorabel blijft zijn die scene;s met oa: dat vliegtuigje, dat de kids getraind worden als honden, die normen en waarden natuurlijk. Subtiel ziek = Ernstig gestoord.

De seksscenes zijn natuurlijk niet om geil van te worden en je weet tijdens het zien van de film wel waarom.

Verder erg fraai verrassende film uit Griekenland.

4,0*

Een uiterst merkwaardige maar zeker niet slechte film.

Vanaf minuut 1 is al duidelijk dat dit geen standaard werkje is.

Het uitgangspunt + het bizarre wereldje, dat in de villa ontstaat, is interessant en grotendeels goed uitgevoerd. Boeiend om te zien dat de kinderen net zo ziek geworden zijn als de vader en dat de normen die de vader voor ogen heeft zeker niet de juiste zijn. Ik ga er voor het gemak maar vanuit dat zijn zieke geest zorgt voor zijn beweegredenen om de Grote Boze Buitenwereld te mijden (wie weet ontstaan door incest met zijn eigen familie. )

Ondanks de creativiteit van film en vader en dat het hoe of wat triggert, zijn lange momenten gewoonweg saai te noemen.

Goed dat Dogtooth keiharde scènes en expliciete seks niet schuwt. Er passeren genoeg maag-draai-momentjes de revue.

Kortom: zeker niet slecht, maar vaak ook ietwat vervelend.

Kleine 3*

Kan me aansluiten bij BlueJudaskiss..... Ik geef echter wel een ster meer, omdat ik de scène met Balboa en Creed toch wel erg goed vond.

"je moeder gaat bevallen van 2 kinderen en een hond"

Ik vond het wel een goede film, alleen zat er te weinig verhaal in. Je ziet voornamelijk de zieke manier van leven van het gezin, zonder dat er enige progressie in zit. In het begin kon ik het nog wel accepteren, maar later had ik toch wel behoefde aan wat meer progressie en/of een conflict. Zo was het bijvoorbeeld wel interessant geweest als een van de kinderen er achter zou komen dat het buiten helemaal niet gevaarlijk is, of dat de ouders komen te overlijden in een auto-ongeluk (wat natuurlijk grote gevolgen zou hebben. Hoe reageren de kinderen als ze er achter komen dat de buitenwereld helemaal niet gevaarlijk is? Hoe gaan ze om met de vrijheid die ze dan plotseling hebben? Redden ze zich wel zonder hun ouders?). Gelukkig gebeurde er zo iets op het eind, alleen was dit in mijn ogen niet ver genoeg uitgevoerd. Je ziet dat een van de dochters ontsnapt, maar hoe dat afloopt zie je niet. Dit was voor mij een grote tegenvaller, aangezien ik er op gehoopt had dat een van de dochters er achter zou komen dat het buiten helemaal niet gevaarlijk is. In plaats daarvan hebben ze gekozen voor een erg zwak open-eind, waar je als kijker weinig mee kunt...

De scènes waren boeiend, er werd geloofwaardig geacteerd, maar toch is het gebrek aan verhaal een reden voor mij om de film niet hoog te beoordelen. Ik zat te twijfelen tussen 2,5* en 3*, maar uiteindelijk ben ik toch voor de 3* gegaan, aangezien de film ondanks het gebrek aan verhaal toch wel is blijven hangen. Het was een vreemde maar toch ook bijzondere film!

Vanwaar een nieuwe poster?

Dit zal de officiële Griekse poster zijn?

Enkele momenten met grootse vondsten en ideeën (zoals in veel van de tuin-scènes), een immer bizarre (en goed werkende) kadrering zijn helaas niet genoeg om de film te redden, want het merendeel bestaat uit stierlijk vervelende seks- en likscènes. De eerste (denk ik) film die ik zie uit de Griekse new wave, hopelijk is de rest beter.

1 van de meest weirde en debiele films die ik heb gezien. Zit me te bedenken of dat iets positiefs is of niet maar helaas overheerst toch het negatieve. De ongeloofwaardigheid en het matige acteerwerk helpen de film ook niet. Ik heb hem uitgekeken en was zo nu en dan verrast.

2*

Originele prent waarin twee dochters en een zoon op zeer stricte wijze worden opgevoed. Jammer genoeg gebeurde er niet zoveel en de dialogen gingen voornamelijk over simpele dingen zoals een haarband ruilen voor een tegenprestatie. De personages die deze gesprekken voerden af en toe wel iets weg van een robot. Dit vond ik terug bij de monotome uitspraken en de opvallend vrije geest zonder eigen karakter. Dat is niet erg maar het zorgt wel voor een bepaalde afstand. Wanneer het eenmaal bekend is dat dit gezin volgens bepaalde regels en disciplines leeft blijft er eigenlijk nog maar weinig waardevols over. Misschien was dit ook wel de reden dat deze regisseur ervoor koos om wat grof geweld terug te laten komen om zeker te zijn dat de aandacht van de kijker niet verloren ging (bijvoorbeeld de videoband waar rustig wat tape omheen wordt gedraaid en vervolgens opeens gebruikt wordt om het hoofd van de dochter te bewerken. Kan dit niet zonder tape?). Ik zie die handelingen niet persé als noodzakelijk maar eerder om te shockeren.
Ondanks deze criteria kijkt Kynodontas prima weg en doordat je niet precies weet wat er gaat gebeuren blijft het boeiend genoeg. Uit de ondertiteling met die rare tekens kon ik niet veel opmaken maar dat neemt niet weg dat ik nog enkele minuten naar het scherm zat te staren want het einde kwam redelijk onverwachts.