Chun Feng Chen Zui De Ye Wan (2009)

Ye Lou heeft lef. Na het filmverbod van vijf jaar die de regisseur van de Chinese overheid kreeg naar aanleiding van zijn vorige film zou je verwachten dat hij voorzichtiger wordt. Niet dus. Hij heeft deze film stiekem gemaakt. Schijnbaar met één camera en vijf acteurs. Gaat in premiere in Cannes, waar Summer Palace ook in premiere ging. En weer zonder de verplichte goedkeuring van de Chinese overheid.

Alleen Ye Lou's tweede film Purple Butterfly is met overheidsgoedkeuring gemaakt.

Ik ken geen regisseur die zo ver gaat om de Chinese censuur te tarten. Anderen zoeken de grenzen op, maar gaan er net niet overheen (Jia Zhang Ke) of worden beste vrienden met de overheid en gaan de films maken die de overheid graag ziet (Zhang Yimou).

In Cannes is zijn lef inmiddels wel bekroond met de prijs voor beste scenario.

Erg, erg goed. Hoewel de homoseksuele verhoudingen centraal staan zijn er ook veel heteroseksuele verhoudingen in de film (een moeilijke mix van driehoeksverhoudingen of eigenlijk zijn het dat ook niet - enfin, ingewikkeld dus met vier mannen en drie vrouwen).Wat telt is dat het o zo mooi, oprecht, splijtend en hartverscheurend is en vooral o zo simpel en daarmee effectief. De zeer beweeglijke camera is niet nieuw, maar toch weer even wennen. Na een half uur vind Lou een balans die hij niet meer kwijtraakt (Summer Palace was bijvoorbeeld nogal onevenwichtig). En hoewel het verhaal (denk Hong Sang-soo of John Cassavetes) ook niet nieuws is en de karaoke bar al helemaal niet blijft het fris, vitaal en vooral echt.

Als we het hebben over guerrilla filmmaken is Lou Ye toch wel een exponent. In China natuurlijk al langer persona-non-grata: maar gewoon 'eventjes' een dynamische film schieten over een verboden liefde die midden in de Chinese stad en dus maatschappij speelt 9en die dus ook nog heel goed oogt en gelukt is). Petje af!
Zeer dynamisch, zeer vitaal. Daar is Zhang Yang's East Palace, West Palace echt kinderspel bij.

Toch in Cannes dus, wij dachten Venetië wat we een vreemde plek vonden voor een Franse (co)productie.

Wat vreemd is, want het scenario is nou net niet direct waar ik de film voor zou bekronen.

Wel een grote meevaller. De berichten over Lou Ye's werk zijn na zo'n groot festival meestal wisselend. Dat was bij Summer Palace zo en bij deze film weer. Dus weer met wat getemperde verwachtingen deze film gaan zien en weer een fraaie film die beter is dan gedacht.

Lou Ye lijkt me, wat hij ook doet, te liggen. Want deze film is veel en veel kleiner dan zijn vorige en ook weer behoorlijk anders dan zijn debuut. Wat deze film sterk maakt is de sfeer, de passie (waaronder de seksscenes, die rauw, eerlijk en soms bijna ontroerend zijn), de sfeervolle nachtelijke beelden, de ziel en het gevoel in deze humane film. En dan is het niet eens erg als je soms even verdwaald in de wirwar aan relaties.

4.0*

Een van me favo's van dit jaar op IFFR.
Sluit me dan ook aan bij het commentar van Mochizuki Rokuro.
Ben dan ook zeer in me nopjes dat deze film op dvd zal gaan komen,want hij is het kijken meer dan waard.

Een prachtig verhaal over die ene grote liefde en het noodlot dat daar mee samenhangt. Een film met flair, romantisch, melancholiek, soms dromerig, clandestien opgenomen in Nanjing (Centraal China), vanwege de erotische homoseksuele seksscènes.

Ik dacht toch zeker ergens gelezen te hebben dat deze nog op dvd zou komen maar blijkbaar is dat of terug gedraaid of moet het nog steeds komen...