Love Streams (1984)

Weer eentje voor in het rijtje 'legendarische meesterwerken genegeerd op Moviemeter'! Alhoewel ik het misschien geen meesterwerk wil noemen, ik moet toegeven dat hij in het begin toch nogal gedateerd en ouwbollig overkwam. Maar naarmate de film vordert verandert hij in een zwart-cynische bespiegeling over het fenomeen 'liefde' en wordt de film steeds donkerder met als hoogtepunt het einde tijdens een onweer (en moest ik het doen met het geluid en wat vreemde vlekken op een zwart scherm, de videoband was al even gedateerd als de film soms ) Een knap verhaal, interessante personages, karikaturaal weliswaar maar toch geloofwaardig geacteerd, kortom: een meer dan geslaagde film, goed voor 4 sterren.

Gena Rowlands is gewoon subliem !

Erg goede en intrigerende film. Helaas was de kwaliteit van de film(spoel?) niet al te denderend, zodat er erg veel abrupte overgangen te zien waren die bij momenten nogal stoorden. Los van de kwaliteit van de filmband is het een erg sfeervolle film die je naar de keel grijpt. Mooi geacteerd en gitzwarte humor, afgewisseld met een prima soundtrack: ik kijk alvast uit naar mijn volgende John Cassavetes.

Zijn er nog mensen die aan Lynch moesten denken tijdens het bekijken van deze film btw?

4*

Culminatie van Cassavetes' werk in deze laatste echte film (hij maakte nog wel Big Trouble, maar dat was enkel om geld te verdienen om een volgend project te financieren). Gefilmd in Cassavetes' en Rowlands' huis in Los Angeles (maar zonder karakteristieke handheld camera) en met een cast die, zoals Scorsese zei over Cassavetes' films, 'zich gedragen' in plaats van 'acteren.' Rowlands teert wel een beetje op eerder gespeelde rollen (met name A Woman Under the Influence natuurlijk).

Waar heb je deze gevonden? Zoek ik al behoorlijk lang.

Gedownload

Nee, die heb ik en daarin zitten alleen Shadows, Faces, A Woman Under the Influence, The Killing of a Chinese Bookie en Opening Night.

Zie ook mijn post bij het regisseursforum van Cassavetes. Voor weinig bij Amazon.fr (Engelse audio, Franse subs).

In tegenstelling tot Too Late Blues die ik eerder deze week zag, en die in mindere mate als een typische Cassavetes kan worden gezien, is dit weer een echte! Ik moest er dan ook even inkomen.

De eerste drie kwartier (ja, geduld! ) volg je de personages van Cassavetes (reeds gescheiden rokkenjager en alcoholist) en -naar blijkt- zijn zus Rowlands (in scheiding). Typische zwartgallige, lyrische en somber stemmende Cassavetes' toestanden met ontluisterende situaties en pijnlijke confrontaties. Maar toch broeit en groeit er iets. Zo zijn er bijvoorbeeld prachtige nachtclubscènes die een groot nostalgisch gevoel teweegbrengen.

Dat iets komt tot bloei in het moment dat de twee herenigd worden als Sarah Robert komt opzoeken: e l e k t r i c i t e i t !!! Fantastisch die ontlading en de liefde die de film instroomt (makkelijk bruggetje). Vanaf dan heeft de film passie, vuur, al wijzigt de toon nauwelijks. Moet zeggen dat de stukken met Rowlands mij meer aanstonden en meer deden dan die met Cassavetes zelf. Maar hij speelt dan ook een ongelofelijke boeren lamlul in de film.

Wat mij ook opviel is dat Cassavetes een ongelofelijk gevoel heeft voor kadrering. Dat was me eerder deze week in Too Late Blues toch ook al opgevallen (al was dat beeld verminkt naar normaal beeld). In eerdere films (ik zag alle tien films van Cassavetes die ik tot nu toe zag slechts éénmaal) is me dat nooit opgevallen. Cassavetes steunt op dialoog, op een vrij non-narratieve situatieschets die naarmate de film vordert (en ze duren allemaal nogal) voelbaar wordt en vaak ontroert. Maar nu viel me de erg uitgekiende, zeer dwingende kadrering weer op. Met de focus op hoofden, maar ook altijd iets of iemand in de achtergrond en met name als stijlvorm om niet diegene die praat in beeld te nemen, maar juist diegene op wie het gesprokene effect heeft. Die ontluistering op het gezicht van Rowlands bij de scheidingsdiscussies met haar man (Cassavetes regular Seymour Cassel) en haar dochter.

Deze film komt in november in verschillende filmhuizen. Aan de reacties te zien een goede film.

Samen met nog enkele films van cassavetes.

Op A Woman Under the Influence is dit wat mij betreft de beste Cassavetes-film. Groot aandeel in dit oordeel is het feit dat Gena en John samen de hoofdrollen verdelen. Ze spelen samen broer en zus (in het echte leven zijn ze getrouwd) en dat doen ze fantastisch. De chemie tussen deze mensen is zo enorm, makkelijk te verklaren door het huwelijk, en het is elke keer weer een voorrecht om John en Gena in de bioscoop te mogen aanschouwen.

Alleen in Opening Night waren ze ook samen in hoofdrollen te zien en ik had graag nog een film gezien waarin ze samen spelen. Leuk verhaal met diverse vrij komische scenes (de scene waarin Gena de halve kinderboerderij opkoopt en bij John thuis dropt was erg leuk!)

Fragmentarische film a la Minnie and Moskovitz (Rowlands en Cassel zijn ook hier weer een problematisch stel) die heen en weer gaat van slapstickachtige humor tot diep tragische, intense momenten, waarin vooral kinderen heel wat voor hun kiezen krijgen, en mooi, gebalanceerd eindigt met een soort voorlopig oordeel over deze 2 aanmodderende volwassenen.
Het gefragmenteerde karakter van de film en de te grote gevoels afstand tussen de verschillende scenes weerhield me ervan helemaal in de film mee te gaan, maar sommige scenes zijn gewoon echt heel sterk. Met als tragisch hoogtepunt een dronken achtjarige jongen in de woonkamer en als komisch hoogtepunt, Rowlands die een complete kinderboerderij voor haar broer (?) koopt.
Leuke, zware film.

Het nummer waar XgogaX het over heeft komt ook voor in The Killing of a Chinese Bookie. Almost in Love with You. Prachtig nummer!